ถ้าย้อนกลับไปได้ฉันจะไม่สร้างหนี้

สวัสดีค่ะ นี้อาจจะเป็นครั้งแรกที่ได้มาเล่าประสบการณ์ชีวิตให้ใครหลายๆคนได้ลองอ่าน ซึ้งมันอาจจะไม่มีอะไรที่หน้าตื่นเต้นแต่มันทำให้ฉันอยากจะบอกใครหลายๆคนที่คิดจะเป็นหนี้  ถ้าคุณคิดว่าเป็นหนี้แล้วหลังจากได้สิ่งที่คุณอยากได้ สมดั่งใจ แต่พอเวลาผ่านไปมันทำให้เราต้องแข่งกับวันและเวลาเพื่อหาเงินทยอยคืน เรื่องราวของฉันก็เป็นประมาณนั้นค่ะ ดิฉันเป็นชาวไร่ ทำไร่อ้อย ไร่ข้าวโพด มีไร่ทั้งหมด 35 ไร่ แต่ถามว่า มันรวยมากมั้ยขอตอบเลยว่า  ไม่เลยทำไร่กู้เงิน ธกส มาลงทุน ถ้าราคาดีก็มีเงินส่ง ธนาคารที่เรากู้มาและค่อนข้างมีเงิน เอาไว้ใช้บ้างอาจไม่เยอะเหมือนชาวไร่คนอื่นๆ ที่เค้าทำเยอะกว่าเราอ่ะค่ะ  ฉันทำไร่มาเป็นเวลา 8 ปี  หลังจากได้นั้นไม่นานฉันก็ได้รับเลือกจากผู้ใหญ่ในหมู่บ้าน ให้มาเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน เพื่อช่วยงานเค้า หลังจากได้รับตำแหน่งผู้ช่วยมา ได้ค่าตอบแทนเดือนละ 5,000 บาท ฉันก็ตั้งใจทำหน้าที่ฉันไม่ให้ขาดตกบกพร่อง พอเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มีเป็นเวลา 5 ปี งานก็เริ่มเยอะบวกกับค่าใช้จ่ายก็ต้องมี แต่เพื่อไม่ให้มีผลกระทบ

กับเงินในบ้าน ลำพังเงินเดือนเราก็อยากได้โน้นอยากได้นี้ ก็อาจจะไม่พอใช้ ฉันก็เลยเลือกที่จะยืมเงิน พวกผู้ใหญ่บ้านด้วยกันเอามากหมุนเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการไปประชุมนอกพื้นที่ ไว้เติมน้ำมันรถเวลาไปประชุม ออกค่าใช้จ่ายเวลา มีแขกหรือ ผู้หลักผู้ใหญ่มาเยี่ยมชมหมู่บ้าน เพื่อไม่ให้เป็นการเสียหน้าก็ต้อง มีเครื่องดื่ม อาหารว่าง กับแกล้มบ้างตามนั้นซึ่งผู้ใหญ่บ้านฉันไม่เคยคิดจะออกเงินช่วย ด้วยความที่เราอยากให้กิจกรรมนั้นผ่านไปไวๆก็ไม่คิดอะไรมากจ่ายๆไปให้มันเสร็จงาน

แต่หารู้ไม่เงินที่จ่ายไปเรายืมเค้ามาเราเป็นหนี้ ต้องจ่ายดอกเค้าทุกเดือน แล้วเราจ่ายเงินในสาวนที่เป็นงานหมู่บ้านไป ใครจะมาช่วยเราใช้หนี้ว่ะ แล้วจะไปบอกผู้ใหญ่ว่าออกไปเท่านั้นเท่านี้เค้าก็บอกว่าไม่ค่อยมีเงิน อ้าว ตายละซิ แสดงว่าฉันต้องออกค่าใช้จ่ายเองรึนี้ แต่ด้วยความที่ว่าอยากทำงานในจุดนี้ก็บอกว่าไม่เป็นไรค่ะเอาหน้าหมู่บ้านไว้ก่อน หลังจากนั้นก็ต้องออกค่าใช้จ่ายในหมู่บ้านจำพวกเอกสารวาระการประชุม อทบจะทุกเดือน ก็เริ่มทำให้มีค่าใช้จ่ายเกิดขึ้นมาอิก

