ลำนำกวีสู่ชีวิต

เธอคือไฟในฝันสู่วันพรุ่ง
คือสายรุ้งถักทอจันทร์อันอ่อนหวาน
เธอคือความแข็งแกร่งในดวงมาลย์
คือสายธารแห่งความรักและภักดี
เธออาจคว้างในเกลียวคลื่นที่ซัดสาด
บางรสชาดเข้มข้นจนเต็มที่
บางคราวช่างอ่อนหวานซ่านชีวี
ทุกนาทีเห็นชิวิตผิดแผกไป
ไม่ว่าเธอจะก้าวพลาดสักกี่ครั้ง
แต่พลังยังส่งสู่ผู้หลับไหล
เพิ่มความแกร่งส่งความรักถักทอใย
เพื่อให้ใครต่อใครได้เดินทาง
ด้วยภาระหน้าที่ไมมีท้อ
จึงเกิดก่อชีวันอันสรรสร้าง
แสงสว่างเปิดดวงตาที่พร่าลาง
เพื่อแผ้วถางสู่เส้นชัยไม่มืดมน
ให้ผู้คนมีศรัทธาให้กล้าสู้
ได้ค้ำชูซึ่งความสุขทุกแห่งหน
ส่งความรักอันยิ่งใหญ่ผ่านใจตน
เพื่อหลุดพ้นความมิดที่ปิดใจ