"ห้องแอร์ปริศนา" เรื่องจริงจากประสบการณ์การตรง

สวัสดีผู้ที่ชื่นชอบเรื่องเล้นลับเรื่องแปลกและเรื่องหลอนวันนี้ผมก็มีอีกหนึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ตรงของผมเองผมขอใช้ชื้อเรื่องนี้ว่า "ห้องแอร์ปริศนา" โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะครับคือเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อผมได้เข้าเรียนวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจ.ปทุมธานีและด้วยช่วงสมัยนั้นเหตุการณ์นักศึกษา2สถาบันจะไม่ค่อยเข้ารอยกันเท่าไหร่พ่อกับแม่ของผมจึงตัดสินใจผมมาหาบ้านเช่าระแวกวิทยาลัยเพื่อความปลอดภัยของผมซึ่งผมได้เข้าเรียนในแผนกช่างไฟฟ้ากำลังและเรียนในภาคบ่ายผมกับแม่ก็พากันหาบ้านเช่าจนมาได้บ้านหลังหนึงในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในราคา800บาทต่อเดือนซึ่งในสมัยนั้น800บาทถือว่าแพงมากในคนที่มีระดับค่อนข้างจนแบบครอบครัวผมแต่ก็ถือว่าถูกในสมัยนั้นเพราะลักษณะตัวบ้านเป็นบ้านชั้นเดียวมี2ห้องนอน1ห้องน้ำห้องโถงกว้างถือว่าคุ้มกับเงิน800และอีกอย่างจากบ้านถึงวิทยาลัยใช่เวลาเดินแค่10นาทีแต่คุณป้าเจ้าของบ้านได้พูดทิ้งท้ายไว้ว่าหนูจะพักได้แค่ห้องพัดลมนะถ้าจะใช้ห้องแอร์ต้องจ่ายเพิ่มอีก400เท่ากับว่าห้องแอร์1200บาทต่อเดือนก็ประมาณว่าบ้านหนึ่งหลังแต่ป้าแกแบ่งให้เช่า2ห้องโดยใช้ห้องน้ำรวมห้องครัวรวมและห้องโถงรวมแต่ผมก็ไม่ค่อยได้สนใจเรื่องแอร์และอีกอย่าลงมันก็จะแพงไปด้วยเลยตกลงกับคุณป้าแค่ห้องพัดลมก็ได้ผมก็ได้ทำการย้ายเข้ามาอยู่ก่อนเปิดภาคเรียนได้หนึ่งอาทิตย์อยู่แบบคนเดียวลำพังเลยว่าได้เพราะผมยังไม่มีเพื่อนและยังไม่รู้จักใครในระแวกนั้นคืนแรกที่บ้านเช่าผมกลับมาจากร้านเกมส์ใกล้บ้านก็น่าจะประมาณ3ทุ่มผมก็สังเกตุเหตุเห็นที่คอยล์ร้อนของแอร์มันทำงานผมคิดและก็สงสัยว่าใครเปิดแอร์ผมก็เดินเข้าไปในบ้านประตูห้องที่มีแอร์ก็ล็อคอีกผมเลยคัดสินใจเดินไปหาคุณป้าเจ้าของบ้านบอกแกว่าแอร์มันเปิดป้าแกเลยพูดว่าสงสัยป้าลืมปิดปล่อยไว้อย่างนั้นล่ะหนูเดี๋ยวพรุ่งนี้ป้าเข้าไปปิด(หม้อไฟแยกนะครับ)ผมก็เดินกลับมาที่บ้านแล้วก็อาบน้ำเตรียมเข้านอนตอนที่ผมนอนดูทีวีอยู่หูก็ได้ยินเหมือนคนเขย่ากระปลุกอะไรสักอย่างดังอยู่2-3ครั้งและก็เงียบไปผมก็ไม่ได้สนใจอะไรแต่ก็ตกใจกัยเสียงแก้วแตกอีกทีเพราะมันดังมากและดังมาจากห้องแอร์ผมเลยลุกไปดูแต่ประตูก็ยังคงล็อคอยู่เหมือนเดิมผมเลยเดินกลับนอนที่ห้องและก็หลับไปวันที่สองช่วงเย็นผมก็ออกไปเล่นเกมส์อีกตามเคยแต่ในวันนี้ผมเริ่มได้รู้จักเด็กๆในร้านเกมส์ยิ่งทำให้คลายเหงาลงได้บ้างจนมีเด็กคนหนึ่งถามผมว่าพี่มาอยู่ใหม่...อครับผมไม่เคยเห็นหน้าผมก็ตอบว่าใช่พี่มาเช่าบ้านอยู่ในซอยนี้เองเด็กๆก็พากันร้องอ๋อและก็เงียบกันไปจนหมดชม.เล่นผมก็เดินกลับบ้านเวลาก็จะประมาณเดิมๆ2-3ทุ่มพอผมเข้ามาในตัวบ้านความเย็นของแอร์ที่ลอดมาจากใต้ประตูมันทำให้ผมรู้สึกผมก็เดินไปดูคอยล์ร้อนที่หน้าบ้านซึ่งมันปิดอยู่ก็เลยคิดว่าสงสัยป้าพึ่งมาปิดความเย็นเลยยังอยู่และผมก็ไปอาบน้ำเข้าห้องตามทำเนียมและเสียงของคนเขย่ากระปุกอะไรสักอย่างก็ดังขึ้นอีกและก็ตามด้วยเสียงแก้วแตกเอาเป็นว่าผมได้ยินเสียงแบบนี้ทุกคืนจนเปิดเรียนผมก็เริ่มรู้จักเพื่อนใหม่ๆต่างคนต่างคุยทำความรู้จักกันจนมาถึงไอ้เจเพื่อนผมได้เข้ามาถามว่าเองมาเช่าบ้านอยู่ในซอยใช่เปล่าว่ะผมก็ตอบว่าใช่มันก็ตอบว่าเพราะเพราะข้าเห็นเองเดินเข้าออกที่บ้านหลังนั้นบ่อยและมันก็ถามกลับมาอีกว่าและเองไม่กลัวหรอว่ะมาอยู่คนเดียวในที่ที่ไม่รู้จักใครผมก็ตอบว่าไม่เพราะบ้านกับวิทยาลัยห่างกันนิดเดียวเองเลยไม่มีอะไรน่ากลัวไอ้เจพูดขึ้นไม่ได้หมายถึงกลัวคนมาตีหมายถึงบ้านที่เองเช่าอยู่อ่ะผมก็ตอบอีกว่าไม่เพราะบ้านอยู่ติดๆกันมันเลยทำให้ไม่น่ากลัวมันก็บอกว่าอืม..ไอ้เจมันเป็นเด็กถิ่นมันรู้อะไรดีไปเยอะพอถึงเวลาเลิกเรียนผมก็เลยชวนมันไปเล่นเกมส์มันก็ไปด้วยกับแต่ตอนเดินกลับมันไม่ได้กลับทางเดียวกับผมผมก็เลยเดินกลับคนเดียวและสิ่งที่ผมเห็นก็คือคอยล์ร้อนแอร์มันทำงานอยู่ผมก็คิดเลยว่าสงสัยป้าลืมปิดอีกแน่แต่รอบนี้ผมไม่เดินไปบอกแกแล้วผมก็ทำการอาบน้ำเตรียมนอนเหมือนปกติแต่ำอ้เสียงที่ได้ยินจนแทยคุ้นหูมันก็ดังขึ้นอีกผมเลยติดและว่าพรุ่งนี้ต้องไปถามไอ้เจให้เข้าใจซะหน่อย

