ยุงไม่เหมือนลิง และลิงก็ไม่เหมือนยุง

              เวลายุงกินกล้วย มันจะหยิบกินทีละลูกๆ กินไปเรื่อยๆ ทีละนิด จนมันอิ่ม บางตัวก็ถอนกินทั้งต้น กินแล้วก็อึไปตามทาง

เหมือนกับการรบ ต่อสู้เอาชัยชนะเรื่อยๆ ทีละนิดละหน่อย ไม่โหมบุก ตัดทอนให้เขาอ่อนแอลงไปทีละนิด คือการทำงานเเบบเก็บเล็กผสมน้อยจนสำเร็จ 

เวลาลิงกินกล้วย กระเพาะลิงเล็กกว่ากระเพาะยุง มันจึงเก็บกล้วยบางส่วนไว้ที่แก้ม พอเวลาหิวก็ขยอกเอาตรงแก้มมากิน แล้วไม่กินจนหมดหวี แต่กินทีเดียวอิ่ม

เหมือนกับการรบที่มีกำลังสำรอง มีกำลังมาก โหมบุกหนักเสียทีเดียวจนข้าศึกตั้งตัวไม่ติดและพ่ายแพ้ แต่การสงครามจะยังไม่มีวันเสร็จเพราะถ้าข้าศึกตั้งตัวได้ เราก็เหนื่อยล้าจนหมดแรงไปแล้ว ถ้าข้าศึกเข้ามารบแบบลอบกัดทีละเล้กทีละน้อย มันก็ทอนกำลังเราจนหมด