เสนาธิการไม่ใช่ทหารเดินเท้า ปืนหาย กระสุนหาย ใครโดนสอบ

(ภาพประกอบเท่านั้น)

      ในการเวรยามของแต่ละหน่วยนั้น กลางวันตรวจ กลางคืนฟัง  มีนายทหารเวรชั้นผู้ใหญ่ ควบคุมเวรยามทั้งหมดในหน่วย  นายทหารเวร ร้อยโทถึงจ่าสิบเอก ควบคุมแต่ละจุด ทหารเวร ทหารยาม เป็นทหารชั้นผู้น้อยถึงพลทหาร หรือไม่ก็ลูกจ้าง คอยเฝ้าอยู่แต่ละจุดโดยมีทหารยามเป็นผู้ช่วย คอยแจ้งเหตุ เรียกกันภาษาปากว่า เวรยาม

เวลาเฝ้าสิ่งของ ยุทธภัณฑ์ อมภัณฑ์ จะใช้เวรยามนี้แหละคอยดูแล แล้วมีการควบคุมตามลำดับขั้น มีการจัดสรรกำลังพลเข้าดูแล ในบางตรั้ง เกิดความผิดพลาดอย่างไม่คาดฝันเกิดขึ้น ก็ต้องมีการสอบสวน

  ในกรณีเร็วๆนี้ ที่ปืนหายอาวุธหายไปจำนวนมากเพราะคนร้ายได้ใช้อาวุธชิงไป

เป็นเหตุร้าย ต้องสอบสวนคนที่เฝ้าคลังอาวุธและเวรยาม   อันได้แก่

    1. นายทหารเวรชั้นผู้ใหญ่ ในฐานะที่ควบคุมเวรยามรักษาความปลอดภัยทั้งหมด

    2. นายทหารเวร รองนายทหารเวร  ในฐานะที่บังคับบัญชาเวรยามแต่ละจุดใหญ่ 

    3. ทหารเวร แต่ละจุดย่อยเพื่อให้ทราบข้อมูลและการกระทำผิดของฝ่ายตรงข้าม

    4. คนที่ตายไปแล้วก็ต้องสอบสวน ถึงพฤติการณ์ ในการตายขระปฏิบัติหน้าที่ 

สำหรับข้อ 4 นี้ ถ้ามีคนตายเพราะทำหน้าที่ จะมีการสอบสวนถึงสาเหตุ และรายงานเพื่อปูนบำเหน็จความชอบด้วย

    เพราะฉะนั้น การร่วมมือกันดูแลคนทุกๆคนให้ใกล้ชิดก็เป็นการระวังภัยอย่างดีที่หนึ่ง หมั่นคอยตรวจตราหาสิ่งผิดปกติ เฝ้าดูพฤติกรรมที่ผิดปกติของเพื่อนๆ ถ้าผิดปกติให้รีบส่งเสนารักษ์ทันที จะเป็นการป้องกันในระดับหนึ่ง สิ่งของที่เก็บอย่างมิดชิดแต่คนทั่วไปมองเห็นได้ พวกเขาจะรู้ว่ามีครบหรือหาย 

การป้องกันโดยการอาศัยความเป็นเพื่อนคือหน้าที่นี่เอง ที่จะทำให้ไม่เกิดเหตุร้ายขึ้น

ส่วนคัลงเสบียง คลังอาวุธ ต้องติดอาวุธให้ผู้เฝ้าด้วยเผื่อเหตุไม่คาดฝัน

อย่าลืมว่า เพื่อดีคือคนที่เตือนให้เพื่อนพ้นผิด

อาวุธคือเครื่องหมายของความรุนแรง

ไทยเรามีอารยธรรมมากพอที่จะไม่เถื่อนแบบลาตินอเมริกาหรือแอฟริกา

(ภาพประกอบเท่านั้น)