“ฝากผ้าห่มให้ปู่”

ทิดดำ เป็นชายโสด อาศัยอยู่ในหมู่บ้านห่างไกลความเจริญ
เมื่อคืนนายทิดดำได้ฝันถึงปู่ที่เพิ่งเสียไป ในฝันเห็นปู่แค่เพียงลางๆ แต่ได้ยินเสียงชัดเจน

“ดำเอ้ย ปู่บอกว่าหนาวมาก ปู่อยากได้ผ้าห่มสักผืน หามาให้ปู่หน่อย”

แล้วก็หายวับไป

วันรุ่งขึ้นทิดดำได้คิดถึงเรื่องราวในฝัน เขารู้สึกสงสารปู่เป็นอย่างยิ่ง จึงได้จัดหาผ้าห่มไว้ 1 ผืน
แต่ปัญหาคือเขาลืมถามปู่ไปว่า จะส่งผ้าห่มให้ปู่ได้อย่างไร ปู่ถึงจะได้รับและจะได้หายหนาว

แล้วเขาก็นึกได้ว่าปู่ของเขาเป็นคนดี ตอนนี้น่าจะอยู่บนสวรรค์ คิดได้ดังนั้นเขาก็หยิบผ้าห่มออกจากบ้าน
เพื่อที่จะหาทางไปสวรรค์

ตลอดทั้งวันเขาเจอใครที่เดินผ่านมา หรือเดินผ่านบ้านใครเขาก็จะถามถึงทางไปสวรรค์ แต่ก็ไม่มีใครให้คำตอบได้
ทิดดำเดินมาตามทางอย่างคนสิ้นหวัง นึกสงสารปู่จับใจที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้

เขาได้หยุดนั่งอยู่หน้ากระท่อมหลังหนึ่ง แล้วถอนหายใจอย่างคนปลงตก แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงคุยกัน
ดังออกมาจากในกระท่อมหลังนั้น

“พี่ทนไม่ไหวแล้ว พี่จะพาน้องไปสวรรค์แล้วน่ะ”

“เอาเลยจ๊ะพี่ น้องพร้อมแล้ว เราไปกันเลย”

ทิดดำได้ยินดังนั้น ดีใจมากๆ จึงรีบวิ่งไปถีบประตูกระท่อมทันที แล้วตะโกนสียงดังว่า

“เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป ฉันฝากผ้าห่มไปให้ปู่ด้วย”

สองผัวเมียอ้าปากค้าง ทิดดำได้บอกชื่อและนามสกุลปู่เสร็จสรรพ แล้วเอ่ยขอบคุณก่อนออกมาจากกระท่อม
และพึมพำเบาๆว่า

“มิน่าล่ะ ปู่กูถึงหนาว   คนไปสวรรค์เขาแก้ผ้ากันไปทั้งนั้น นี่หว่า”