ต้นกำเนิด พระพุทธคาถา "ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เพราะตนได้ฝึกตนมาดีแล้ว"

ต้นกำเนิด พระพุทธคาถา
"ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เพราะตนได้ฝึกตนมาดีแล้ว"

เป็น พระอรหันต์ยุวชน ถือกำเนิดขณะมารดามีครรภ์แล้วออกบวชในสำนักของท่านพระเทวทัตในกรุงราชคฤห์ เป็นข่าวอื้อฉาวที่พระภิกษุณีมีบุตร พระพุทธเจ้าต้องส่งนางวิสาขาและคณะมาตรวจยืนยันว่า มีครรภ์ก่อนบวช(ใช้เกียรตินางวิสาขาค้ำประกัน) เมื่อคลอดแล้ว ก็ยังเป็นปัญหา ที่สังคมอารยันประณาม คณะสงฆ์ที่มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานและมีท่านพระมหากัสสปะเป็นผู้รับภาระจึงต้องเลี้ยงดูโดยมีกษัตริย์รับรอง คืออยู่ในพระราชูปถัมภ์

ท่านจึงได้ชื่อว่า "กุมารกัสสปะ"
เกิดความสลดใจจากคำประณามของสังคมอารยันตั้งแต่ที่รู้ความ จึงทูลขอบวชกับพระพุทธเจ้า เมื่ออายุ 12 ขวบ

อายุ 12 ขวบ ได้ชื่อเป็น ท่านพระกุมารกัสสปะ
เพราะเป็น "เอหิภิกขุ"...สืบเนื่องมาจากบุญกุศลทำ "จีวรทาน"...ชาติภพสุดท้ายของผู้ถวายจีวรทาน คือการได้มี ไตรจีวร เกิดขึ้นเองเพื่อรองรับการบวชชาติภพสุดท้าย(ฝ่ายหญิง จะได้ เครื่อง มหาลดาปสาธน์)

การบรรลุพระอรหัตตผลของท่านพระกุมารกัสสปะเกิดขึ้นภายหลังได้สมาธิชั้นสูง แต่ไม่บรรลุปัญญาสุดท้าย ทำให้ "สาโลหิต" คือเพื่อนร่วมประพฤติพรหมจรรย์ในอดีตชาติที่บรรลุธรรมล่วงหน้าไปอุบัติเป็น พรหมสุทธาวาส ต้องมาปรากฏตนในขณะสมาธิของท่าน แล้วให้ปริศนาธรรม 15 ข้อ เพื่อให้ท่านไปทูลถามพระพุทธเจ้า ซึ่งท่านก็ปฏิบัติตามจนสำเร็จ เป็นพระอรหันต์ยุวชน ที่สำคัญองค์หนึ่งในสมัยพุทธกาล

พรหมสุทธาวาสองค์นี้ ปรากฏตนช่วยเพื่อนในอดีตชาติของท่านทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็น ท่านพาหิยะทารุจิริยะ อรหันต์แห่งท่าเรือสุปปารกะ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นเอตทัคคะผู้เลิศในการบรรลุเร็วที่สุด ก็เป็นอริยะพรหมองค์นี้ ไปแจ้งข่าวการอุบัติขึ้นมาแล้วของพระพุทธเจ้า กับพิกัดที่พระพุทธเจ้ากำลังออกบิณฑบาตรให้ท่านพาหิยะทารุจิริยะ ได้รับรู้แล้วเร่งรีบเดินทางมาเข้าเฝ้าเพื่อขอรับธรรมแห่งการหลุดพ้น เช่นกัน

ปรากฏการณ์ อริยเทวดาพรหม มาแนะนำเทคนิคการหลุดพ้นนี้ เกิดขึ้นแม้แต่กับพระบรมโพธิสัตว์ก่อนตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คือ ท้าวสักกเทวราชผู้เป็น โกลังโกละโสดาบัน มาแสดงพิณสามสาย ครับ

ทุกท่านไม่ได้เก่งเองเออเอง
อย่างคำสอนของพระไทย...
ทุกท่านต่างมีเพื่อน..ที่บรรลุล่วงหน้ามาก่อนตามเฝ้าดูแล
จนเป็นที่มาของ พระพุทธวจนะ ที่ว่า..
"การมีเพื่อนดี คือทั้งหมดของพรหมจรรย์"

ไม่ใช่ไม่เอาใครเลย จนเป็นชั่วช่างชีดีช่างสงฆ์
อย่างที่เป็นคำสอนเกร่อของนักบวช
ในทุกวันนี้ ครับ !!!

ภาพจิตรกรรมฝาผนัง พระอุบสถวัดโพธิ์เชตุพน กรุงเทพฯ ครับ แสดงตอนทำคลอดพระภิกษุณี มารดาของท่านพระ กุมารกัสสปะ...เป็นการแก้ปัญหาที่ใหญ่มากปัญหาหนึ่งระหว่าง อิทธิพลของท่านพระเทวทัตที่อยู่คับแคว้นมคธ กับพระพุทธเจ้าและคณะพระขีณาสวะ 500 องค์ที่พระนครสาวัตถี
และภิกษุณีนี้ เป็นสมาชิกในอิทธิพลของท่านพระเทวทัต ที่จ้องทำลายพระพุทธศาสนาของพระพุทธเข้าด้วย

ภิกษุณีผู้มารดา ที่โหยหาหาลูก เป็นเวลา 12 ปี...ถูกลูกที่ถูกพรากไปแล้วบวชจนบรรลุพระอรหันต์ ปฏิเสธเยื่อใยในความรักของความเป็นแม่...ทำให้ภิกษุณี ผู้มารดาตัดอาลัย บรรลุพระอรหัตตผล ในอีกไม่กี่วันต่อมา ครับ โศกนาฏกรรมสะเทือนใจที่นำไปสู่การหลุดพ้น...แล้วมีชีวิตเพื่อสังคม..แบบนี้ มีอยู่ตลอดสายในพระไตรปิฎก ครับ

นักปราชญ์ในพระพุทธศาสนาของไทย...คัดมาเฉพาะ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน แล้วตัดคำท้าย คือ เพราะตนได้ฝึกตนมาดีแล้ว...ออกไป...
ลบหลู่พระพุทธวจนะ นะครับ....วันนี้เป็นเปรตจีวรไหม้ไฟ มีกงจักรตัดกระหม่อม เรียบร้อยโรงเรียนกรรมไปแล้ว ไม่ว่าจะเคยเป็นสังฆราช หรือ เจ้าฟ้าในโลกมนุษย์ กรรมก็ไม่ได้เว้นให้ ครับ

การฝึกตนเองจนเป็นที่พึ่งของตนเองและสังคมได้...นั้น ตลอดรายทางการฝึก มีคำแนะนำจาก สาโลหิต เป็นระยะๆ เกือบทุกขั้นตอนที่สูงขึ้นไป ครับ....คำว่าเก่งเอง บรรลุเองน่ะใช่...แต่ ต้องมีคำแนะนำ จากเพื่อนๆที่สูงส่งกว่า ครับ

https://www.facebook.com/atthanij.pokkasap/posts/917458038316126?notif_t=close_friend_activity