ให้ทำไงละ!! พ่อแม่โดนไล่ลงจากบขส.เพราะลูกร้องเนี่ยะ ผมสงสารคนขับรถและเด็กรถมากกว่า

เด็กไม่หยุดร้อง พ่อแม่ไม่มีความสามารถจะควบคุมลูก จนคนขับรถคนที่สองไม่ได้นอนตามที่ควรจะนอน พอเปลี่ยนกะเกิดหลับในตายทั้งคัน จะให้จอดรอจนเด็กหยุดร้อง แล้วผู้โดยสารคนอื่นจะทำยังไง ก็ต้องรอไปด้วย กี่นาที กี่ชั่วโมง พ่อแม่เด็กจะรับผิดชอบยังไง

การเป็นคนจนไม่ผิด เอาเด็กขึ้นรถทัวร์ไม่ผิด
แต่...ผิดที่ไม่เตรียมพร้อม
เลี้ยงมากับมือ รู้สิว่าลูกเป็นยังไง 
ถ้ารู้ว่าต้องเดินทางไกล สันนิษฐานไว้เลยว่าเด็กต้องร้อง ต้องหาทางรับมือ ไม่ใช่พอเด็กร้องแล้วอ้างควบคุมเด็กไม่ได้ พ่อแม่รู้จักลูกดีที่สุด ทำให้ลูกหยุดร้องยังไง ของเล่น นม ขนม อาหาร อะไรที่ทำได้ต้องพร้อม เด็กคนเล็กสองขวบ เริ่มฟังคำสั่งพ่อแม่รู้เรื่อง และเสี้ยงดูกันมาสองปีแล้ว ยังไม่รู้อีกเหรอว่าลูกชอบหรือไม่ชอบอะไร

ไม่อย่างนั้นก็ตายสิ อ้างเด็กตลอด เด็กเป็นเด็กไม่รู้เรื่อง พ่อแม่จะปล่อนเลยตามเลยไม่มีความผิดรึ

จะเอาชีวิตคนอื่นมาเสี่ยงกับความไม่พร้อมของตัวเองได้ยังไง

1. เด็กร้องไม่มีความผิดตามกฏหมายข้อใด ๆ 
2. การไล่เด็กและครอบครัวลงจากรถได้แค่ความสะใจพร้อมความผิดทางวินัย
3. การด่าทอต่อว่าหรือไล่ไปหาอะไรอุดปาก อาจจะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท

-การที่เด็กร้องแล้วไม่ทำอะไรเลย เสียมารยาททางสังคมควรตำหนิหรือแจ้งให้ทราบ แต่ควรเลือกวิธีการเพราะมันตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าไม่ผิดกฏหมายและศีลธรรมใดๆ ถ้าลงไม้ลงมือผิดเต็มประตูนะครับ อ้างว่ารำคาญเสียงร้องแล้วต่อยแม่เด็กหรือตบเด็กเนี่ย คุกเลย 
-การที่เด็กร้องแล้วพยายามแต่หยุดไม่ได้เช่นเด็กป่วย ถ้าคุณเป็นใส้ติ่งอักเสบร้องโอดโอย เด็กก็ย่อมแสดงออกมาด้วยการร้องให้จ้าแบบหยุดไม่ได้เช่นกัน การเดินทางบางครั้งเกิดเพราะความจำเป็น ผมเคยเจอครอบครัวที่พาเด็กเล็กป่วยหนักร้องให้หนักมากบนเครื่องเพื่อไปผ่าตัดในกรุงเทพ แต่ไม่มีใครบอกเหตุผลกับเราแบบนี้ทุกครั้ง 

ผมเคยเจอยิ่งกว่านั้นนะ เด็กราว 3 ขวบนั่งรถขึ้นเขา แรงดันน่าจะทำให้ต้องร้องแน่ บนรถมีครูอนุบาลกับนักศึกษาใจดีเล่นกับเด็กทำให้เด็กหัวเราะและปรับแรงดันอัตโนมัติ เด็กไม่ร้องตลอดทางแต่เล่นและหัวเราะ ก็มีคนออกมาต่อว่าหนวกหูนะครับ จึงแจ้งไปว่าถ้าเปลี่ยนเป็นร้องให้จะน่ารำคาญกว่าเสียงเด็กร่าเริงนะครับ และระหว่างทางสองคนที่ออกมาต่อว่าเด็ก ก็เล่นไพ่อะไรกันไม่รู้แล้วเฮดังลั่นจนคนขับหันมาเคาะกระจก ก็เป็นความสะใจเล็ก ๆ ของเพื่อนร่วมทางในรถ

บางทีผู้ใหญ่ก็เกินไป
บางทีเด็กก็เกินไป
บางทีพ่อแม่ก็เกินไป

บางทีลูกไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน
บางทีเพื่อนร่วมทางก็ไม่ได้น่ารักสำหรับเด็ก
บางทีพ่อแม่ก็ไม่น่ารัก

สามประโยคนี้แหละที่เป็นความจริง ไม่ใช่ประโยคเดียว

 

------------------------------------------------------------------------------

 

ความคิดเห็นที่ 6