เด็กม.ปลายเรียนสายศิลป์ที่ไม่รู้ด้วยว่าโตไปอยากจะเป็นอะไร..แถมอ่อนเรื่องเรียนอีกต่างหาก ทำยังไงดีคะ?

หนูไม่รู้ว่าทุกคนจะเข้าใจในสิ่งที่หนูจะสื่อมั้ย หนูฝันอยากที่จะมีอนาคตที่ดีค่ะ ฝันว่าอยากได้งานที่ได้เงินเดือนเยอะๆ ที่ทำให้คนรอบข้างหนูมีความสุข หนูน่ะเป็นคนคิดเยอะ มีอะไรนิดๆหน่อยๆหนูก็เก็บมาคิด แล้วยิ่งอยู่ม.ปลายความคิดหนูนี่แทบไม่ได้พักเลย ไม่ว่าจะเรื่องการเรียน เรื่องเข้ามหาลัย เรื่องเกรด เรื่องเงิน เรื่องอาชีพที่หนูอยากเป็น หนูเคยลองไปปรึกษาคนที่เค้ารับปรึกษามาแล้ว หนูก็ถามประมาณว่า“ทำยังไงถึงจะได้รู้ตัวเองซักทีคะว่าอนาคตอยากจะทำอะไรอยากจะเป็นอาชีพอะไร” เค้าก็ตอบมาว่า“ลองทำในสิ่งชอบ ลองทำในสิ่งที่ถนัดดู”หนูน่ะก็ลองไปทำดูแล้วปรากฏว่าหนูไม่ได้อะไรจากสิ่งที่ทำเลย

พอทำหนูรู้สึกว่ามันเท่าๆกันหมดเลย ไม่มีอันไหนเด่นไม่มีอันไหนไม่เด่นเลย มันอยู่กลางๆกันหมด มันทำให้หนูรู้สึกกังวลหนักมากๆ บางครั้งหนูเก็บไปคิดจนหัวตึงไปหมดเลยก็มี ทางบ้านก็ไม่ได้แนะนำอะไรหรอกค่ะ ได้แต่บอกว่า“ตั้งใจเรียนนะ”บางครั้งหนูก็เหนื่อยแต่บอกใครไม่ได้ก็ได้แต่ไปแอบนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว หนูเรียนสายศิลป์-เกาหลีค่ะแล้วหนูอ่อนมากๆในเรื่องการเรียนแทบจะทุกวิชาเลยก็ว่าได้จนถึงขั้นครูจี้ถามในห้องเรียนเลยก็มี หนูเคยคิดตลอดนะว่า เรียนไปทำไม? เรียนแล้วได้อะไร? เรียนแล้วอยากเป็นอะไร?

บางครั้งมันก็เครียดค่ะ เครียดมากๆ เครียดจนคิดอะไรไม่ออกเลย แต่พอหนูเรียนสายนี้ก็พยายามปรับตัวนะ ว่าสายนี้พอที่จะทำอาชีพอะไรบ้างน้า ก็เสิร์ชๆหาไปอ่ะค่ะ แต่พอเสิร์ชมันก็เจออาชีพที่มันเป็นไปได้ค่อนข้างยากอ่ะค่ะถ้าเทียบกับความรู้ที่หนูมี แหะๆ หนูเคยคิดอยากเป็นนู่นอยากเป็นนี่ ก็เลยลองไปถามคนที่บ้านดู หนูเป็นอันนี้ได้มั้ย ทางบ้านก็บอกว่า “หวังสูงไปรึเปล่า เรียนๆไปก่อนเถอะ ”แต่ทางบ้านพูดมีเหตุผลอยู่นะคะ5555 ก็..ข้อความทั้งหมดมันก็อาจจะยาวไปหน่อย หนูก็อยากรู้แหละค่ะ ว่าบางทีการรู้ตัวเองช้าทำให้การตัดสินใจในการเลือกสายในเวลาสั้นๆมันทำให้ไม่รู้จะเลือกอะไร บางครั้งหนูก็อิจฉาคนที่เค้ามีทุกอย่างเพียบพร้อมมากๆเลยนะ

ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องความคิด การสนับสนุน อิจฉาสุดๆเลยล่ะค่ะ5555 เศร้าจุุง ;-; เอ๊ะ หรือหนูเศร้าคนเดียวกันนะ555 ก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะมันเหมือนอาจจะไม่ได้มีคำถามอะไรมากแต่อย่างน้อยหนูก็ได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจหนูถึงแม้จะไม่มีใครอยากฟังอยากอ่านก็ตาม ขอบคุณนะคะ555 

ปล.หนูไม่ได้บอกเรื่องให้เคลียร์ให้ครบ มันอาจจะงงหน่อยๆ ขอโทดนะค้าบ ที่หนูตั้งกระทู้หนูก็แค่อยากรู้อ่ะค่ะว่าถ้าทุกๆคนตกอยู่ในสถานการ์ณแบบนี้ทุกๆคนจะจัดการเรื่องแบบนี้ยังไงก็แค่นั้นล่ะค่ะ ได้เล่าอะไรให้คนอื่นได้อ่านหนูรู้สึกโล่งมากๆเลยค่ะ5555 ขอบคุณมากๆเลยนะคะ :)

(สิ่งสุดท้ายที่หนูอยากจะบอกก็คืออาชีพที่หนูตั้งเป้าไว้ 2 อย่างก็คือครูกับผู้บริหารค่ะ มันฟังดูเหมือนจะเป็นไปได้ยาก แต่ในหัวหนูมันมีแค่ 2 อาชีพนี้จริงๆนะคะ มันทำให้หนูสับสน และแล้วคราวนี้หนูจะไปจริงๆแล้วนะคะ บ๊ายบาย555)