อาถรรพ์การรำเพลงหน้าพาทย์พระพิราพเต็มองค์

ในบรรดาเพลงหน้าพาทย์ชั้นสูงนั้น ว่ากันว่า "เพลงพระพิราพเต็มองค์" ถือเป็นทั้งเพลงและท่ารำที่บรรดาชาวนาฏศิลป์เคารพอย่างสุงสุด และถือเป็นเพลงหน้าพาทย์ที่สำคัญที่สุดทั้งทางดนตรีและก็โขน

โบราณจึงได้บัญญัติให้ผู้ที่จะสามารถรำได้นั้น ต้องมีคุณสมบัติพิเศษและกระบวรฏารฝึกหรือต่อท่ารำก็ต้องพิเศษด้วย นั่นคือ

ในด้านคุณสมบัติ แต่เดิมคนรำต้องได้รับการพระราชทานแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์เท่านั้น และคนรำต้องอายุ 30 ปีขึ้นไป และผ่านการบวชเรียนแล้ว และยังจะต้องมีความรู้ความสามารถเป็นที่ยอมรับในวงการศิลปิน

ในเรื่องวิธีเรียน ห้ามใครเรียนเอง ต้องได้รับการถ่ายทอดโดยตรงจากครูเท่านั้น ห้ามดูแล้วจำเอาแล้วนำไปฝึกเอง

และแน่นอนนี่ย่อมหมายความว่า ห้ามพลิกแพลงดัดแปลงหรือคิดประดิษฐ์ใหม่เอง

และการเรียนต้องทำเป็นพิธีกรรม หรือเรียกว่าต้องต่อท่าในพิธีเท่านั้น และจะทำกันภายในโบสถ์ วิหาร ศาลาวัด เท่านั้น

และในการเรียนการฝึก ถ้ารำต้องรำให้จบ และดูก็ต้องดูให้จบ

สาเหตุที่กำหนดมาทั้งหมดอย่างนี้ ก็เพราะเชื่อว่ามีอาถรรพ์ในการรำพระพิราพ ถ้าไม่ทำตามนี้จะทำให้ถึงแก่ความวิบัติอาเพทถึงขั้นเป็นบ้า มีคำเตือนว่ามีคนไม่ทำตามแล้ววิบัติฉิบหายกันมาแล้วมากต่อมาก