หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype โปรโมชั่น Pic Post ตรวจหวย ควิซ Page คำนวณ คำคม วิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป Glitter ดาวน์โหลดรูปจาก IG
 
ติดต่อเว็บไซต์ลงโฆษณาแจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสมเงื่อนไขการให้บริการ
 
Login เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
เว็บบอร์ด บอร์ดต่างๆค้นหาสร้างบอร์ด ตั้งกระทู้ใหม่

หนุ่มกตัญญู น่าชื่นชม ยอมเลิกเรียนมาหารายได้เสริมช่วยแม่ที่ป่วยหนัก

โพสท์โดย Flutterby
หลังจากที่ได้ เอารูปและเรื่อง น้องสนิท ลงในเพจเฝ้าระวังภัยแม่สายแล้ว ก็มีแฟนเพจ จำนวนมาก ที่อยากจะทราบเรื่องของน้องสนิท เป็นจำนวนมาก
น้องสนิท มีชื่อจริงว่า นายกฤษณะ ค่องสกุล
เป็นชาวแม่สาย บ้านอยู่หลังโรงเรียน ม.ป.ส 
หรือหนองแล้ง 
ประจุบัน น้องเรียนราม ภาคพิเศษ อยู่ ไม่ได้เรียน ที่ มฟล. อย่างที่ทุกท่าน ได้เห็น น้องใส่เสื้อ เป็นเสื้อเพื่อน ยืมมาใส่
ทุกวันนี้น้อง จะออกขาย หมูสะเต๊ะ ทั่วไป ตามสถานที่ ต่างๆในอำเภอแม่สาย

จากที่น้แองได้เล่าเรียนมา ก็ มีใบ การันตี ว่าเป็นเด็กดี และมีความสามารถ หลายอย่าง

และยังเป็นเด็กดี และคนรุ่นใหม่ ที่กล้าแสดงออก โดยที่ไม่อ่าย ใคร ในการหาเลี้ยงชีพ และ แม่ที่ไม่สบาย
หน้าจะเป็นเด็กตัวอย่าง ให้กับเยาวชนคนรุ่นใหม่