ดั่งนั้นก็เริ่มทำให้เงินที่เราไปหยิบยืมคนอื่นมาก็หมดไป ดั่งนั้นเพื่อจะมีเงินสำรองฉันก็ไปยืมคนอื่นอิกแต่ทีนี้ดอกร้อยละ10ต่อเดือนชั้นก็ไปยืมมา10,000บาท พอมีตังความโลภก็บังเกิดอยากมี โทรศัพท์ดีดี กับเค้ามั่งฉันจะรออะไรล่ะก็เริ่มทำการเปลี่ยนเครื่องใหม่ทันที ก็ทำให้เงินที่กู้มาก็หมดไป จะเอาเงินในบ้านมาใช้ก็คงต้องโดนผัวบ่นแน่ๆ ฉันก็ไปกู้มาอิก 5,000 เพื่อเอาไว้ใช้ ยามจำเป็นเพื่อให้คนในครอบครัวมองว่าเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มีหน้ามีตา มีเงินเดือนไว้ใช้ ไปใหนมาใหนก็ได้ พอสิ้นเดือนมา เงินเดือนผู้ช่วยก็ออกแต่รอบนี้ได้ไม่ถึง 5,000 บาท หักค่า เงินสบทบกองทุนชมรม เอาไว้ไปศึกษาดูงานก็ได้รับแค่ 4,500 บาท ส่งดอกอิกเดือนละ 2,000 ก็คงเหลือ 2,500 บาททำให้เงินไม่พอใช้

ฉันก็เลยบอกแฟนว่า ขอยืมเงินสัก5,000ซิ แฟนก็บ่นว่าทำไมเงินเดือนเดือนนี้ไม่พอใช้หรอเงินไปใหนหมด เริ่มทำให้มีปะเสียงกันขึ้น มันทำให้ฉันรู้สึกแย่ เวลาที่เงินไม่พอใช้มันทำให้คนที่เคยคุยกันดีๆต้องมาทะเลาะกัน ฉันด้วยความที่ว่าเงินต้องไม่ขาดมือ จึงทำให้ฉันต้องออกหาเงินเองด้วยการอยากหางานทำที่มันมีเงินมากกว่าเงินเดือนผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ชั้นจึงลาออกจาก ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มาหางานทำในใกล้ๆบ้าน แต่อยากจะบอกว่า งานหายากมากวันเวลาเเห่งการส่งดอกก็ใกล้เข้ามาและช่วงที่หางานทำแล้วยังไม่ได้งานจะเอาเงินที่ใหนส่งดอกล่ะ ก็ไปยืมเพื่อน

เพื่อนเ้วยความที่เค้าเข้าใจว่าเราทำไร่อาจจะมีเงินมาคืนเค้าก็ให้ยืมโดยที่ไม่มีดอก  นัดเพื่อนไว้ 2เดือน รอเก็บเกี่ยวผลผลิตในไร่แล้วจะเอาคืน ก็เลยยืมมาจำนวนหนึ่ง พอเวลาผ่านไปงานก็หาไม่ได้ ของในไร่ได้มาก็ต้องเก็บเอาไว้ลงทุนต่อ ก็ทำให้เงินไม่พอใช้ วันเวลาเเห่งการส่งดอก ก็วนมาถึง ทีนี้จะหาเงินใหนละ ส่งดอกและดันเพื่อนขอเงินคืนก่อนกำหนดเพราะต้องใช้ตังปัญหาก็เลยบังเกิดหาเงินคืนไม่ได้ ขอเลื่อนวันคืนตัง มันจึงทำให้เพื่อนเริ่มไม่พอใจเรา ทำให้เริ่มผิดใจกัน เจ้าหนี้ที่เคยไปกู้มาร้อยละ10 ก็อยากได้ต้นคืน ถ้าไม่มีเงินส่งดอก หาทางออกไม่ได้หันหน้าไปปรึกษาแฟนเล่าให้แฟนฟังว่าปัญหาเราคืออะไร พอคุยกันได้สักพีกก็เริ่มมีอาการโกรธเราที่ทำไมต้องสร้างปัญหาด้วยเเล้วจะเอาเงินที่ใหนคืนเขา

ฉันก็คิดไม่ออกว่าจะหาเงินจากที่ใหนแฟนก็ตัดสิ้นใจอยากให้เรื่องมันจบๆ ก็เลยไปยืมเงินเเม่ย่า 40,000 บาทเพื่อจะไปใช้นี้เค้าแม่ย่าก็บ่นว่าสร้างแต่หนี้สิน เป็นผู้ช่วยเงินเดือนก็ไม่เคยเห็น สร้างแต่ปัญหาให้ลูกเค้า เค้าบอกให้ยืมได้แค่20,000บาท แค่นั้น ที่เหลือไปหาเอง ช่วงโควิดงานหายากด้วยก็ได้แต่รอเรียกตัว แต่ละที่ที่ไปสมัครงานไว้ในส่วนของเงินก็ใช้ไปบ้างบางส่วนก็ทำให้ส่งดอกน้อยลงก็ขอผ่อนผันเจ้าหนี้บ้าง นี้คือเรื่องจริงที่ประสบปัญหาอยุ่นะตอนนี้ ก็อยากหาที่ผ่อนคลายความเคลียดบ้างอยากระบายก็จึงมาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกันตัวดิฉันให้ทุกคนได้อ่าน ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ฉันจะไม่หน้าใหญ่ จะไม่โลภจะไม่คิดหยิบยืมเงินใคร เลย