พอถึงเวลามาเรียนผมก็รีบเดินไปที่ศาลาที่ที่ผมกับมันนัดกันไว้ว่าใครมาถึงก่อนก็มารอที่นี่แต่วันนั้นมันมาถึงก่อนผมเลยถามเรื่องเกี่ยวกับบ้านหลังนั้นกับมันมันก็พูดขึันเลยว่าแล้วที่เองอยู่มาเจออะไรมาบ้างล่ะผมก็เล่าให้มันฟังทุกอย่างที่ผมเจอมามันก็เลยเล่าให้ฟังว่าเมื่อหลังสงกานต์ลูกสาวป้าแกกลับมาจากเมืองนอกเพราะแฟนเขาไปมีคนใหม่ลูกสาวป้าแกกับมาได้ไม่ถึงอาทิตย์ก็กินยาตายในห้องแอร์ในบ้านที่เองเช่านั่นล่ะผมได้ยินแบบนั้นก็เกิดความกลัวขึ้นมาแต่ก็ยังเชื่อบ้างไม่เชื้อบ้างมันก็เล่าต่ออีกว่าวันที่เขาไปเก็บศพออกมันก็ได้ไปยืนดูเห็นเขาเอาศพห่อด้วยผ้าขาวและที่นอนที่เต็มไปด้วยคราบน้ำน้ำเหลืองออกมาที่พื้นก็มีขวดยาตกอยู่ที่พืันและก็เศษแก้วที่ตกเกลือนบริเวรนั้นที่แอร์ก็เปิดไว้ที่15องศาเลยทำให่ศพไม่เน่ากว่าคนจะมาเจอก็เป็นอาทิตย์น่าจะได้ผมก็จำทุกเรื่องที่มันเล่าพอถึงเวลาเลิกเรียนผมรีบกลับเข้าบ้านและสิ่งที่ผมตัดสินใจในตอนนั้นคือการงัดประตูห้องแอร์และผมก็ทำสำเร็จ(ผมงัดในแบบวิชาโจรงัดแล้วประตูไม่เสียหาย)สิ่งที่ผมเจอในห้องนั้นคือเตียงที่ไม่มีฝูก

และที่ตัวปรับอุณหภูมิแอร์อยู่ที่15องศาแต่ที่พื้นถูกทำความสะอาดไปหมดแล้วผมจึงรีบปิดประตูกลับให้เป็นเหมือนเดิมแล้วกลับมานอนคิดถึงเสียงที่ผมได้ยินว่าเสียงที่เหมือนคนเขย่าอะไรสักอย่างน่าจะเป็นเสียงของกระปุกยาส่วนเสียงของแก้วแตกก็น่าจะเป็นแก้วที่เขาทำหล่นรวมไปถึงแอร์ที่เปิดได้เองแต่สุดท้ายผมก็ต้องอยู่บ้านหลังนั้นจนจบปวช.ผมก็ไม่รู้ว่าผมอยู่มาได้ยังไงแต่ที่รู้คือผมได้ยินเสียงเขย่ากระปุกกับเสียงแก้วแตกทุกคืน...และผมก็ไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังนอกจากไอ้เจเพื่อนผมคนเดียว..

หากผิดพลาดประการใดผมต้องขออภัยมาในณ.ที่นี้ด้วยนะครับขอบคุณที่อ่านจนจบครับ...แสงเทียน