"เรื่องแม่ตาเดียว"

ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหา

แม่มีตา ตาเดียว ผมเกลียดที่แม่เป็นแบบนี้เหมือนเป็นตัวตลกของคนอื่น. แม่ขายของที่ตลาด. ผมหลบเลี่ยงที่จะเดินไปแถวนั้น วันหนึ่งวันกีฬาสี แม่มาหาผมที่โรงเรียน ผมวิ่งหลบหนีแม่ เพราะเพื่อนล้อเลียนว่า "ไอ้ลูกแม่ตาเดียว."ผมเกลียดคำนี้

คืนหนึ่งผมลงมาทานน้ำเห็นแม่ร้องไห้ ผมหลบเลี่ยงที่จะเห็นน้ำตาแม่. ผมเกลียดที่จะอยู่กับแม่ตาเดียว. ผมอยากรวยจึงเรียนหนัก. ผมเริ่มมีครอบครัวที่มั่งคงและมีลูกน่ารัก. แต่ผมลืมและทิ้งแม่ตาเดียว.

วันหนึ่งมีผู้หญิงน่าเกลียดมาที่บ้านผม ลูกๆพากันรังเกียจ ผมได้ตวาดแม่ว่า มาทำให้ลูกผมตกใจทำไม? เพราะผมบอกลูกเมียว่าแม่ตายไปแล้ว.

วันหนี่งผมไปงานเลี้ยงรุ่นใกล้บ้านเดิม จึงแวะไปที่อยู่เก่าเพื่อเอาของบางอย่าง ที่นั่นแม่ได้ตายไป ผมยืนมอง แต่ไม่มีน้ำตาของผมแม้แต่น้อย

มีกระดาษข้างรูปวางไว้. เขียนว่า "แม่จะไม่ไปหาลูกอีกเพราะทำให้ลูกลำบากใจ ลูกรู้ไหม ตอนลูกเป็นเด็กเล็ก. ลูกคลอดออกมาด้วยตาข้างเดียว. และนั่นคือดวงตาของแม่ในลูก. แม่ดีใจที่เห็นลูกเห็นโลกที่สวยงามและมีชีวิตที่ดีและมีความสุข "

น้ำตาผมหลั่งออกมาโดยไม่รู้ตัว แม่ไม่ได้พิการ คนที่พิการคือตัวผม ที่พิการในหัวใจของลูก ลูกผมไม่มีโอกาสได้ยินกระทั่งเสียงแม่ตาเดียวของผม.

นี่คือเรื่องเล่าขานที่มีชื่อเสียงเรื่องหนึ่งในเกาหลี.

รักแท้ จึงไม่คำนวณ ให้อย่างไม่มีเงื่อนไข และเสียสละให้ผู้อื่นเหมือนแม่ผม ขอให้ลูกทุกคนบนโลกนี้ จงดูแลแม่ขณะที่แม่ยังมีลมหายใจอยู่. อย่าใจบอดหลงผิดเหมือนผมเลย