เรื่องราวดีดี ที่ BTS

สืบเนื่องด้วยเมื่อวานใส่หน้ากากอนามัยอันใหม่ที่ออฟฟิตให้ซึ่งใส่ยากเว่อ ละสายของหน้ากากเนี่ยก็ไหลลงมานี่ก็จะดึงขึ้นเลยทำให้ไปเกี่ยวกับตุ้มหูอันทำให้มันหลุดลงมาที่บันไดเลื่อนบีทีเอสละก็แบบไหลลงไปต่อหน้าต่อตา!

นี่ก็ตกใจจะเก็บก็ไม่ได้เพราะสถานีสยามคือคนเยอะมากแบบมากเว่อ ละบันไดเลื่อนก็ไหลจนจะสุดแล้วถ้าเก็บคือไม่ใช่แค่ตุ้มหูที่จะหล่นลงไปนิ้วนี่ก็จะตามลงไปด้วยจ้า เลยวิ่งลงไปบอกเจ้าหน้าที่ว่าพี่คะหนูทำตุ้มหูหล่นลงไปในบันไดเลื่อนค่ะเค้าก็บอกว่าตรงไหนก็พากันมาดูแต่คือตุ้มหูมันไหลลงไปแล้ว

เราก็ถามว่าถ้าปิดบันไดเลื่อนจะได้มั๊ยนู่นนี่
เขาก็บอกขอไปคุยกับหัวหน้าสถานีก่อน
พี่หัวหน้าเค้าก็มาอธิบายเราว่าไม่ได้

แบบตอนนี้คือทำไรไม่ได้เลยต้องรอช่างมาเท่านั้นซึ่งช่างจะมาแค่เดือนละครั้ง นี่ก็แบบร้องไห้ในใจก็ทั้งตกใจทั้งกลัวโดนแม่ด่า พี่เค้าก็ให้เขียนรายละเอียดทิ้งไว้ แล้วก็บอกว่าถ้าช่างมาเมื่อไหร่จะโทรแจ้งนะคะแต่น่าจะประมานต้นเดือนหน้า เราก็อืมมันคงทำไรไม่ได้จริงๆ ก็กลับมาทำงานตามปกติ สองสามชั่วโมงผ่านไปก็มีเจ้าหน้าที่ติดต่อมาจากบีทีเอสบอกว่าเห็นว่าน้องร้อนใจมากและก็เป็นของมีค่าที่หล่นไปเลยคุยกันว่าจะเรียกช่างเข้ามาเพื่อแงะบันไดเลื่อนให้ พอช่างมาเจ้าหน้าที่ก็โทรให้มาช่วยกันดูไรงี้ นี่ก็รีบหัวหน้าออกจากที่ทำงานมาดู พอมาถึงปรากฎว่าช่างแงะบันไดผิดตัวจ้า ก็ทำการแงะใหม่ ช่างก็ลื้อนู่นนี่จนเจอตุ้มหูแต่สภาพคือตามที่เห็นหักสองท่อนละเพชรก็หายไปสามเม็ดทั้งช่างทั้งเจ้าหน้าที่คือมาช่วยกันหาเพชรที่หายไปจนเจออีกสองเม็ด หาจนนี่แบบพี่ไม่เป็นไรแล้วค่ะแค่นี้พอคือซึ้งใจและเกรงใจมากๆ สุดท้ายนี่ก็ขอบคุณทุกคนละก็โทรบอกแม่ร้องไห้ไปอีกรอบเรียบร้อย แม่ก็โอเคไม่ด่าอะไรคือกลัวไปเอง แบบว่าอยากให้ทุกคนรู้ว่าบีทีเอสไม่ได้เป็นแค่รถไฟฟ้าธรรมดานะจ๊ะ แต่เค้ามีความใส่ใจและเป็นห่วงความรู้สึกของผู้โดยสารด้วย

ปล.1 แอดมินก็ยังเหมือนเดิมนะ กวนประสาทเหมือนเดิม
ปล.2 ขอโทษทุกคนที่ได้รับความเดือดร้อนจากการปิดบันไดเลื่อนด้วยนะคะ🙏🏻
ปล.3 พิมยาวมากใครอ่านจบคือเก่งเป็นคนไทยที่ชอบอ่านหนังสือ
เจ้าของเรื่อง Dusaya Sukwarapirom