ทศพิธราชธรรมบทที่ ๘ พระเชษฐาธิราช

ทศพิธราชธรรมบทที่ ๘ พระเชษฐาธิราช

โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

        เมื่อฝรั่งมังค่ามาเยือนเขต

โปรตุเกสชาติแรกที่มาถึง

เจ้าของบ้านจะหวาดหวั่นจะพรั่นพรึง

หรือคำนึงคำนวณเรื่องควรทำ

        ประวัติศาสตร์ชาติอื่นมีให้เห็น

เกิดทุกข์เข็ญถาโถมโหมถลำ

ผู้มาเยือนกับเจ้าถิ่นจองเวรกรรม

ต่างขย้ำพล้ำเพลี่ยงพ่ายอัตตา

        แต่ด้วยราชธรรมนำกษัตริย์

จึงทอนตัดอัตโนโอ่มิจฉา

มัททวะคืออ่อนโยนจริยา

งามสง่านุ่มนวลละมุนไม

        พระเชษฐาทรงทำสัญญาแรก

ทำกับแขกบ้านเมืองล้ำสมัย

ได้ค้าขายได้อาวุธพญาไฟ

ได้ของใหม่ดินดำกระสุนปืน

        มีทหารผมทองเป็นอาสา

ทำพารากล้าแกร่งทั่วแผ่นผืน

ชาวกรุงศรีมีสุขทุกค่ำคืน

ไร้ข่มขืนข่มเหงจากไพรี

        อีกทรงหล่อศรีสรรเพชญ์พุทธรูป

สร้างสถูปเก็บพระอัฐิเป็นสักขี

กตัญญูคุณบิดาองค์ภูมี

เป็นวิถีแบบอย่างชาวประชา