น้ำที่ยังเต็มแก้ว

หลายครั้งที่เราหลงคิดว่าน้ำของเราไม่เคยเต็มแก้ว หลายครั้งที่เราหาความพอดีให้ชีวิตไม่เจอ จนหัวใจอ่อนล้าและทรมาน ทุกสิ่งที่ทำ เราคิดว่าเราได้พยายามถึงที่สุดแล้ว แต่ความฝันนั้นยิ่งไกลแสนไกล เลยคิดว่าตัวเองว่าไม่ดีพอที่จะได้รับสิ่งดีๆเหล่านั้น แม้แต่ความรัก เมื่อสูญเสียมันไป เราพร่ำถามว่าทำผิดอะไรทำไมใจเขาเปลี่ยน

ยังมีปัจจัยอีกมากมาย นอกเหนือจากหัวใจที่พร้อมจะยื้อแย่งจากเราไปตลอดเวลา ใจบางบางเลยเจ็บร้าว ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกว่าจะควบคุมหัวใจตัวเองได้อย่างแท้จริง ทุกสิ่งเราเรียนรู้ แต่หลายสิ่งหัวใจทำไม่ได้ ความทุกข์จึงเกิดขึ้นบ่อยจนชิน และปล่อยให้ค่อยๆกัดกินความสุขไปทีละน้อย

มันจะดีกว่าไหมนะ ถ้าเราจับจองเป็นเจ้าของหัวใจตัวเอง