ทุกข์บ่มสุข

น่าแปลกใจ
บางคนเก็บความเจ็บปวดให้ทับถมอยู่ในหัวใจ
หล่อเลี้ยงชีวิตด้วยความขมขื่น ไม่ปล่อยให้หัวใจเป็นอิสระ
ทั้งที่ไม่มีกฎข้อไหนห้ามเราไม่ให้มีความสุข
แต่เราเลือกที่จะหยิบฉวยเอง
ความเจ็บปวด เมื่อเกิดขึ้นกับผู้ไดย่อมใช้เวลาเยียวยายาวนานเสมอ
ชีวิตไม่ได้อยู่ในสภาวะนิ่ง
แต่อยู่ในสภาวะเปลี่ยนแปลงอย่างซับซ้อน และการโหยให้กับความเจ็บปวดในอดีต นับเป็นการเสียเวลาที่ไร้ค่าที่สุด

ชีวิตแค่ต้องการความพอดี
ไม่ขาดไม่เกิน ความพอดีและพอใจจะเพิ่มมูลค่าให้ลมหายใจมากขึ้น