อยากทำอะไรก็ให้รีบทำซะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำอีก

สำหรับเรา เราคิดว่าชีวิตของคนเรามันสั้น เพราะฉะนั้นช่วงเวลาแห่งความสุข เราอยากเก็บมันไว้ให้ได้นานที่สุด

เราเป็นคนขี้งอน เอาแต่ใจนิดๆ แล้วก็ขี้บ่น แต่หลังจากเราได้อ่านเรื่องราวของคนที่เสียคนรัก หรือเสียคนในครอบครัวไป......มันทำให้เราคิดว่า เฮ้ย... เรื่องแบบนี้มันเกิดได้กับทุกคน และไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นกับเราเมื่อไร ถ้าถึงวันนั้นเราจะเสียใจขนาดไหนแล้วทำไมเราไม่ทำวันนี้ให้มันดีที่สุด.....

พอคิดได้อย่างงั้นเราก็พยายามทำทุกวันให้มีคุณค่า อย่างเช่นเวลาเรางอนแฟน แฟนเราไม่ง้อ..... เวลาผ่านไปสักพักเราก็จะเริ่มคิดว่า
เฮ้ยนี่เราจะมางอนแฟนเราเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้เหรอเนี่ย งอนแล้วมันได้อะไรเนี่ย..... เราก็จะบอกแฟนเราเลยว่านี่ตะเอง.... เค้างอนอยู่นะ ง้อหน่อยสิ ขี้เกียจงอนแล้วนะ แบบเสียงงอแงๆ อ้อนๆ แฟนเราก็จะขำ.... แล้วบอกว่าโอ๋ๆๆๆ งอนเหรอ? งอนเรื่องอะไรเนี่ย มะๆๆๆ มาให้ง้อหน่อย
เราก็จะบอกเหตุผลที่งอนไปว่างอนเรื่องอะไร แฟนเราก็จะขอโทษ และปรับปรุงตัว .....

มันไม่ใช่แค่เรากลับมาดีกันอีกครั้ง แต่มันยังทำให้เราอารมณ์ดีขึ้น เข้าใจกันและกันมากขึ้น
ได้รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ควรทำ ไม่ควรทำ อะไรที่ต้องปรับตัวเข้าหากัน .....

โกรธกันไปก็เหนื่อยเปล่าๆ แถมอารมณ์เสีย ไม่มีความสุข... เสียเวลาด้วย

กับพ่อกับแม่เหมือนกัน เมื่อก่อนเราไม่เคยบอกรักพ่อกับแม่เลย ไม่เคยกอด ไม่เคยหอม อย่างมากก็เอาพวงมาลัยไปไหว้

แต่หลังจากเราคิดว่า พ่อแม่เราก็แก่ลงไปทุกวัน ท่านทำงานเหนื่อยและหนักมาเพื่อให้เรามีชีวิตที่ดีๆอย่างทุกวันนี้....หลังจากนั้นเราจะกอดจะหอมพ่อกับแม่ บอกรักพ่อกับแม่ตลอด อะไรที่พ่อกับแม่อยากได้ เราจะพยายามหาให้ ให้ได้มากที่สุด
และรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่เห็นพ่อกับแม่เรายิ้ม หัวเราะ ......

ชีวิตคนเรามันไม่ได้ยาวนักหรอก ใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่า.... สิ่งที่เราตามหาอาจจะไม่ใช่เงินทอง
แต่อาจจะเป็นแค่รอยยิ้มเล็กๆ ของคนที่เรารัก...

คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต อาจจะไม่ใช่คนที่ทำงานหนักจนรวยล้นฟ้า แต่ยังหาเวลาและความสุขที่แท้จริงให้กับตัวเองไม่ได้
คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต อาจจะเป็นแค่คนที่ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย แต่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามที่ตัวเองต้องการ .... เท่านั้นเอง