คนฉลาด

ไม่มีใครอยากให้คนอื่นมองตัวเองเป็นคนโง่ และคงจะโกรธถ้าใครมาว่าเราเป็นคนโง่ แม้แต่คนโง่ยังคิดว่าตนเป็นคนฉลาด พ่อแม่คาดหวังว่าลูกของเขาจะเติบใหญ่เป็นคนฉลาด ฉะนั้นท่านจึงทุ่มเทใจ ความพยายามและทรัพย์สินด้วยหวังลึกๆ ในใจว่าลูกของเขาจะเติบโต พร้อมความฉลาด ความฉลาดไม่อาจวัดได้ด้วยเครื่องวัด มันไม่มีความสูง ไม่มีรูปลักษณ์ แต่ ความฉลาดมีอยู่ในมนุษย์ทุกรูปทุกนาม ไม่ว่าผู้นั้นจะรูปร่างน่ารักหรือน่าเกลียด ไม่ว่าผู้นั้นจะ ผิวดำ ผิวขาวหรือผิวเหลือง ไม่มีใครเป็นคนโง่โดยกำเนิด ความฉลาดไม่อาจหาซื้อหรือยืมจาก ใครได้ ความฉลาดเป็นสมบัติส่วนตัว ทุกคนเป็นคนฉลาดถึงแม้ว่าเขาผู้นั้นจะไม่ฉลาดไปทุกเรื่อง ที่จริงแล้วไม่มีมนุษย์คนใดจะฉลาดในทุกเรื่องได้ ความฉลาดไม่เหมือนกัน ไม่เท่ากัน ช่วยให้ มนุษย์เรียนรู้จักที่จะเข้าหากัน และนำเอาความฉลาดที่แตกต่างกันนั้นร่วมด้วยช่วยกันทำให้มี ผลงานโดดเด่น ดีกว่าฉลาดอยู่คนเดียว

ถึงแม้ว่าเราไม่อาจบอกหน้าตาความฉลาดได้ แต่เราสามารถศึกษาอาการที่แสดงออก จากคนฉลาดได้ แต่ก่อนที่จะพูดถึงลักษณะคนฉลาด ขออย่าให้เราเข้าใจผิดว่าคนจำเก่งคือคน ฉลาด หรืออย่าสรุปว่าคนร่ำรวย คนเรียนเก่ง คนมีความจำดีทุกคนจะเป็นคนฉลาด มันไม่จริง เสมอไป คนฉลาดที่แท้จริงเกี่ยวข้องกับวิธีคิด เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตประจำวัน เราคงได้ยิน คำพังเพยที่ว่า "มีความรู้ท่วมหัวแต่เอาตัวไม่รอด… รู้อะไรก็ไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี" คนฉลาดเป็นบุคคลที่รู้จักเอาตัวรอดจากปัญหาต่างๆ รู้จักใช้วิชาความรู้ในเวลาและสถานการณ์ ที่เหมาะสม เขารู้จักจังหวะชีวิต ช่วงไหนควรจะเร็ว ช่วงไหนควรจะชะลอ ช่วงไหนควรพูดและ ช่วงไหนควรเงียบ ช่วงไหนคงแสดงความกล้า ช่วงไหนควรจะวางเฉย

คนฉลาดเป็นบุคคลที่คิดก่อนพูด วางแผนก่อนลงมือทำ ศึกษาทางก่อนเริ่มต้นเดินทาง คนฉลาดเห็นคุณค่าชีวิตเหนืออาหารการกิน ร่างกายสำคัญกว่าเครื่องนุ่งห่ม เรื่องจิตวิญญาณ สำคัญกว่าเรื่องวัตถุ เรื่องชีวิตหลังความตายสำคัญกว่าชีวิตในสังขารปัจจุบัน คนฉลาดรู้จัก สะสมและอดออม คนฉลาดอดเปรี้ยวไว้กินหวาน คนฉลาดใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในทุกโอกาส คนฉลาดรักคำเตือนสติ หลีกหนีจากสิ่งชั่วร้าย มุ่งมั่นในคุณงามความดี คนฉลาดดังกล่าวจะเก็บเกี่ยวความเจริญรุ่งเรือง ไม่กังวลกับอนาคต ช่วยให้เป็นคนฉลาด

..................................................................................

7-2-61 เวลา 16.23 น.