โสดเหงา 55

สวัสดีครับผมชื่อ โน๊ต ปัจจุบันอายุ 17 ปี ตอนนี้อาศัยอยู่ที่ จ.ระยอง ครับ งานอดิเรก ชอบเล่นกีตาร์ ร้องเพลง. ตอนนี้เรียนอยู่ ปวช.1 แผนก ช่างกลโรงงาน ที่ วิทยาลัย เทคโนโลยีไออาร์พีซีครับ ( เรียนช้าไปปีนึง เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง อิอิ ) จะเล่าประสบการณ์ที่ไปใช้ชีวิตอยู่ต่างแดนคับ. คือ.. ผมไปอยู่นอร์เวย์กับพ่อมา เกือบ 5 ปีครับ ไปตอนอายุ 12 ครับ ไปตอนแรกก็ต้องไปเรียนภาษานอร์เวย์ อยู่ปีนึงเต็มๆ หลังจากนั้นก็มาต่อ ม1 - ม3 ครับ พอจบมาแล้วก็ไปต่อ ช่างอุตสาหกรรม ซึ่งมันก็คล้ายๆ กับที่ผมเรียนอยู่ปัจจุบันนี้. แรกๆก็ยอมรับว่าสนุกมากครับ เพราะเราก็ไม่เคยมาใช่มั๊ย ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา แต่พอมานานเข้ามันก็ไม่สนุกละ. คือจะบอกว่า อยู่นู่นไม่ได้สบายเหมืนอที่ผมคิด หรือใครหลายๆคนคิดเลย ที่มันจะเพอร์เฟ็คทุกอย่าง... คำตอบคือไม่ครับ 55 ขนาดหมาขี้ ยังต้องเก็บขี้หมาเลย อันนี้เรื่องจริง! คนเลี้ยงหมาจะต้องมีถุงดำเล็กๆพกติดตัวไว้ เวลาพาหมาออกไปเดินเล่นข้างนอก. รวมถึงการใช้ชีวิต วัฒนธรรม สังคม ทุกสิ่งทุกอย่าง มันไม่ได้เหมือนกันที่ไทยเลย... แต่ถ้าพูดถึง ใครอยู่ได้มันก็ดีนะครับเพราะ เงินบ้านเค้ามันดี และรวมถึงอนาคตด้วย ตอนแรกผมก็กะว่าจะเรียนให้จบแล้วกลับมาหางานดีๆทำที่ไทย แต่แล้วก็ทำไม่ได้ครับ  เนื่องจากผมจะโดน อาจารย์ที่นู่นไล่ออกจาก รร เพราะผมดันไปสายเกือบทุกวัน. แล้วผมเลยตอบกลับไปว่าไม่ต้องไล่ เดี๋ยวผมออกเลย! ผมก็ทำเรื่องลาออกวันนั้นเลยครับ. ยังไม่ได้ครึ่งเทอมเลยแท้ๆ 55 แต่ต้องบอกทุกคนก่อนนะคับว่า การมีรถขี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย เรื่องการเดินทางไปไหนมาไหน เลยไม่ค่อยสพดวกเท่าไหร่ ทุกเช้า ผมต้องนั่งรถเมล์ ไปในเมือง แล้วยังต้องนั่งรถไฟฟ้าต่อไปอีก พอลงก็ เดินสิคับ รอไร5555  นั่นหล่ะครับก็เป็นสาเหตุที่ผมไม่ได้จบ มา ได้แค่วุฒิ ม3. แต่มันก็ยังดีกว่าไม่ได้เรียน แฮร่ๆ หลังจากนั้นกลับมาบ้านก็มานั่งคุยกับพ่อว่า จะขอกลับไปเรียนที่ไทย พ่อก็ไม่มีปัญหาอะไร. ตัดมาเรื่องดนตรี 555 > อยู่ที่นู้นผมเคยมีวงดนตรีครับ ตอนนั้นยังเป็นมือกลองอยู่ ก่อนที่ จะรู้ตัวเองว่าถนัดกีตาร์มากกว่า (รึเปล่า?) ตอนนั้นเคยได้มีโอกาสเล่นเปิดวงให้กับพวกพี่ๆ วง พี สะเดิด รวมทั้งอีกหลายๆงานที่เค้าได้จ้างพวกผมไปเล่น < ขอขอบคุณล่วงหน้าเลยนะครับสำหรับคนที่อ่านจบ 555 ( ยังโสดน่ะครับ ทุกคน รอคนมาให้ดูแลอยู่นะ ) แอดเฟสมาคุยกันได้ครับ : Noppakun Khruawan.