คิดถึง

อยู่ๆก็คิดถึงแฟนเก่าแบบไม่มีสาเหตุ 

คือคนนี้เลิกกันด้วยดี นานๆทีก็มีคุยกันบ้าง มีfacebook IG line กันและกัน ละแบบอยู่ๆก็คิดว่าถ้าปัจจุบันเราได้เจอกันและคบกันจะเป็นยังไงนะ จะเหมือนกับที่เราเคยคบกันเมื่อตอนมัธยมรึเปล่า คือ..ตอนมัธยมเคยเลิกและกลับมาคบอีกรอบและเลิกเพราะเขาไปเรียนมหาลัย 

ขอเล่า : คือคนนี้เป็นรุ่นพี่ เราม.4 เขา ม.5 เราแอบชอบก่อนส่องตอนเข้าแถวตอนเช้าทุกวัน กลางวันก็แอบส่องเขาเล่นบอลบ้าง นั่งอยู่ในกลุ่มเพื่อนๆบ้าง ช่วงสอบโรงเรียนจะคละแต่ละชั้นแต่ละห้องมาปนๆกัน ละบังเอิญว่าอยู่สายศิลป์เหมือนกันทำให้ผช.ม.5 มานั่งสอบกับ ผญ.ม.4 ช่วงสอบเราก็จะเจอกัน และบังเอิญมากกว่านั้นโต๊ะนั่งสอบอยู่แถวเดียวกัน (คือเราหันขวาไปก็เจอ เขาหันซ้ายมาก็เจอ) จริงๆมีอีกแหละแต่ขี้เกียจพิม ขอข้ามไปตอนที่ได้คุยครั้งแรกทางโทรศัพท์เลยละกัน เรื่องที่เราชอบพี่คนนี้เพื่อนสนิทรู้กันหมดเพราะเรากรี๊ดมาก บังเอิญอีกละอิเพื่อนกลุ่มพี่เขามาชอบเพื่อนสนิทเรา ละยังไง 2 คนนี้มันก็คุยโทรศัพท์กันไง ละเพื่อนเราที่เป็นรูมเมทก็คุยกะแฟนนางว่า เราชอบพี่คนนี้นะละก็ให้เบอร์เรา อิเราก็ไม่รู้ไง พอมีสายเข้ามาก็นึกว่าเป็นแฟนเพื่อนโทรมานึกว่าจะมาหลอกถามเราว่าชอบใครนู้นนี้ พอเขาถามว่า ชอบใครบอกได้มั้ย อินี่ก็บอกไปจ้า ว่าชอบพี่.. เขาก็ถามอีกว่า ทำไมชอบ เราก็บอกไปเหตุผลบลาๆ สรุป เขาถาม รู้ไหมคุยกับใคร เราก็บอกว่าไป พี่..แฟนเพื่อนไง  ปลายสายก็หัวเราะหึๆพร้อมกับบอกว่า ไม่ใช่ นี่พี่..(คนที่เราชอบ) เท่าแหละจ้าาา เอาหน้ามุดหมอนและกรี๊ดออกมา  จบ.

สรุปคือ พี่เขาชอบเราก่อนแล้วตั้งแต่ม.2 แต่ตอนนั้นเราเป็นแฟนกับเพื่อนในกลุ่มพี่เขาอยู่ พอมาม.3 พี่เขามีแฟน พอเราขึ้นม.4 เราเพิ่งเคยเห็นพี่เขาก็เลยชอบตอนแรกกรี๊ดกับเพื่อนเฉยๆ แต่หลังๆมาคือส่องทุกวัน ><' ส่องจนเขารู้ว่าชอบแต่อึ้งกว่าเพราะเขาชอบเราอยู่ก่อนแล้วแต่ไม่กล้าเข้ามาคุย โชคดีที่เพื่อนของตัวเองดันเป็นแฟนกัน 

พอมาวันนี้ต่างคนต่างเรียนจบมีการมีงานแต่เราก็ยังคิดถึงอยู่ตลอดนะ แบบ มันเป็นความทรงจำดีๆที่เคยเกิดขึ้น อธิบายยังไงดี คือเราจากกันด้วยดี ไม่ได้ทะเลาะอะไรเลยยังอวยพรวันเกิดกันทุกปี คือมันเป็นความรู้สึกคิดถึงคนคนหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำอ่ะ เรายังจำรอยยิ้ม จำคำพูด จำหน้าตอนเขาเขิน  แบบอยากเจอ อยากคุย อยากถาม มันหลายอย่างมาก สรุปก็คือ คิดถึงป่ะวะ