น้ำผลไม้ ไม่เท่ากับ ผลไม้

ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิด!

เพราะน้ำผลไม้ไม่ว่าจะทำมาจากอะไร เมื่อกรองเป็นน้ำผลไม้แล้วก็จะสูญเสียกากเนื้อและใยอาหาร(ชนิดไม่ละลายน้ำ)และสารแอนติออกซิแดนส์ที่เนื้อผลไม้ไป
เหลือไว้แต่ส่วนน้ำ น้ำตาล ใยอาหารชนิดละลายน้ำ ... อาจจะมีสารแอนติออกซิแดนส์ที่ละลายน้ำติดไปด้วย

การที่ไม่มีกากเนื้อและใยอาหาร ทำให้น้ำตาลดูดซึมง่ายขึ้น วงจรการอิ่มไม่โดนกระตุ้น ทำให้หิวเร็วขึ้นหรือกินได้มากขึ้น

และสำหรับกรณีเบาหวาน เคยมีความเชื่อว่า น้ำผลไม้คั้นเองน่าจะปลอดภัยเพราะว่าไม่มีกลูโคส / โดยมีฝั่งที่ค้านบอกว่า กินอะไรเข้าไปก็ไปทำให้อ้วนได้ เพิ่มแคลอรี่ได้ เหนี่ยวนำการเกิดภาวะดื้ออินซูลินได้ ... เถียงกันมานาน

ในปี 2008 มีงานวิจัย
http://care.diabetesjournals.org/content/31/7/1311.full
ที่ระบุว่า การกินผลไม้และผัก ลดความเสี่ยงเบาหวานได้
แต่การดื่มน้ำผลไม้ อยู่ในฝั่งเพิ่มความเสี่ยงเบาหวาน

ดังนั้น การดื่มน้ำผลไม้ ก็ขอให้อยู่ในทางสายกลาง
ดื่มให้พอดี กินวันละแค่ 1 ส่วน (ประมาณ120ซีซี) ควรเป็นน้ำผลไม้ 100% จริงๆ และหักออกจากส่วนน้ำตาลหรือสัดส่วนอาหารที่กินในแต่ละวัน
ที่สำคัญ ต้องทานผลไม้ด้วย (น้ำผลไม้ไม่เท่ากับผลไม้)