คำอวยพรของแม่

สวัสดีค่ะแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน

ดิฉันรู้สึกซาบซึ้งใจมาก ที่ทุกท่านสละเวลาอันมีค่าของทุกท่านมาร่วมเป็นเกียรติในงานแต่งงานของลูกสาวดิฉัน คนเป็นแม่ เห็นลูกสาวอันเป็นที่รักเติบใหญ่ และวันนี้ลูกสาวก็กำลังจะสร้างครอบครัวเล็กๆขึ้นมา ดิฉันรู้สึกปลื้มใจค่ะ
ที่นั่งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ มีญาติๆของเรามากมาย ดิฉันต้องขอบคุณอีกครั้ง หลายปีที่ผ่านมา ทุกท่านดูแลและโอบอุ้มดิฉันและลูกสาวคนนี้เป็นอย่างดี
แม้วันนี้จะเป็นวันมงคล ดิฉันไม่อยากจะพูดกับลูกๆว่า ขอให้ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร หรือมีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง แต่ดิฉันอยากจะพูดกับลูกสาวและลูกเขยของดิฉันสัก3ประโยค

ประโยคแรก การแต่งงานไม่ใช่1+1=2 แต่เป็น 0.5+0.5=1
หลังจากแต่งงานแล้ว ขอให้ลูกทั้งสองทิ้งนิสัยของตัวเองลงคนละครึ่ง ต้องพร้อมที่จะประนีประนอมและยอมอ่อนข้อให้แก่กัน เช่นนี้จึงจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์ขึ้นมาได้
วัยรุ่นหนุ่มสาวในปัจจุบันนี้ คบหากับเพราะความพิเศษของฝ่ายตรงข้าม แต่ก็เพราะความพิเศษของฝ่ายตรงข้ามนั่นแหละที่กลายมาเป็นบาดแผลในวันข้างหน้า
แม่อาบน้ำร้อนมาก่อน แม่อยากจะบอกลูกทั้งสองว่า เก็บความพิเศษของตนเองไว้ และโอบอุ้มความพิเศษของคู่ชีวิต หากทำได้อย่างนี้ ชีวิตครอบครัวก็จะเป็นสุข

ประโยคที่2 ความรักไม่ใช่หวานปานน้ำผึ้ง แต่ต้องอภัยเป็นที่พึ่ง
หลังจากแต่งงานแล้ว ลูกทั้งสองต่างมีหน้าที่การงานและสังคมที่ต่างกัน บางครั้งอาจละเลยหรือมีโลกส่วนตัวบ้าง ลูกจะต้องเหลือช่องว่างให้แก่และกัน ขอให้จำไว้ว่า การแต่งงานไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการเชื่อมเข้าหากัน อะไรคือการเชื่อมเข้าหากัน ก็เหมือนกับสัมพันธภาพ สิ่งแรกต้องเคารพคู่ชีวิตก่อน

ประโยคที่3 บ้านไม่ใช่สนามรบ บ้านไม่ใช่ที่สะสางบัญชี แต่บ้านเป็นสถานที่เอื้ออาทร
โบราณกล่าวว่า ชายคือดินหญิงคือน้ำ แต่งงานกันแล้วคือการใช้ชีวิตร่วมกัน หากมีเรื่องเข้าใจผิด บาดหมางกัน ก็อย่าเอาแต่เหตุผลของตนมาห้ำหั่นกัน เพราะจะทำให้ลูกทั้งสองยิ่งมายิ่งเหนื่อยล้า ลูกต้องพูดกันด้วยความรักความเข้าใจ บางครั้งก็ต้องวางเหตุผลลงบ้าง 
เอาละ นี่คือสิ่งที่แม่อยากจะพูดกับลูกทั้งสอง
สุดท้ายนี้ แม่ก็ขอให้ลูกทั้งสองสุขสมหวังในการครองชีวิตคู่ และก็ขออวยพรให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน มีครอบครัวที่สมบูรณ์ สุขภาพร่างกายแข็งแรง สุขสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา ขอบคุณค่ะ