ทศพิธราชธรรม สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

ทศพิธราชธรรม บทที่ ๗ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

        ครองนครเพียงพระชนม์เจ็ดพรรษา

เป็นพระราเมศวรเมืองแควสอง

นานสิบปีที่พระองค์ทรงปกครอง

ก่อนเรืองรองในกรุงศรีแห่งพารา

        สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

ทรงสามารถประกาศนามทั่วทิศา

พระนครยิ่งใหญ่ในโลกา

ทั้งแกร่งกล้าราโชงการท่านลือนาม

        อุตสาหะของพระองค์เป็นวิถี

สี่ร้อยปีอยู่คู่แดนสยาม

แบบปกครองถ่องประเด็นเป็นนิยาม

ใช้ติดตามถึง ร.๕ มายาวนาน

        แยกปกครองส่วนกลางกับจังหวัด

แบ่งส่วนสัดพลเรือนกับทหาร

บรรดาศักดิ์ศักดินาปรากฏการณ์

เป็นพื้นฐานสานสัมพันธ์สังคมไทย

        พระเสโทหยดเดิมไม่ทันแห้ง

ทรงพลีแรงรวมแผ่นดินรวมสมัย

ศรีอยุธย์มาผนึกสุโขทัย

ความยิ่งใหญ่แห่งธานีมีที่มา

        ทรงทำนุบำรุงพุทธศาสน์

มหาชาติคำหลวงคำสิกขา

สี่สิบปีที่ทรงครองพารา

ทำไพร่ฟ้าหน้าใสใจชื่นบาน