เรื่อง...ความทรงจำนั้น

          ตั้งแต่วันนั้นจนมาถึงวันนี้ความทรงจำ ความรู้สึก หรืออะไรต่างๆมากมายของฉันในวันนั้น จนมาถึงทุกวันนี้มันก็ยังคงหลงเหลืออยู่ มันไม่เปลี่ยนแปลงเลย ฉันเคยบอกกับใครคนนึงว่าฉันนั้น “ลืมเธอได้แล้ว พร้อมรับคนใหม่” แต่พอมาอีกสักพัก เธอเข้ามาคุยกับฉันเพียงคำคำสองคำ ก็ทำให้ฉันกลับไปรักเธอได้เหมือนเดิม แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือ ความรัก ในครั้งนี้มันเพิ่มขึ้นมาอีก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมนะ เป็นเพราะความรักหรือความผูกพันกันแน่?

          สำหรับวันนี้ ตอนนี้ เวลานี้ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ถ้าเป็นไปได้นั้น อยากจะขอเธอกลับคืนมา ถึงแม้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะจบลงด้วยเพียงแค่ลมปากของฉันที่ไม่ฟังใครเลย มีโอกาสได้ขอคืนดีกับเธอนะ แต่ฉันไม่ยอมคว้ามันไว้ ไม่รู้ทำไม รู้ว่ามันจะมีครั้งเดียว และจะไม่มาอีก ก็ยังไม่คว้าโอกาสนั้นไว้ ไม่รู้ว่าตอนนั้นเราคิดอะไรอยู่? หรือว่าเราโง่กันแน่? ตอนนี้เธอมีแฟนใหม่และเลิกกันไปแล้ว เธอก็พยายามจะกลับไปรักคนเก่า แต่คนเก่าๆของเธอนั้นมีฉันอยู่ แต่...ไม่ใช่ฉัน

          มันเป็นเพราะอะไรกัน? เธอเกลียดเรา เธอรังเกียจเรา เธอคงคิดว่าเราหมดเยื่อใย หรือว่าเราไม่สำคัญในสายตาเขา?

By:สายไหม