"เจ้าตาล"สุนัขคู่หูที่แสนซื่อสัตย์

       "ความซื่อสัตย์" เป็นเครื่องหมายของความดีหรือความจงรักภักดี และเป็นสิ่งที่น่ายกย่องชื่นชมที่สัตว์อย่างสุนัขมีอย่างเต็มเปี่ยมล้นหัวใจ ที่มอบความรักความภักดีให้เจ้านายซึ่งเป็นเจ้าของของมัน

       ฉันเองก็เป็นคนหนึ่งที่รักสัตว์โดยเฉพาะสุนัข ฉันจะเลี้ยงดูแลมัน และให้ความรักความผูกพันกับมันเหมือนเป็นน้องเป็นคู่หูของฉันจริงๆ และสุนัขตัวที่ฉันรักมากที่สุดในชีวิต คือ "เจ้าตาล" ซึ่งมีเรื่องราวซึ้งๆในความทรงจำไม่เคยเลือนหายไปตามกาลเวลาเลยสักนิดเดียว

       เจ้าตาล เป็นสุนัขเพศผู้ขนสีเทาอมน้ำตาล ขนเกรียนสั้น ขาใหญ่ดูแข็งแรง ลิ้นมีปานดำด้วย ฉันเก็บมันมาเลี้ยงจากข้างถนน ตอนมันยังเล็กๆ เนื้อตัวมอมแมม ยุงกัดเป็นเม็ดเต็มไปหมด ขนร่วง และเป็นแผลเต็มตัว

       วันแรกที่เก็บมาเลี้ยงฉันใส่ยาแผลให้มันก่อน แล้วคลุกข้าวกับน้ำตาลเหลว ซึ่งคนเฒ่าคนแก่ในชนบท ตจว. เชื่อว่า หมาจะเชื่องติดที่และไม่หนีไปไหน ก็ทำตามกันไปแหละเนอะ ไม่เชื่อแต่ก็ไม่ลบหลู่คำบอกเล่านี้ หลังจากเก็บเจ้าตาลหมาข้างถนนมาเลี้ยง ดูแลรักษาจนเม็ดที่แตกเต็มตัวหาย แผลหาย ขนเริ่มขึ้นมาใหม่เต็มตัว ก็พาฉีดวัคซีน ตอนนี้เจ้าตาลเป็นหมาที่มีบ้านแล้วนะ ไม่ใช่หมาข้างถนนอีกต่อไป และฉันเลี้ยงแบบปล่อยอิสระ วันหนึ่งเจ้าตาลไปเที่ยวและหายไปหลาย ชม. จนกลับบ้านมาด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมมเปื้อนดินแดงเต็มไปหมด และตรงปากของเจ้าตาล ฉันสังเกตเห็นมันคาบวัตถุบางอย่างเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ฉันจึงเดินไปขอมันดู ฉันแบมือรอ เจ้าตาลก็วางวัตถุนั้นบนมือฉัน โอ้พระเจ้า!!!!! ฉันไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง วัตถุที่เจ้าตาลไปเจอและคาบมาจากที่ไหนสักแห่งที่มีดินแดง มันคือเงินจำนวน 21 บาท ประกอบด้วยแบงค์ใบละยี่สิบบาท พับไว้และสอดด้วยเหรียญบาทอีกหนึ่งเหรียญ ฉันอึ้งมาก เจ้าตาลรู้ได้อย่างไรว่า มันคือเงิน และคาบไม่ยอมทิ้งระหว่างทางกลับบ้าน

       ส่วนช่วงเวลาที่พ่อกับแม่ไปช่วยงานต่างๆตามเทศกาลงานบวช หรืองานแต่ง ในช่วงมืดค่ำ แน่นอนฉันเป็นคนเดียวที่ต้องเฝ้าบ้าน และฉันก็กลัวความมืดด้วยสิ (แอบกลัวผีตามจินตนาการ แหะๆ) ประกอบกับถนนซอยบ้านก็เปลี่ยว บ้านแต่ละหลังจะปลูกห่างกันเป็นระยะ 100-200 เมตรเลยทีเดียว ทุกๆครั้งที่แม่กับพ่อไปช่วยงานดังกล่าว เจ้าตาลจะแสนรู้ เดินเข้ามานอนหมอบในบ้านตรงประตู มันยอมให้ฉันปิดประตูบ้านขังมันไว้ มันเหมือนจะรับรู้ว่าฉันกลัวความมืดแค่ไหน มันนอนหมอบอยู่กับที่ คอยผงกหัวดูฉันตลอดเวลา เหมือนมันจะพูดว่า "เจ้านายไม่ต้องกลัวนะ ผมจะดูแลเจ้านายแทนพ่อกับแม่เอง" ฉันยอมรับว่า ฉันอุ่นใจทุกครั้งที่มีเจ้าตาลอยู่ใกล้ๆ ไม่ยอมหนีไปเที่ยวไหนในยามที่ฉันต้องอยู่คนเดียวยามค่ำคืนแบบนี้

