เมื่อทหารยิงหมาตายที่กองพัน 23 บอกผู้พันแล้ว เรื่องกลับตาลปัตรคะ

แม่หนูเค้ามักจะไปเอาเศษข้าวที่ทหารกินเหลือที่กองพัน 23 ค่ะ จะเอามาวันนึงประมาณ 3 ถังแล้วต้มโครงไก่ผสมใส่กับข้าวที่เอามาบางวันไม่ได้ข้าวเพราะว่ามี จ.ส.อ.ที่เค้าเลี้ยงหมู เลี้ยงวัวส่วนตัวของเค้ามาแย่งเอาไปก่อน ถ้าได้ข้าวแม่จะใส่รถมอเตอร์ไซด์ไปให้สุนัขตามข้างทางบ้าง สุนัขที่อาศัยอยู่ในป่าบ้าง เฉพาะในค่ายทหารประมาณ 20-30 ตัว แม่ฉีดยาคุมเอง ฉีดยาหมัดเห็บเอง ถ้าป่วยก็จะรักษา ถามหมอตั้มได้ค่ะพาหมาแมวไปรักษาจนรู้จักกันแล้ว ทุกอย่างใช้เงินตัวเองค่ะ

เมื่อวันที่ เสาร์ 26 มีนาคม 59 มีทหารอยู่คนนึงชื่อ จ.ชาญ เค้าถือปืนในค่ายไล่ยิงสุนัขเค้าบอกว่าสุนัขไปกัดวัวเค้าค่ะ เค้ายิงสุนัขตายไปแล้ว 2 มายิงต่อหน้าแม่หนูอีก 1 ยิงแล้วไม่ตายอีก 1 แม่หนูเดินไปขอร้องให้หยุดยิงเค้าบอกไม่ได้เค้าจะยิงให้หมด แม่ไม่รู้จะทำยังไงเลยโทรหาผู้พันหวังแค่ให้ผู้พันสั่งไม่ให้เค้ายิงสุนัขที่เหลือ

แต่แล้ววันนี้เรื่องกลับเป็นว่าผู้พันสั่งห้ามไม่ให้แม่หนูเข้าไปเอาข้าว ผู้พันบอกให้สุนัขเค้าหากินเอง ท้อเลยค่ะ

แม่บอกว่าตัวที่ตายก็ตายไปขอตัวที่เหลือไว้คือต้องการแค่นั้น แต่กลับกลายเป็นว่าสุนัขที่เหลือต้องอดข้าว แล้วผู้พันจะเรียกเทศบาลมาจับไป คือทั้งหมด

จะรบกวนหน่อยหน่อยค่ะ เผื่อทุกคนจะมีแนวทางในการช่วยเหลือหรือข้อแนะนำนะค่ะ ตัวสีน้ำตาลตายแล้วค่ะ ตัวสีขาวไม่ให้ใครเข้าใกล้เลย หนีหายไปเป็นงัยบ้างไม่รู้ค่ะ แต่เสียดายไม่มีรูปตอนเค้าถือปืนค่ะ

ขอบคุณที่รับฟังค่ะ

ปล.ถ้าใครอยู่พระฉายหรือแถวโคกหนามแท่งจะรู้และเห็นตลอดค่ะว่าแม่หนูคือคนไหน แม่ให้อาหารหมาจรข้างทางทุกวันค่ะ ทำมาหลายปี ใช้ทุนตัวเองตลอด แค่ขอข้าวที่ทหารกินเหลือเท่านั้นค่ะ ขอความเมตตาทีค่ะ