ใครที่พบเห็นหย่าลืมอุดหนุนกันนะครับ หมูสะเต๊ะ น้องสนิทยอดกตัญญู

cr.one rescue tv 14 55 แม่สาย
ur channei เชียงราย
ชมรมเฝ้าระวังภัยแม่สาย
...บางคนอาจจะสงสัยว่าที่แม่ผมป่วย สาเหตุเกิดจากอะไร มีที่มาที่ไปยังไง คือเมื่อ 10 ปีก่อน แม่ขายนมเปรี๊ยว ถ้านึกภาพไม่ออกให้นึกถึงสาวยาคูลก์ ประมาณนั้นครับ วันๆหนึ่งก็ขายไม่ได้มากหรอกครับ หาเช้ากินค่ำ หาเลี้ยงลูกๆคนเดียว ตอนนั้นผมยังอยู่ ป.4 อยู่เลยครับ พ่อก็กินเหล้ากินเบียร์ทุกวัน ปัจจุบันพ่อเสียแล้วนะครับ เป็นมะเร็งลำไส้ อากาศร้อนๆแม่ก็ยังขี่มอไซต์คันเล็กๆไปขาย ฝนตกแม่ก็ออกไปขาย ขายทุกวันๆ ไม่เคยได้หยุด เพราะถ้าหยุด ก็ไม่มีอะไรจะกินจะใช้ลูกก็มีตั้ง 4 คน ไหนจะยายที่ป่วยอีก จนมีวันหนึ่งแม่ก็ขี่มอไซต์ไปขายนมเปรี๊ยวขายปกติ แต่จู่ๆก็มีรถมาตัดหน้าทำให้รถแม่เสียหลัก รถล้มขวดนมตกเรี้ยลาดเต็มถนน หัวแม่ฟาดกับพื้นถนน สลบไปซักพัก ก็มีคนเข้ามาช่วยเก็บขวดนม คนที่ขับรถปาดหน้าก็ไม่ได้มารับผิดชอบอะไรเลย หลังจากวันนั้น เริ่มแรกก็ไม่ค่อยมีอาการมึนเมาหัว เหมือนเอาอิฐบล็อค มาห้อยไว้ที่หู (แม่บอกอย่างนี้ครับ) แต่นานเข้าๆ อาการก็กำเริบ พอเมาหัว มึนหัว ก็ขี่รถไม่ได้ พอขี่รถไม่ได้ก็ขายนมเปรี๊ยวอีกไม่ได้ เป็นมาเรื่อยๆ แต่แม่ก็ไม่ท้อครับ แม่ขี่รถไม่ได้แต่แม่ก็ถักหมวกได้ ถักหมวกนี่ยิ่งกว่าขายนมเปรี๊ยวอีกครับ ได้กำไรนัอยมากๆ ทำทั้งวันทั้งคืน ปีๆหนึ่งได้ไม่กี่พันเองครับ แม่ไม่เคยสอนแบบเป็นวิชาการอะไรมากครับ แต่แม่จะเป็นตัวอย่างให้ผมเสมออย่างเรื่องขายนมเปรี๊ยว ถ้าเป็นคนอื่นคงท้อไปแล้ว อันนี้ไม่ได้ว่าใครนะครับ แต่พูดถึงเฉยๆครับ แม่ก็ยังถักหมวกขายอยู่ แม่สอนผมหลายอย่างครับ แม่เป็นคนที่ตื่นเช้ามากเพื่อบอกเราเป็นนัยๆว่าเราต้องขยันอย่าตื่นสาย เวลาเป็นเงินเป็นทอง ต้องทำงานแข่งกับเวลา เราตื่นเช้าโอกาสก็ยิ่งมีมากครับ เหมือนกับที่เราไปตลาดถ้าไปเช้าๆก็จะได้ของดีๆ สดๆ ไปสายตลาดก็วายไม่ได้อะไรเลย หลังจากที่แม่ถักหมวกมาได้ซักพัก อาการก็ยิ่งกำเริบขึ้นเรื่อยๆ เดินลำบาก เซไปเซมา บางที่ก็ล้มด้วย เพราะฝนตกถนนลื่น ก็ยิ่งทำให้อาการแย่ขึ้นอีก และยังส่งผลให้แม่ไม่ค่อยได้ยินเสียง เฉพาะหูข้างขวาได้ยินไม่ค่อยชัด แม่ก็ทนมาเรื่อยๆตอนนั้นรักษา 30 บาทรักษาทุกโรค ที่โรงพยาบาลแม่สาย เหมือนหมอก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร ก็เลยวินิจฉัยไม่ถูก และแม่ก็ต้องกินยาลดความดันด้วย ซึ่งเป็นโรคประจำตัวของแม่อีกด้วย จนต้องขอให้โรงพยาบาลแม่สายส่งตัวไปตรวจที่โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ ผลตรวจออกมาว่า แม่มีภาวะเลือดออกในสมอง หมอบอกว่าโรคนี้รักษาไม่หายนอกจากจะทำให้มันไม่แย่ไปกว่านี้ วินาทีที่ผมได้ยินว่า ว่า"รักษาไม่หาย" ใจผมนี้เกือบแตกสลาย ตอนนั้นแม่หน้าซีดเลยครับ ผมนี้เกือบร้องไห้ กลั้นเอาไว้ น้ำตาคลอแล้ว และหมอก็บอกว่าจะมีตัวยาตัวหนึ่งที่ต้องจ่ายวันนั้นผมมีเงินไม่มาก ตอนนั้นผมโกรธตัวผมเองมาก ว่าทำไมเราไม่มีเงินถ้ามีเงินผมก็ให้แม่กินยาตัวนั้นได้แล้ว ผมก็เลยหยุดเรียนเงิน มาหาเงิน สารพัดเพื่อใช้จ่ายค่ายารักษาแม่ ตั้งแต่ปั่นจักรยานขายไอติมหลอด ได้กำไรไม้ละ 50 ตังค์ แทบจะไม่ได้กำไรเลยครับ ลองผิดลองถูกมาเรื่อยๆ จนมาเจอกับแม่ของเพื่อน ขออนุญาติเรียกว่า