       และเวลาฉันกับแม่เดินไปบ้านยายซึ่งอยู่ห่างกัน 2 แปลงนาในยามมืดค่ำ เจ้าตาลจะคอยเป็นองครักษ์วิ่งนำล่วงหน้าตลอด และพอวิ่งทิ้งห่างแม่กับฉัน เจ้าตาลจะยืนคอยจนกว่าพวกเราจะเดินไปถึงมัน เจ้าตาลถึงจะวิ่งนำล่วงหน้าต่อ เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นประจำทุกครั้ง จนฉันรักและผูกพันกับมันมากๆ มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันไปแล้ว

       ส่วนเรื่องที่ทำให้ฉันต้องหลั่งน้ำตาด้วยความดีใจสุดๆและสุดซึ้ง นั่นก็คือ มีชาวบ้านคนละตำบลขับรถผ่านหน้าบ้านฉันด้วยความบังเอิญเห็นเจ้าตาล จึงแวะมาเพื่อขอนำหมาเพศเมียพันธุ์เดียวกับเจ้าตาลแต่ขนยาวกว่ามาผสมพันธุ์เพื่อจะขายลูก ฉันก็อนุญาตไม่ติดขัดอะไร เขานำหมาของเขามา 2 วันเต็มๆ และคงติดลูกแล้วเขาถึงพากลับไป แต่แล้วจู่ๆ เจ้าตาลก็หายไปจากบ้านเป็นเวลา 15 วันเต็ม ระหว่างที่เจ้าตาลหายตัวไป ฉันเลิกเรียนมาก็ขับรถตระเวนตามหาทุกเย็น ตามหาไปเรื่อยๆไม่มีจุดหมาย เผื่อจะเจอ ในใจร้อนรุ่ม เป็นห่วง และคิดถึงมันมาก แต่แล้วพระเจ้าก็เมตตา ในเย็นวันครบ 15 วันพอดีที่เจ้าตาลหายไป วันนั้นฉันหยุดตามหาเพราะคิดว่าเจ้าตาลคงตายไปแล้วที่ไหนสักแห่ง และก็เดินไปตามถนนหน้าบ้าน แล้วจู่ๆสายตาของฉันก็มองเห็นหมาที่มีเชือกพะรุงพะรังผูกล่ามไว้ที่คอวิ่งตรงมาที่ฉันอยู่ไกลลิบสุดสายตา ฉันยืนมอง แต่พอระยะทางที่หมาตัวนั้นวิ่งใกล้เข้ามา มันคือเจ้าตาล หมาที่ฉันเป็นห่วงและคิดถึงมันมากสุดหัวใจ ทั้งฉันและเจ้าตาลต่างก็วิ่งเข้าหากันโผเข้ากอดด้วยความดีใจจนน้ำตาไหลที่ได้เจ้าตาลกลับคืนมาสู่อ้อมแขน เจ้าตาลก็คงดีใจเหมือนกัน มันเลียแก้มและยื่นเอาปากมันพาดไว้บนไหล่ฉัน เรากอดกันจนคลายคิดถึง ฉันจึงสังเกตเชือกที่ผูกล่ามคอเจ้าตาลไว้ ฉันถึงกับตกใจอุทานออกมา มองความใจร้ายของคนที่ล่ามเจ้าตาลไว้ เขามีจุดประสงค์จะยึดเจ้าตาลแน่ๆ เพราะเจ้าตาลถูกล่ามด้วยสายไฟเส้นใหญ่ด้านในมีลวดทองแดง และปลายสายไฟอีกด้านขาดรุ่งริ่ง คงเป็นฝีมือเจ้าตาลที่พยามกัดมันจนขาดและหนีกลับบ้านมาหาฉันอีกครั้งเป็นแน่แท้ ฉันรีบหามีดมาตัดกว่าจะขาดใช้เวลานานเหมือนกัน

