เหยื่อตีนผี

        ป้าคำอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในจังหวัดทางภาคอีสานแกเป็นแม่ค้าขายผักที่ตลาดสดเลยต้องตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพื่อออกไปขายผัก บ้านป้าคำอยู่ติดถนนหลักของหมู่บ้าน ใกล้กับโค้งที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยๆเมื่อหลายปีก่อนได้เกิดอุบัติเหตุรถบรรทุกชนประสานงากับรถกระบะรับส่งนักเรียนบริเวณโค้งนี้ ทำให้มีเด็กนักเรียนหญิงเสียชีวิตสี่คนในวันที่เกิดเหตุป้าคำก็ไปมุงดูกับชาวบ้านคนอื่นๆ ภาพที่เห็นสร้างความเวทนาให้กับคนที่ไปมุงดูกันเป็นอย่างมากร่างที่ไร้วิญญาณของนักเรียนหญิงถูกวางบนผ้าขาวเรียงต่อกันสี่ศพชาวบ้านคนหนึ่งที่ไปมุงดูถึงกับขวัญเสียเพราะขณะที่มุงดูอยู่นั้นก็เห็นวิญญาณของเด็กนักเรียนทั้งสี่ยืนปะปนอยู่กับชาวบ้านด้วยเจ้าหน้าที่มูลนิธิเองก็เห็นในวันนั้นป้าคำกลับเข้าบ้านก็ได้พูดเตือนลูกชายให้ระวังเรื่องขี่มอเตอร์ไซค์โดยเฉพาะตรงโค้งหน้าบ้านเพราะไม่อยากสูญเสียลูกชายไปแต่หลังจากนั้นแค่อาทิตย์เดียวลูกชายขี่มอเตอร์ไซค์กลับจากไปส่งป้าคำที่ตลาดสดก็เกิดอุบัติเหตุรถล้มตรงทางโค้งหน้าบ้านโชคดีที่แค่ขาหักพอถามลูกชายก็ได้ความว่าขณะที่ขี่รถมาถึงทางโค้งก็มีเด็กนักเรียนหญิงวิ่งตัดหน้ารถซึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ไม่มีเด็กคนไหนไปโรงเรียนแน่นอนหลังจากรถล้มลงลูกชายป้าคำก็นอนนิ่งไปพักหนึ่งพอหันไปดูรอบๆ ก็ไม่เห็นใครเลยสักคน จนมีชาวบ้านขี่รถมาเห็นแล้วพาไปส่งโรงพยาบาลป้าคำได้ฟังที่ลูกชายเล่าก็นึกถึงอุบัติเหตุ 

        รถบรรทุกชนประสานงากับรถรับส่งนักเรียนที่เพิ่งเกิดขึ้นอาทิตย์ก่อนทันทีแต่อีกใจก็ยังคิดว่าลูกตาฝาดไปเองหลังจากนั้นก็มีชาวบ้านหลายคนเล่าต่อๆกันว่าเห็นเด็กนักเรียนหญิงสี่คนยืนโบกรถบ้างวิ่งตัดหน้ารถบ้างเรียกว่าเห็นกันถ้วนหน้าแต่ป้าคำเองไม่เคยเจอกับตัวเองสักทีจนกระทั่งในช่วงเช้ามืดวันหนึ่ง ขณะที่ป้าคำกำลังเรียงผักใส่รถสามล้อพ่วงข้างเพื่อจะนำไปขายแกก็ได้ยินเสียงหมาหอนดังมาจากโค้งหน้าบ้าน พอชะเง้อหน้ามองออกไปก็ไม่เจออะไรตอนนั้นกลัวจะเป็นพวกโจรมากกว่า หมาหอนไม่นานก็หยุดไปป้าคำหันกลับไปเรียงผักต่อจนเสร็จแกก็ขี่รถออกจากบ้านแกค่อยๆ ขี่ไปเรื่อยๆ เพราะถนนตรงโค้งหน้าบ้านเป็นหลุมเป็นบ่อจากการที่ มีรถบรรทุกที่วิ่งผ่านไปมาบ่อยๆ พอถึงช่วงกลางโค้งจู่ๆ รถของป้าคำก็ดับพร้อมกับเสียงหมาหอนที่ดังขึ้นอีกครั้งมันยืนกันอยู่สามสี่ตัวตรงโค้งและหันหน้าไปทางป่าข้างทางป้าคำใจเสียเพราะไม่รู้ว่าหมาเห่าหอนอะไรกันแกหันไปดุหมาแต่พวกมันก็ไม่ยอมหยุด ป้าคำหันไปมองว่ามันเห่าอะไรกัน 

