จิตเบิกทางสร้างวันพรุ่ง

หลงระเริงในชีวืตที่ผิดพลาด

หลงในทาสมายาพร่าสลัว

เห็นด้วยตาแต่หัวใจใยมืดมัว

ช่างน่ากลัวผ่านชีวิตไร้ทิศทาง

เมื่อวันพรุ่งเปิดทางสว่างจ้า

ปิดมายาเปิดใจไว้ได้สะสาง

ตั้งสติดุจเรือขับไม่อับปาง

ไม่ลอยคว้างล่องไกลในทะเล

แล้วชึวิตจะเติบใหญ่ในวันหนึ่ง

วันที่ซึ่งเส้นทางหลักไม่หักเห

มีดวงจิตมุ่งมันไม่รวนเร

ความทุ่มเทจะเบิกทางสร้างชีวิต