หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 20 (คลื่นแห่งความหลัง)

คืนวันพระจันทร์เต็มดวงของคืนนี้เมื่อหกปีก่อน

เป็นคืนวันฝันร้ายของบูงอและใครบางคน  เพราะเมื่อแสงอาทิตย์สุดท้ายลาลับขอบฟ้า  เสียงกรีดร้องของบูแลก็ดังขึ้นตรงชายหาดฟากทิศเหนือ  สะท้านก้องเวิ้งว้างไปทั่วทั้งเกาะ

ชาวมอแกนน้อยใหญ่ที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของหญิงวัยใหญ่  บ้างก็รีบลงจากเรือน  บ้างที่ทำกิจกรรมตามที่ต่างๆ  ต่างก็รีบวิ่งตรงมาหน้าชายหาดน้อยทางทิศเหนือ  ตามเสียงกรีดร้องโหยหวนดังใจจะขาดนั้น  เมื่อชาวบ้านน้อยใหญ่กรูมาถึงตรงที่บูแลยืนร่ำไห้ดั่งคนเจียนบ้า  ภาพที่เห็นบนชายหาดคือร่างไร้วิญญาณของซอแลและบีแต  พ่อและพี่สาวของบูงอ

สภาพร่างไร้วิญญาณของคนทั้งสอง  

..มีรอยมีดกรีดปาดลึกตรงคอ

เมื่อบูงอวิ่งมาถึง  ภาพที่เห็นตรงหน้ามันได้ทำให้หัวใจของหล่อนกระเจิดกระเจิง  ร่ำไห้โหยหวนเหมือนคนเจียนบ้าไม่สมปะดี  และพร่ำพูดตะโกนเป็นคำซ้ำๆ

“ใครทำพ่อกับพี่สาวของกู”  หญิงสาวพร่ำร้องเป็นคำซ้ำๆ  เมื่อนั่งโอบกอดร่างไว้วิญญาณของผู้เป็นพ่อ

ซายอเมื่อรุดมาถึง  เขาเองก็งุนงงกับภาพตรงหน้า  ร่างไร้วิญญาณของคนรัก  ชายหนุ่มค่อยๆทรุดนั่งลงข้างๆร่างหญิงสาวนั้นและค่อยๆช้อนตัวของหล่อนมาโอบกอดไว้  ปานคนหัวใจแตกสลาย  เสียงของชายหนุ่มดังก้องด้วยความแค้นปนความเจ็บร้าว

ปริศนาการฆาตกรรมในคืนพระจันทร์เต็มดวง

ทำให้ชาวมอแกนทั้งหมดบนเกาะเต็มไปด้วยความหวาดกลัว  ค่ำคืนของงานฉลองประจำปี  ซึ่งกำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่กี่เวลาข้างหน้า  หลงเหลือเพียงความว่างเปล่า   

คืนนี้เมื่อหกปีก่อน  ไม่มีเสียงรื่นเริงของงานฉลองอยู่ที่หน้าชายหาด  ดั่งเช่นเวลานี้..

ร่างไร้วิญญาณของซอแลและบีแต  ถูกเคลื่อนย้ายไปไว้ท้ายหมู่บ้านตรงเชิงเขา  เพื่อรอการพิธีในวันถัดไป  มาดีนะพ่อของซายอ  ผู้นำชนเผ่าในยามนั้น  สั่งงดงานฉลองและกำชับให้ชาวบ้านกลับขึ้นเรือนพักของตน  พร้อมตรวจตรานับดูสมาชิกและเครือญาติของตัวเองให้ถี่ถ้วน  

ทุกๆวินาทีที่พระจันทร์กำลังเคลื่อนคล้อยลอยขึ้นบนฟ้า

ท่ามกลางความมืดมิดของราตรี  ล้วนเต็มไปด้วยความหวาดระแวง  หวั่นกลัว  และคิดไปไกลต่างๆนานากับการเสียชีวิตของมอแกนสองคนในคืนสำคัญ  ประตูเรือนทุกหลังปิดสนิทมิด  มิดพอๆกับความเงียบวังเวงทั่วทั้งเกาะ   มันเป็นความเวิ้งว้างแรกอันผิดวิสัย  เพราะใครต่อใครต่างก็หวาดกลัวว่าตัวเองอาจจะถูกฆ่าเป็นคนต่อไป..

พ่อใหญ่มาดีนะครุ่นคิดอยู่เกือบค่อนคืน  กว่าจะหาเค้าลางบางอย่างเจอ  เขารีบออกจากเรือนและก่อนไป  เขากำชับซายอว่าให้ดูแลทุกคนในบ้านให้ดี  หากได้ความอะไรจะรีบกลับมา....

 อ่านต่อในครั้งหน้า

หุบเขาแสงจันทร์ / ณ. ฤดม

สำนักพิมพ์บ้านทะเลล้อม 2008