        ซึ่งพอหันไปมองก็ไม่มีอะไรแกรีบกระทืบเท้าสตาร์ทรถแต่สตาร์ทเท่าไหร่ก็ไม่ติดจนแกรู้สึกปวดขาเลยหยุดสตาร์ทแล้วเปิดเบาะรถดูว่าน้ำมันหมดหรือเปล่าแต่น้ำมันก็ยังมีอยู่ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกจะโทรตามลูกชายก็ยังไม่หายจากขาหักเลยนึกถึงน้องชายซึ่งบ้านน้องชายอยู่ห่างจากบ้านแกไปไม่กี่ร้อยเมตรตั้งใจว่าจะให้มาช่วยดูรถเลยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรแต่พอกดโทรออกมีสัญญาณรอสายแต่พอปลายสายพูดฮัลโหล สัญญาณก็ถูกตัดไปเป็นแบบนั้นอยู่หลายรอบป้าคำเริ่มหงุดหงิดเลยเลิกโทรแล้วหันมาสตาร์ทรถอีกครั้งเป็นเหมือนเดิมรถไม่ติดแถมหมาก็เห่าหอนกันไม่เลิกจนป้าคำรำคาญหันไปด่าหมาว่าเท่านั้นละลมเย็นยะเยือกก็โชยมาปะทะตัวพร้อมกับกลิ่นเหม็นคล้ายซากเน่า ป้าคำเห็นท่าไม่ดีเลยดันรถ เพื่อจะไปให้พ้นจากโค้งนั้นแต่ดันเท่าไหร่ก็ไม่ไป จังหวะที่พยายามดันก็เหลือบไปมองที่กระจกภาพที่เห็นเล่นเอาใจหายวาบไปถึงตาตุ่มมีเด็กผู้หญิงสองคนกำลังดึงรถไว้ส่วนอีกสองคนยืนมองอยู่ด้านหลังทั้งหมดใส่ชุดนักเรียนป้าคำเห็นแบบนั้นก็ทิ้งรถรีบวิ่งสุดชีวิตโดยไม่หันกลับไปมองรถตัวเองเลย 

        จนวิ่งไปถึงหน้าบ้านน้องชายก็เคาะประตูเรียกจนคนในบ้านแตกตื่นพอประตูเปิดป้าคำก็รีบเล่าให้ฟังว่าเจออะไรมาและให้น้องชายและญาติอีกคนไปช่วยกันเอารถมาให้ หลังจากนั่งรอไม่นานน้องชายของป้าคำก็ขี่รถมาและบอกว่ารถปกติดีสตาร์ททีเดียวติดเลยป้าคำได้ฟังก็สบถออกมาว่า “ผีหลอก มันเป็นแบบนี้นี่เอง” แล้วแกก็รีบขี่รถไปตลาดแต่ให้หลานสาวไปเป็นเพื่อน พอขายของเสร็จก็รีบแวะวัดทำบุญและสอบถามหาญาติของผีเด็กนักเรียนหญิงทั้งสี่เพื่อให้มาทำพิธีเชิญดวงวิญญาณออกจากตรงโค้งนั้นซึ่งหลังจากที่ได้ทำพิธีป้าคำก็ไม่เจอเหตุการณ์หลอนตรงโค้งหน้าบ้านอีกเลย