แม่ดาว นะครับ พอท่านรู้ที่มาที่ไป ก็สงสาร เห็นใจ และรัก เมตตาผมเหมือนลูกจริงๆคนหนึ่งครับ ท่านเลยสอนทำอาหารขายครั้งแรกก็คือห่อหมกเครื่องในหมู หมูสะเต๊ะ ขนมจีบก็ตามมาเรื่อยๆ ช่วงแรกๆแม่ดาวออกเงินลงทุนให้ก่อนครับ ถ้าไม่ได้แม่ดาวมาช่วยผมคงไม่มีทุกวันนี้ และลูกจริงๆของแม่ดาวก็สนับสนุน ช่วยเหลือเกื้อกูลมาตลอด ถ้าไม่ได้สองคนนี้ช่วยไว้ผมคงไม่มีวันนี้ เดินเร่ขายตามร้านเหล้าตอนดึกๆ ช่วง 3 ทุ่ม ถึงตี 1บางวันก็ขายดี บางวันก็ไม่ดี วันไหนไม่หมดก็ต้องมาขายที่ตลาดเช้า ถ้าตลาดเช้าไม่หมดก็ไปขายโรงพยาบาล ถ้าขายที่โรงพยาบาลไม่หมดก็ต้องทิ้ง แต่เมื่อก่อนหน้านี้เคยเข้าไปขายในโรงเรียน ม.ป.ศ. และขายดีมากๆ มีคุณครูหลายท่านช่วยอุดหนุนตลอด แต่มีวันหนึ่งมีครูท่านหนึ่งขออนุญาติไม่เอ๋ยชื่อนะครับ บอกว่าการที่ผมเข้าไปขายของในโรงเรียนถือว่าทำผิดกฎของโรงเรียน เข้ามาขายไม่ได้ ผมเพียงแค่ต้องการช่วยแม่แค่นั้นเอง ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้โรงเรียนเสียชื่อเสียงนะครับ ผมขอโทษครับ ถ้าทำให้โรงเรียนเสียภาพพจน์ หลังจากที่ครูเขาบอกมาอย่างนั้น ผมก็มานั่งคิดว่าจะขายที่ไหนดี เพราะ ณ เวลาตอนนั้นก็เย็นๆแล้ว แล้วก็เหลือห่อหมกเครื่องในหมูอีกเยอะเลย ก็เลยไปปรึกษากับลูกจริงๆ ของแม่ดาว เป็นเพื่อนกันมานานมากครับ เขาบอกว่าลองไปขายแถวร้านเหล้าดูซิ วันแรก ขายหมดเลยครับ วันถัดไปก็เลยขายตามร้านเหล้า ทั่วแม่สายเลยครับ ส่วนพี่อีก 3 คนที่ไม่ได้มาช่วย อันนี้ไม่ได้ว่าพี่ๆน่ะครับเพราะผมก็พอเข้าใจว่าพี่ๆไม่ว่าง ไม่มีเวลา ติดเรียน มีครอบครัว เลี้ยงลูกเลี้ยงเต้า แต่พี่คนโตสุดและพี่ชายคนที่ 3 ช่วยคนละ 1 พันบาท ส่วนพี่สาวคนที่ 2 ก็ไม่เชื่อว่าแม่เลือดออกในสมองเงินที่ได้มาจากพี่แต่ละคนผมก็ให้แม่ใช้จ่ายค่ากิน ค่าน้ำค่าไฟ ที่บ้าน ส่วนค่ายาผมหาเอง ตอนที่พี่ให้พี่บอกว่าช่วยๆกันเพราะแม่เป็น"ภาระ" ตอนนั้นผมรู้เลยว่าพี่ๆไม่ได้เต็มใจที่จะให้แม่เลย หลังจากนั้นผมเลยตั้งปณิธานแน่วแน่เลยว่าจะหามาช่วยแม่คนเดียว ด้วยตัวของผมเอง ไม่เป็นไร ไม่พึ่งพี่ๆแล้วในเมื่อคิดแบบนี้ใครก็เสียใจ ถ้าแม่ได้ยินแม่คงเสียใจมาก แต่ช่างเถอะครับ ชีวิตของแม่สำคัญกว่าทุกๆสิ่ง ผมเลยตัดสินใจหยุดเรียนเพื่อหาเงินให้แม่ใช้จ่าย และหาค่ายาด้วย ถึงแม้พี่ๆจะไม่ช่วย แต่ช่วยพูดกับแม่ดีๆได้มั้ย ผมขอร้อง บอกรักแม่ซักครั้งเถอะ มันจะยากตรงไหน อย่าคิดว่าแม่เป็นภาระเลย มันบาปน่ะ แค่บอกรักครั้งเดียว แม่ก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว ทุกครั้งที่แม่ซึม แม่ร้องไห้ ผมจะจับมือแม่แน่นๆ แล้วบอกแม่ว่า "แม่ เข้มแข็งนะแม่ ทุกครั้งที่ไม่สบายใจก็ขอให้ยิ้มเอาไว้ก่อน ถึงแม้จะไ่ม่มีใครรักแม่ แต่ผมรักแม่มากๆ มากที่สุด ผมรักแม่ครับ" ทั้งหมดนี้ก็เป็นความเป็นมาเป็นไปของชีวิตของแม่และผม สุดท้ายนี้ผมขอขอบคุณทุกๆคนที่ช่วยให้กำลังใจ ทุกๆคนที่ช่วยอุดหนุน ขอให้ผลบุญนี้ส่งผลให้ทุกๆคนมีความสุข มีสุขภาพที่แข็งแรง รวยๆ เฮงๆนะครับ อีกเรื่องหนึ่งนะครับเรื่องเสื้อโค๊ชนิติ มฟล ที่ผมใส่เพราะวันนั้นผมไม่มีเสื้อกันหนาวใส่ ก็เลยยืมมาใส่กันหนาวก่อน อากาศหนาวมากจริงๆครับ ผมขอโทษจริงๆครับที่ทำให้ทุกคนเข้าใจผิด และผมก็ไมได้มีเจตนาทำให้สถาบันเสียหายนะครับ ต้องขอโทษด้วยครับ T T

