การได้พบเจอกันครั้งแรก.....

การได้พบเจอกันครั้งแรก...............

 

จากการพูดคุยแชทออนไลน์ น้อยนักที่จะเจอคนดี บางครั้งพูดคุยแล้วก็หายไป แต่บางทีก็ไม่เสมอไป.....จนมาพบหนุ่มสิงคโปร์ เป็นคนเดียวที่คุยกันนานที่สุดเกือบทุกวัน...คุยกันทุกเรื่อง ครอบครัว การงาน เพื่อน จนสนิทเหมือนเพื่อนกันเลย ทีอะไรระบายมาหมด 555 ผ่านมา 1 ปีกว่าเกือบจะสองปีละ ไม่เคยเจอกัน ไม่เคยพูดคุยได้ยินเสียง เพียงแต่แชทพิมพ์เท่านั้น...จนกระทั่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เค้าได้มีโอกาสมาเที่ยวกรุงเทพฯ เราจึงได้พบเจอกันครั้งแรก....ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก เนื่องจากไม่เก่งภาษาอังกฤษ และไม่เคยพบเพื่อนชายต่างชาติหรือเพื่อนไทย ก็ไม่ค่อยมีผู้ชาย 5555

 

จนเราได้พบกันที่เซ็นทรัลเวิร์ด...พอเจอกันมันยิ่งรู้สึกตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูกภาษาอังกฤษที่ว่าพอเข้าใจรู้เรื่องลืมหมด 555 ใครเป็นบ้าง ^^ ฉันบอกขอโทษบางทีฉันอาจไม่เข้าใจที่คุณพูด (ถ้าพิมพ์ในแชทมันอ่านออก แต่พอฟังคนพูดมันแปลไม่ได้แหะ ก็ไม่เคยได้ยินเสียงนิ) แต่เค้าบอกไม่เป็นไร นะ 4 ชั่วโมงที่เราได้ไปเดินช้อปปิ้งกันต่อที่แพลตตินั่ม จนกระทั่งลา กลับกัน 

 

..การพบกันครั้งแรกฉันรู้สึกว่ามันไม่ดีเลย อาจทำให้นายรู้สึกไม่สนุก ฉันไม่สามารถพูดคุยกันได้มากอย่างที่ตั้งใจรู้สึกเศร้าใจ...มันไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวังไว้ แต่ก็ขอบคุณทุกสิ่งที่นายทำให้ "เพื่อนที่ดีของฉัน" ตลอดเกือบจะสองปีที่เรารู้จักกันทางโลกออนไลน์ แต่ก็ได้พบกันจริง เป็นคนที่เฟรนลี่จริง ๆ ว่าและทำไมนายถึงบอกผมมีเพื่อนเยอะ (เค้าชอบเดินทางเที่ยวต่างประเทศบ่อย) หวังว่าครั้งต่อไปเราจะมีโอกาสได้พบกันอีกเป็นครั้งที่สอง และอีกต่อไป ๆ นะ  miss you ฉันหวังว่าเวลาจะทำให้เราสนิทกันมากขึ้น และฉันจะพยายามฝึกฝนภาษาอังกฤษและจีน เราจะได้พูดคุยกันยาวนานกว่านี้ 

...มันคือความทรงจำที่ดี อาจเล็กน้อยแต่สุขใจ