👫คู่ชีวิต👫

. . . " คู่ชีวิต " . . .

.....น่าจะเป็นคน" ที่ห่วงใย และดูแลกันและกันอย่างดีที่สุด..!! หาก...พูดถึง " ความรัก " คงยากจะตัดสินว่า... ระหว่าง " คู่ชีวิต " ลูกหลาน ญาติ หรือ...มิตรสหาย ใคร..?? จะรัก" เรามากกว่ากัน...
แต่ถ้า... วัดเฉพาะความห่วงใย" และการดูแลกันยามเจ็บไข้ได้ป่วย .. คนที่เป็น " คู่ชีวิต " ดูเหมือน..จะ..เป็นคนที่รู้ใจ" มากที่สุด .. ดูแลได้ดีที่สุด และ... อาจจะ...เป็นห่วงเป็นใย" ที่สุดเลยด้วยซ้ำ...

ทั้งนี้... อาจเป็นเพราะ " ความผูกพัน "
เพราะ... เป็นคนที่อยู่ใกล้กันที่สุด .. และใช้เวลาด้วยมากที่สุดในชีวิต ... สิ่งที่ทำให้ .. ฝ่ายหนึ่งดูแลอีกฝ่ายหนึ่งยามเจ็บไข้ได้ป่วย... อาจเป็นเพราะ... เขาหรือเธอรู้สึกอยู่ลึกๆ ว่า... ฉันขาดคนคนนี้ไปไม่ได้ ... แม้ระหว่างอยู่ด้วยกัน" .. จะทะเลาะกันบ้าง หัวเราะกันบ้าง ยิ้มและบึ้งตึงสลับกันไป...
แต่... ทั้งสุขทุกข์เหล่านั้นล้วนประกอบกันขึ้นมาเป็น " ชีวิตคู่ "

" ชีวิตคู่ " ... เป็นสิ่งที่คนที่ดำเนินชีวิตแบบ " ชีวิตคี่ " อาจเข้าไม่ถึง เพราะ... ไม่เคยได้สัมผัส ...

" ชีวิตคู่ " ... เริ่มต้นจากการ .. โบกมือลาความอิสระ เสียสละความเป็นตัวเองบางส่วน... เพื่อเปิดพื้นที่ให้อีกคน .. ที่เรารัก" ได้เป็นตัวของเขา... ก่อนที่ " ชีวิตสองชีวิต " ..ที่มีส่วนแตกต่างกันจะค่อยๆ ผสมกลมเกลียวเป็นเนื้อเดียวกัน -- เป็น " ชีวิตคู่ "

คำว่า .. " เนื้อเดียวกัน " .. มิได้หมายความว่า... กลมกลืนกันจนไม่มีปัญหา หาก...หมายความว่า... ทั้งสองคนได้ใช้เวลาศึกษากันและกัน .. ผ่านการทะเลาะ คืนดี ง้องอน โกรธ ให้อภัย และ... อะไรอีกมากมาย .. จนกระทั่งเส้นทางแห่งการใช้เวลาศึกษากันนั่นเอง .. ได้ก่อร่างสร้าง .." ชีวิตคู่ ".. ขึ้นมา ซึ่งเป็นชีวิตอีกรูปแบบ... ที่ทั้งคู่" ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน...

เมื่อใช้เวลากับ .." ชีวิตคู่ ".. ที่ว่านี้นานเข้า .." ชีวิตคู่ ".. ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต" .. ของคนทั้งสองไปพร้อมๆ กัน หาก .." ชีวิตคู่ ".. หายไปจากชีวิตของพวกเขา... พวกเขาย่อมรู้สึกราวกับ .. บางส่วนของชีวิต" ได้แหว่งวิ่นไปด้วย...

... กาแฟ ... ตอนเช้าๆ ที่เคยมีคนนั่งตรงข้าม... ข่าวเช้าที่เคยมีคนข้างๆ นั่งฟัง .. นั่งเม้าท์ไปด้วยกัน... อาหารที่เคยมีอีกคนตักใส่จานชวนให้กิน... ผลไม้" ที่เคยมีคนปอกให้ ...เวลาจะยกของหนัก" .. ก็มีอีกคนมาช่วยเหลือ... ยามช้อปปิ้งที่เคยมีคนช่วยเข็นรถเข็น... และอื่นๆ อีกมากมาย... รวมถึงตอนนอนที่มีคนนอนกรน" อยู่ข้างๆ ตลอดเวลานับสิบๆ ปีที่ผ่านมา...

หาก .. " คู่ชีวิต " .. หายไป .. " ชีวิตคู่ " .. ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต" .. ย่อมหายไปด้วย...

และ... ชีวิต" ก็จะไม่ใช่ชีวิตเดิมๆ .. ที่เขาหรือเธอคุ้นเคยอีกต่อไป... วันรุ่งขึ้น" ของการจากไปของอีกคนหนึ่งนั้น .. จะแตกต่างไปอย่างมากมาย .. จากหลายสิบปีที่ผ่านมา อาจต้องใช้เวลาปรับสมดุล .." ชีวิตใหม่ ".. สักระยะ ...

