ตาดตะหลิวยาว

ตาดตะหลิวยาว

เรื่อง: เดชา เวชชพิพัฒน์

รูป: เพื่อนๆคณะ “คนแบกเป้”

สิ่งหนึ่งที่หลายคนชอบอวดตอนไปเที่ยวป่าคือทำกับข้าวเป็น

ทั้งๆที่บางคนเวลาอยู่บ้าน ทำได้แค่ช่วยแม่ปอกหอมปอกกระเทียม แต่พอเวลาเที่ยวป่าแล้วเกิดคำถามว่าใครผัดผักเป็น เขาหรือเธอผู้นั้นก็จะรีบยกมือ

ส่วนคนกินก็รับกรรมไป

บางคนเกิดมาทำได้แค่ตระกูลไข่ เน้นไข่ต้ม ไข่ดาว และไข่เจียว เท่านั้น ไข่ลูกเขย หรือ ไข่แม่ยาย อย่าหวัง แต่เวลาไปเที่ยวป่า คุณเธออาสาทำแกงส้มหน้าตาเฉย ผลที่ได้ ... คนกินก็กินไปถามไป

รสชาติแบบนี้แกงส้มหล่นแน่ๆเลย ... หล่นร่วงไปหลายช้อนเพราะตกใจในรสชาติ

ตอนไปเที่ยวตาดหินยาวก็หนีไม่พ้นเรื่องทำนองนี้ อาสาสมัครเป็นพ่อครัวแม่ครัวมีเยอะเหลือเกิน

ใครๆก็อยากเติมเต็มความฝันเป็นเชฟชื่อดัง แค่ล้างผักหั่นมะเขือแล้วปรากฏว่าแกงหม้อนั้นอร่อยก็เก็บไปเล่าให้ลูกให้หลานฟังได้

ด้วยเหตุนี้ เวลาผัดหรือแกงแต่ละที จึงมีคนรุมทำกันราวกับฝูงไฮยีน่าแย่งกันทึ้งลูกวิลเดอบีสต์

บางคนแขนสั้น ขาสั้น และตัวสั้น แต่ก็อยากผัดอยากทอด อยากมีส่วนร่วมกับกิจกรรมเพื่อปากท้องของชาวคณะ แต่ไม่อาจเข้าถึงวงในไปสัมผัสหม้อสัมผัสกระทะ ด้วยความมานะอย่างแรงกล้า พี่แกอุตส่าห์หาไม้ไผ่มาต่อตะหลิว แหย่เข้าไปผัดๆทอดๆสองสามทีพอให้มีส่วนร่วม

แรกแหย่นั้น ทำเอาวงเชฟอนาคตไกลแตกฮือ ด้วยคิดว่าเป็นตะหลิวแม่นาก จากนั้นก็ตามด้วยเสียงฮาลั่นตาดหินยาว

ด้วยเหตุนี้ ทำให้ทริปนั้น ตาดหินยาวจึงได้ชื่อใหม่ว่า ตาดตะหลิวยาว ไปอย่างสบอารมณ์นักท่องเที่ยว ถึงขนาดจะขอให้กรมป่าไม้เปลี่ยนเป็นชื่อนี้อย่างถาวร แต่เจ้าหน้าที่อุทยานฯเห็นด้วยหรือไม่นั้น ไม่มีใครกล้าถาม เพราะแค่ได้ยินพวกเราคุยกัน พี่แกก็พร้อมใจกันทำหน้าเป็นตะหลิวแล้ว อิอิ

###

ติดตามเรื่องท่องเที่ยวสไตล์ผมด้วยการกดไลค์ FB แฟนเพจ “เที่ยวเหอะน่า”

https://www.facebook.com/TeawHerNaa/