ร้านขายรองเท้าของยิว

คนส่วนมากคิดว่าเยอรมันอิจฉาที่คนยิวค้าขายเก่งกว่า ฉลาดกว่า แต่ถ้าเก่งกว่าเฉยๆ ก็คงไม่ทำให้เกลียดชังกันจนถึงขนาดฆ่าแกงกัน

แล้วฮิตเลอร์ก็คงยุให้คนเยอรมันฆ่ายิวไม่ขึ้น ชาวยิวมีข้อบกพร่องอย่างไร จึงถูกฆ่า

มีเรื่องเล่าจากฝั่งเยอรมันว่าทำไมถึงเกลียดยิวนัก แต่ก่อนยาวยิวมีธรรมเนียมการทำธุรกิจแบบที่สมัยนี้หลายประเทศถือว่าผิดกฎหมาย

ชาวยิวทำอย่างไร ?

สมมติว่าชาวยิวกลุ่มหนึ่งเป็นลูกหลานของกิจการค้าเพชรพลอยที่มั่งคั่งและอิ่มตัวแล้ว ต้องการหาทางลงทุนในธุรกิจอื่น กลุ่มนายทุนชาวยิวจะมาประชุมกัน สมมติว่าตกลงจะลงทุนในธุรกิจรองเท้า

ชาวยิวจะให้ลูกหลานคนรุ่นใหม่ไปลงทุนทำโรงงานรองเท้า ไม่ทำแค่โรงเดียว แต่จะทำหลายโรงงาน หลายยี่ห้อพร้อมๆกัน ตอนแรกๆจะยอมขาดทุน โดยอาศัยเงินทุนจากธุรกิจเพชรพลอยมาหนุนหลัง เพื่อกดดันให้โรงงานรองเท้าของคนเยอรมันเลิกกิจการ

เมื่อโรงงานรองเท้าอื่นๆเริ่มประกาศขายกิจการ ยิงก็จะเข้าไปซื้อกิจการเพิ่ม พอมีส่วนแบ่งในตลาดมากพอก็จะกดดันร้านขายรองเท้าโดยมีเงื่อนไขว่า ต้องซื้อรองเท้าจากโรงงานชาวยิวเท่านั้น ถ้าพบว่าร้านใดซื้อรองเท้าจากโรงงานชาวเยอรมัน โรงงานรองเท้าทั้งหมดของยิวจะไม่ยอมขายรองเท้าให้ด้วยข้ออ้างต่างๆเช่นผลิตไม่ทัน

เมื่อร้านรองเท้าต้องซื้อรองเท้าจากโรงงานชาวยิวเท่านั้น โรงงานรองเท้าของคนเยอรมันที่เหลือก็เจ๊งหมด แล้วยิวก็เข้าไปกดราคาบังคับซื้อแบบถูกๆ

พอยิวได้ครอบครองโรงงานรองเท้าทั้งหมด ก็เริ่มตั้งร้านขายรองเท้าเอง ส่วนคนงานเย็บรองเท้าก็เริ่มถูกกดค่าแรง ย้ายที่ทำงานก็ไม่ได้ เพราะโรงงานทั้งหมดเป็นของยิว โรงงานยิวจะขายรองเท้าให้ร้านของชาวยิวในราคาถูกพิเศษ แบบไม่เอากำไร ทำให้ขายปลีกได้ในราคาถูกกว่าร้านของคนเยอรมัน ร้านของคนเยอรมันก็เริ่มทยอยปิดกิจการลง ยิวก็เข้าไปกดราคาซื้อต่อกิจการ

ในที่สุดยิวก็ครอบครองร้านขายปลีกรองเท้าได้ทั้งหมด เมื่อนั้นแล้วก็ถึงเวลาที่ยิวจะเริ่มขึ้นราคารองเท้าฟันกำไรชดเชยกับที่ยอมขาดทุนในตอนแรก

อุตสาหกรรมทำรองเท้าของเยอรมันเจ๊ง ธุรกิจการค้ารองเท้าของเยอรมันเจ๊ง คนที่มีอาชีพเย็บรองเท้าถูกกดค่าแรง ประชาชนเยอรมันต้องซื้อรองเท้าราคาแพง

คนเยอรมันจะรู้สึกอย่างไร

ผ่านไปหลายปี บรรดาลุกหลานยาวยิวในธุรกิจรองเท้าเริ่มเติบโตแต่ธุรกิจรองเท้าเริ่มอิ่มตัวแล้ว ชาวยิวก็จะประชุมกันว่าจะยึดครองการค้าชนิดใดต่อไป