เมื่อผ่านโมงยาม... แห่ง " ความผูกพัน " .. มาเนิ่นนาน ไม่ว่า... " คู่ชีวิต " .. #ที่รักกันหวานซึ้ง ...
หรือ... หงุดหงิด" ใส่กันอยู่บ่อยๆ ล้วนไม่ต้องการ .. ดำเนินชีวิต" แบบเพียงลำพังโดยไม่มีอีกคน... การจากไปของ " คู่ชีวิต " .. อาจเป็นสิ่งสุดท้าย... ที่เขาอยากจะ " จินตนาการ "

คนบางคน... ที่อยู่กับเรามานานๆ เขา" .. ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของบ้านเท่านั้น... แต่เขายังเป็น " ส่วนหนึ่งของเรา " อีกด้วย

... " การดูแลกันและกันของคนแก่ " ...
จึงมีความจริงบางสิ่ง... ซ่อนอยู่ในนั้น มันมิใช่ .. " ความรักหวานชื่น " .. ในช่วงเริ่มคบหาเอาใจ หากเป็น... " ความรู้สึกหวาดหวั่น " กลัวการสูญเสีย .. กลัวที่จะต้องอยู่ตัวคนเดียว ปะปนกับความห่วงใย .. ความรัก และความผูกพัน ...

นอกจากจะคิดถึง .." คู่ชีวิต ".. แล้ว .. ยังคิดถึงตัวเอง และคิดถึง " ชีวิตคู่ " ซึ่งเป็นส่วนกลาง... ที่ทั้งสองคนแชร์ร่วมกัน ซึ่ง... ย่อมไม่มีวันเหมือนเดิม... หากใครสักคนจากไป...

เมื่อมีการ... เจ็บป่วยเกิดขึ้น แน่นอนว่า .. ผู้ป่วยย่อมต้องการกำลังใจ" จากผู้คนมากหน้า" หลายตา...
แต่... คนที่จะอยู่ข้างๆ อย่างกลมกลืนที่สุด...
ย่อมหนีไม่พ้น " คู่ชีวิต " เพราะนอกจากจะรู้ใจแล้ว... เขาหรือเธอ" ยังดูแลผู้ป่วยด้วย.. " ความรู้สึกห่วงใยจากส่วนลึกอย่างแท้จริง " ...

#เป็นความห่วงใยที่ไม่มีใครเทียบเท่า

#เป็นความห่วงใยที่บ่มเพาะผ่านกาลเวลา

ยิ่งเรา .. " ผูกพัน " .. และใช้เวลากับใครมากเท่าไหร่..??
เรายิ่งห่วงใย" เขามากขึ้นเท่านั้น... ซึ่งในแง่หนึ่ง...เราก็กำลังห่วงใย" ตัวเองไปพร้อมๆ กัน...

" ความห่วงใย " ที่ว่า .. นี้ลึกซึ้งกว่าใครคนใดในโลก...
เพราะมัน... เป็นความห่วงใย" ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่จะต้องสูญเสีย " ส่วนหนึ่งของเรา " ไปพร้อมๆ กับ " การจากไปของเธอ " ...

จริงอยู่... " ความรัก " .. มิใช่การอยากครอบครอง...
แต่บางครั้ง... " ความรัก " .. นำมาซึ่งความหวาดกลัวที่จะต้อง " พลัดพราก " ...

มิได้... ต้องการฉุดรั้ง" ไว้เป็นของเรา หากแต่... ต้องการใช้เวลาร่วมกันต่อไป .. อีกนานเท่านาน...

" ความรู้สึก" .. ที่ซับซ้อนเช่นนี้...
ย่อมเกิดขึ้นกับ " คู่ชีวิต " ที่ได้ใช้ " ชีวิตคู่ " ร่วมกันมานาน เป็นความรู้สึกที่ " คนนอก " ซึ่งไม่ใช่ " คู่ชีวิต " สองคนนั้นไม่มีวันเข้าถึง... ได้แต่... แอบมอง ใช้ความคิด และจินตนาการว่า .. พวกเขารู้สึกอย่างไร.?? ต่อกัน...

สิ่งที่คนอื่น... มองไม่เห็น และไม่มีทางเข้าใจนั้นเอง... เป็นสิ่งที่ .." คู่ชีวิต ".. ทั้งสองสัมผัสจากกันและกันได้ .. โดยที่เขา ..และเธอ .. ไม่มีทางได้รับความรู้สึกนี้ .. จากผู้อื่นใดๆ อีก...

... " ความรัก " .. " ความผูกพัน " .. " ความห่วงใย " ...

เราควรเรียกสิ่งนี้.. ด้วยถ้อยคำเหล่านี้หรือไม่.?? หรือ...มีถ้อยคำใดๆ ที่มี... ความหมายครอบคลุม" .. ทั้งด้านกว้าง และลึกของความรู้สึกนี้ ...

แต่... ต่อให้ไม่มีชื่อเรียก " ความรู้สึกนี้ " .. ก็มิใช่ปัญหา... เพราะ... มันถูกสื่อสาร" ออกมาผ่านสิ่งที่ไม่ใช่ถ้อยคำอยู่เสมอ

" ความรู้สึกที่ลึกซึ้ง " .. และพิเศษ .. มักไม่ถูกเอ่ยออกมาเป็นถ้อยคำ .. หากแต่มันเกิดขึ้นจริง" .. ในช่องว่าง .. " ระหว่างคนสองคน " ..ในโมงยามที่ทั้งสอง .. ต่างต้อง .. #การกันและกัน

" ความจริง " .. ย่อมไม่ใช่ .. " คำพูด "

สิ่งพิเศษ .. มิอาจมองเห็นได้ .. " ด้วยตา "

มีเพียง .. " คนสองคน " .. ที่สัมผัสถึงสิ่งนั้นเท่านั้นที่รู้

ว่า .. #มันมีอยู่จริง ..