ความเจ็บปวดจากความรัก3 (กลอนแต่งเอง ภาพวาดเองครับ)

ก่อนอื่น ขอบคุณคะแนนโหวตนะครับ ทุกคนเลย

ภาพพวกนี้ผมวาดเอง กลอนแต่งเอง ตั้งใจให้ออกแนวไทยเดิม ดูโบราณๆ เลยออกมาดูแก่ๆหน่อย 5555

ฝากติชมด้วยนะครับ

 "กระดาษเปื้อนหมึก"

ทำได้เพียง เมียงมอง ส่องดูรูป

ได้เพียงจูบ รูปเจ้า เฝ้าหวนถึง

วันเวลา ในอดีต กรีดใจตรึง

เจ้าเป็นหนึ่ง พึงคิด ริดรอนใจ

เจ้ายิ้มหวาน ดั่งน้ำตาล ชะโลมจิต

ตาพึงพิศ มิตรมอง ดั่งแก้วใส

ริมฝีปาก น่าจุมพิต ยิ่งกว่าใคร

ทำได้เพียง คิดในใจ ในวันวาน

วันเวลา ในอดีต กรีดใจข้า

วันเวลา กลับมา ข้าเรียกขาน

วันเวลา ไม่ย้อน ตลอดกาล

วันเวลา พบพาน เพียงผ่านไป

อดีตเอ๋ย เคยรัก ปักดวงจิต

อดีตเอ๋ย เคยผิด คิดผลักไส

อดีตเอ๋ย เจ้าทำร้าย ข้าหรือไร

อดีตเอ๋ย น่าร่ำไห้ ไร้ยินดี

โปรดเถิดฟ้า กลับมา หาข้าเถิด

ความช้ำเกิด กลางใจ วันเจ้าหนี

ข้าสัญญา ด้วยทุกสิ่ง ที่ข้ามี

กายใจนี้ ไม่มีวัน แปรผันเอย

"หยดน้ำสีเลือด"

ยืนมองเหม่อ เพ้อหา หลายคราหน

เพ้อหาคน ผู้แสนไกล ไม่เคยหวน

วันเวลา ผ่านมา ข้าทบทวน

ความฝันจวน ร่ำร้อง พร้องคร่ำครวญ

เจ้าคือชาย ร้ายรัก ปักดวงจิต

ข้าเผลอคิด ติดใจ ไร้ทางหวน

คำพูดเจ้า เร้าจิต คิดรัญจวน

ใจเรรวน ชวนเชิญ เกินอารมณ์

หญิงมากมาย รายล้อม พ่อจอมขวัญ

ตัวข้านั้น รันทด หมดคู่สม

แต่แพ้พ่าย รอยยิ้ม และตาคม

ยอมจอมจม ล้มรัก ปักกลางใจ

หากตัวเจ้า เข้าใจ ในตัวข้า

หากตัวเจ้า ไม่เลิกลา น่าหลงใหล

มีเพียงเจ้า เข้ามาอยู่ คู่ดวงใจ

เพียงทรวงใน ไร้ร้าง หมางเมินพอ

(กลอนบทนี้ ผมขอมอบให้กับคนหนึ่ง คนที่แสนไกล ที่ไม่มีวันหวนคืน ที่ไม่มีวันไปถึง)