วันที่ฉันรอและรอๆ

ดีครับพี่ๆน้องๆที่เข้ามาแล้วได้อ่านผมอยากให้ทุกคนอย่าสิ้นหวังนะครับปัญหาที่ว่าของคุณแย่แล้วมันอาจจะดีกว่าหลายๆคนร่วมถึงตัวผมด้วย  ผมเล่าต่อจากกระทู้คราวที่แล้วนะครับ ขอบคุณครับสิ่งดีๆที่เข้ามาจากเวปนี้มีเพื่อนต่างๆเข้ามาให้กำลังใจ เรื่องราวของผมต้องดิ้นรนต่อกลับปัญหาทางบ้านและทีทำงาน แต่ผมก็อดทนทำงานต่อมาเรื่อยๆคิดว่าสักวันหนึ่งจะสบาย แต่ความเป็นจริงที่เจอก็ทำงานหนักหาเงินเลี้ยงตัวเองให้รอดในเมืองกรุง ผมต้องทำงานหลังเลิกเเทบทุกวันยกเว้นวันจันทร์ได้พักผมทำงานรวมๆประมาน18ชม. รับจ้างทุกอย่างผมทำได้ประมานสามเดือนก็ไม่ไหวร่างกายผอมง่วงนอนตลอดผมจึงมาทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นผมทำอะไรอยู่ทำแบบนี้มื้อไหร่จะแกปัญหาได้ ไม่ใช่ทางออกเคยคิดสั้นแต่ก็นึกถึงหน้าพ่อแม่ก็ไม่ทำตั้งใจสู้ใหม่อีกรับจ้างทำทุกอย่างที่ทพเป็ยสุดท้ายก้อไม่รอดจนมาวันนี้รู้สึกท้อเหนื่อย แต่คิดอย่างเดี่ยวจะแพ้ไม่ได้ถ้าเราไม่อยู่ทั้งคนพ่อแม่เราจะอยู่ยังไงแล้วปัญหาหนี้สิ้นผมคนที่ค้ำประกันผมก็คงลำบากไปด้วย วันเคลียดที่สุดแต่เรื่องเล่าที่มันเกิดมันเยอะมากที่พยายามทำให้มันดีแต่สุดท้ายตอนนี้ยังไมสำเร็จ  อยากระบาย เคลียดปัญหาเงินทำให้คนบ้าได้ ขาดสติได้อยากทำอะไรบ้าๆสักครั่งมันด็แค่ความคิดอยากถูกหวยมันก็มโนล้วนผมจะกลับมาเล่าต่อขอพักหลับร่างกายแปบครับไม่ไหวตื่นขึ้นมาจะมีเงินแสนเงินล้านมั้ยหึ ท้อได้แต่อย่าพึงสิ้นหวัง