ปล.ผมต้องขอโทษพี่ๆเพื่อนๆน้องๆด้วยนะครับที่ตามมาให้กำลังใจในแชทและบนหน้าวอลเพจชมรมเฝ้าระวังภัย แม่สายแล้วผมไม่ได้ตอบกลับ พอดีต้องทำของขายอยู่ตลอดเลยครับ ขอโทษจริงๆ ถ้าว่างจะตอบกลับทุกๆคนนะครับ

...ทำไม...โรคนี้ถึงเลือกแม่ ทำไมไม่มาเกิดกับผมแทน ถึงจะบอกว่าเป็นชะตาลิขิต...แต่ผมก็ทำใจไม่ได้
⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม 


โพสท์โดย: Flutterby
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้โดยการ VOTE และ SHARE
 
หนุ่มกตัญญู น่าชื่นชม ยอมเลิกเรียนมาหารายได้เสริมช่วยแม่ที่ป่วยหนัก
Hot Topic ที่น่าสนใจอื่นๆ

เผยสิ่งของที่ไม่ควรซื้อ เมื่อไป”ตลาดโรงเกลือ” อาจถูก”ตำรวจ”จับโดยไม่รู้ตัว

หน่อง อรุโณชา โผล่กลางไอจี แมท ภีรนีย์ หลังเจอแอนตี้ จนลิขิตรักข้ามดวงดาวพังไม่เป็นท่า

เจ้าของห้องอ้าปากค้าง ซื้อแฟลตใหม่กลางเมือง ดันเจอสระว่ายน้ำลวงโลก

ถ้าเกิดกับลูกหลานคุณ คุณจะรู้สึกอย่างไร

ชาวสวนยางจีนพัฒนา!! ส่องภาพ ‘หุ่นยนต์กรีดยางอัตโนมัติ’ ในไห่หนาน

แม่เจ้า!! สาวอุ้มลูกโผล่ถามหาผัวจาก "ดา เอ็นโดฟิน" อ้างเห็นขึ้นรถไปกับนักร้องดัง.

เผยโฉมหน้า 2 ทายาท ลูกครึ่งไทย ของมูนา อัล ซารูณีย์ ที่รวยแสนล้านสุดเพอร์เฟค
ตั้งกระทู้ใหม่