       หลังจากนั้นเจ้าตาลก็หายไปแป๊บๆเป็นพักๆเพราะติดหมาตัวเมียอีกหมู่บ้านที่เขาปลูกขนำเลี้ยงไว้เฝ้าสวน แต่เจ้าของสวนรายนี้เขาชอบ เพราะจะได้มีองครักษ์เฝ้าสวนเพิ่มอีกตัว แต่แล้วเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันน้ำตาตกอีกครั้งก็คือ เจ้าตาลหายไปจากบ้านร่วมเดือน และเป็นช่วงฤดูฝน น้ำหลากท่วมเกือบทุกพื้นที่ ป้าคนหนึ่งมาบอกว่าแกเคยเจอเจ้าตาลและลงทุนซื้อซาลาเปายัดไส้ยาเบื่อยื่นให้มันกิน เพราะหนวกหูที่หมาตัวผู้ต่างมารุมจีบเฝ้าหมาตัวเมียของแกที่บริเวณบ้าน แต่เจ้าตาลไม่ยอมกิน มันฉลาดมาก ฉันได้ฟังก็โมโหสุด คิดในใจ แหม!!!! คิดจะฆ่าหมาฉัน ขอให้กรรมตามสนองป้า

       แต่ฉันไม่ได้น้ำตาตกเพราะเรื่องที่ป้าคนนี้เล่านะ แต่เป็นเพราะมีตาคนหนึ่งเดินฝ่าสายฝนมาบอกฉันที่บ้านว่า แกพายเรือไปวางข่ายในนาที่ตอนนี้น้ำท่วมเห็นแต่พื้นน้ำเต็มไปหมด ตอนไปวางข่ายก็ไปเจอศพเจ้าตาลลอยขึ้นอืดเริ่มเน่าเปื่อยแล้ว และแกได้ข่าวมาว่าเจ้าตาลโดนวางยาเหมือนกับหมาตัวผู้อื่นๆที่ไปติดพันหมาตัวเมียของสาวใจร้ายอีกหมู่บ้านใกล้เคียง สาวคนนี้ยอมลงทุนซื้อไก่ทอดคลุกข้าวเป็นถาดๆ หลายถาดและใส่ยาเบื่อเพื่อวางหมาเพศผู้ทั้งหมด กี่ชีวิตล่ะที่ต้องสังเวยให้สาวใจร้ายคนนี้ หมาตัวอื่นๆตายเยอะจนต้องจ้างแมคโครขุดหลุมฝัง แต่เจ้าตาลยังไม่ตาย มันคงโดนยาเบื่อไปแล้ว และพยายามวิ่งลัดเลาะทุ่งนาที่ตอนนั้นปริมาณน้ำยังไม่เยอะเพื่อกลับมาบ้าน แต่วิ่งไม่ถึงบ้านคงสิ้นใจตายเสียก่อน ฟังจบ!!!!!!!!
จบ!!!!! สิ้นเสียงตาคนเล่า ฉันหูอื้อ สมองหนักอึ้ง น้ำตาไหลพรากอาบเต็มสองแก้ม เจ็บปวดหัวใจเหลือเกินเหมือนใครกำลังเอามีดมาทิ่มแทง หัวใจฉันสลาย ไม่มีอีกแล้วเจ้าตาลตัวอุ่นๆที่คอยให้ฉันกอดและหยอกล้อ ไม่มีอีกแล้วองครักษ์พิทักษ์เจ้าหญิงที่แสนจะกลัวความมืดคนนี้ ฉันได้แต่ภาวนาให้สาวใจร้ายคนนี้ได้รับผลกรรมที่ก่อโดยเร็ววัน ถ้าตอนนั้นมีกฎหมายคุ้มครองสุนัขเหมือนปัจจุบันนี้ รับรองฉันคงไม่ปล่อยสาวใจร้ายคนนี้แน่นอน

       ส่วนเจ้าตาลถึงแม้ว่าเราจะอยู่ไกลกันสุดเส้นขอบฟ้าเป็นเวลานานถึง 18 ปีแล้ว แต่นายก็ยังคงเป็นองครักษ์พิทักษ์ความปลอดภัยในหัวใจของฉันตลอดกาลนิรันดร์ หลับให้สบายนะคู่หูที่แสนซื่อสัตย์ของฉัน