รักเค้า... หรือเราแค่ "รักตัวเอง" ?

เคยได้ยินคำว่า "รักไม่เป็น" กันไหมครับ?

จริงๆ ความรักมันดูออกจะเป็นเรื่องง่าย เป็นความรู้สึกพื้นฐานที่เรารู้จักกันดี ใครๆ ก็มีได้ทั้งนั้น แต่เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่า ความรักในแบบที่เราเชื่อเสมอมา มันคือความรักที่เหมาะสมแล้วจริงๆ?

Ralph Breaks the Internet คืออนิเมชั่นที่เล่าถึงประเด็นนี้ได้ดีมากครับ ผ่านความเป็นหนังสำหรับเด็กเพื่อให้เค้าได้เรียนรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ รวมถึงผู้ใหญ่แบบเราเองเมื่อได้ดูก็อาจจะตระหนักถึงจุดนี้ที่บางทีก็ละเลยมันเสมอมา

ตัวละคร Ralph คือภาพแทนที่ชัดเจนซึ่งผมเชื่อว่าหลายคนเลยล่ะน่าจะเคยเป็นแบบนี้คือ "การเป็นคนรักแบบที่ไม่สร้างสรรค์"

มันไม่ได้สื่อถึงรักในแบบคนรักเท่านั้น แต่มันคือการสื่อสารถึงความสัมพันธ์ทุกรูปแบบ ทั้งในฐานะของแฟนก็ดี จะแบบเพื่อนก็ด้วย หรือกระทั่งความรักในครอบครัวก็ตาม

กล่าวคือ มันเป็นรักที่เบื้องหน้าจะเหมือนว่าเรากำลังหวังดีกับอีกฝ่าย เหมือนว่าเรายกให้เค้าเป็นที่หนึ่ง... เป็นคนสำคัญที่สุด แต่แท้จริงแล้วเรานี่แหละคือคนที่กำลัง "รักแบบเห็นแก่ตัว" มองตัวเองเป็นสำคัญ ทุกการตัดสินใจและทุกคำพูดที่บอกไปว่า "เพื่อเค้า" มันล้วนมีเป้าหมายแฝงอยู่ภายในลึกๆ ว่า "เพื่อตัวเราเอง" แทบทั้งสิ้น

มันอาจจะเกิดจากความกลัว กลัวว่าเค้าจะเปลี่ยนไป กลัวว่าเค้าจากเราไป หรือด้วยเหตุผลอะไรอีกมากมาย แต่มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดีว่าทั้งหมดนี้ มันคือการ "รักตัวเอง"

เมื่อมันเป็นรักที่ไม่ได้เกิดจากความหวังดีเพื่อเค้าจริงๆ ในวันหนึ่งอีกฝ่ายก็คงสามารถสัมผัสได้ เช่นเดียวกับ Vanellope ซึ่งเมื่อวันนั้นมาถึง แม้แต่ความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีให้มันก็คงจะไม่เหลืออีกต่อไป

ในท้ายที่สุดหนังได้เขียนให้ Ralph ได้เข้าใจว่ารักที่ดีมันเป็นอย่างไร มันคือความรักที่ตั้งอยู่บนความเคารพและเข้าใจในสิ่งที่เค้าเป็น... คือการพร้อมยอมรับฟังความต้องการของกันและกัน... และคือการสลับกันสนับสนุนกันอยู่เบื้องหลัง แม้มันอาจเป็นเบื้องหลังไกลๆ ก็ตาม

ผลลัพธ์ของรักในรูปแบบนี้ มันอาจทำให้ "พื้นที่ว่างระหว่างเราสองคน" ขยับออกไปไกลกว่าเดิมบ้างนิดหน่อย

ทว่า พื้นที่ว่างนี้ มันจะกลายเป็นระยะห่างมหัศจรรย์ ที่จะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันและกันแนบแน่นขึ้นในท้ายที่สุด...