อานิสงส์ของการเวียนเทียน

 วันอาสาฬหบูชา เป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของชาวพุทธอย่างเรา ซึ่งปีนี้ตรงกับวันที่ 11 กรกฎาคม 2557 และสิ่งหนึ่งที่ชาวพุทธพึงปฏิบัติในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา คือ "การเวียนเทียน"

ในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา ชาวพุทธอย่างเรานิยมจะไปทำบุญไหว้พระในตอนเช้าและเวียนเทียนในตอนเย็น ซึ่งในการเวียนเทียนนั้นนอกจากจะเป็นการไปเคารพบูชากราบไหว้ต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว "อานิสงส์ของการเวียนเทียน" ถือเป็นอีกเรื่องราวที่เพื่อนๆหลายคนอาจจะยังไม่เคยทราบกันมาก่อน และในวันอาสาฬหบูชานี้ใครที่กำลังจะเตรียมตัวไปเวียนเทียนลองมาดูอานิสงส์ของก่อนเวียนเทียนกันก่อนดีกว่าค่ะ

 

 

การเวียนเทียน 3 รอบ การเวียนเราจะเวียนไปทางด้านขวาของพระอุโบสถ คือการเอาสิ่งที่เราเคารพไว้ด้านขวา เรียกว่าความเคารพต่อพระธาตุเจ้า การประทักษิณเราจะต้องตั้งปณิธาน การที่ให้เวียน 3 รอบนั้น เพื่อให้รู้สังสารวัฏเรานี้ มันมีเวียนว่ายตายเกิด เหมือนวงล้อมันหมุนไปแล้วมันกลับมาที่เดิม หาเบื้องต้นและเบื้องปลายไม่ได้ สังสารวัฏของเรานี้ไม่มีเบื้องต้นและเบื้องปลาย ถ้าตัวเราไม่ได้ปฏิบัติธรรมแล้ว วิญญาณของคนเรานี้ จะไม่มีที่สิ้นสุด โดยจะแบ่งออกเป็น 2 ข้อใหญ่ๆ เพื่อให้เข้าใจง่ายๆ คือ 

1.การเวียนเทียน กระทำขึ้นเพื่อการเคารพบูชาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์

2.เมื่อวนสามรอบจะได้นึกถึงสังสารวัฏนี้เพื่อจะได้มีใจปฏิบัติ เพื่อจะได้หลุดพ้นจากสังสารวัฏนี้

สังสารวัฏ นี้ประกอบด้วย กรรมวัฏฏ์ วิบากวัฏฏ์ กิเลสวัฏฏ์ คือ อะไรทำให้วนเวียน, กรรมวัฏฏ์ วิบากวัฏฏ์ คือ ผลของกรรมที่ทำให้วนเวียน, กิเลสวัฏฏ์ คือ กิเลสทำให้เรามาวนเวียน

ที่นี้เราจะออกจากสังสารวัฏนี้ เราจะออกทางไหน คือ ออกทางกิเลสให้กำหนดทางกิเลส เห็นหนอ ได้ยินหนอ ได้กลิ่น ได้รสหนอ ถูกหนอ อันนี้คือตัดเลย เมื่อมีความโกธรเกิดขึ้นมีสติกำหนด เมื่อมีความโลภเกิดขึ้นมีสติกำหนด เมื่อมีความหลงเกิดขึ้นให้มีสติกำหนด ให้ตัดอย่างนี้เพื่อที่จะเข้าถึงความพ้นทุกข์

นอกจากนี้การเวียนเทียนในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนายังได้อานิสงส์เพิ่มเติมดังต่อไปนี้

1.ทำให้เกิดตบะเดชะ พลังอันเลิศในธรรมยิ่งๆขึ้น

2.ทำให้ดวงจิตสูงระหง เป็นองค์ทอง จะเกิดรังสีสีทองผ่องใสอย่างอัศจรรย์

3.ทำให้กาย วาจา ใจ เกิดความสงบ สะอาด สว่าง อย่างยิ่ง

4.ผู้ยังไม่ซึ้งในธรรมจะเกิดปิติยินดีซาบซึ้ง ทำให้เจริญธรรมสูงยิ่งๆขึ้น ผู้ที่เจริญธรรมแล้ว จะได้เพิ่มพูนพลังทอง พลังธรรม นำจิตให้เหนือโลก พ้นโลก

5. ผู้ที่มีกรรมเวรหนัก และไม่สนใจในพระธรรม ไม่เชื่อในหลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อได้บำเพ็ญบารมีขอขมาใหญ่ทั้งกาย วาจา ใจ ในชีวิตแล้ว กรรมหนักจะทุเลาเบาบางจางหายกลับกลายป็นคนใจดีใจงามในธรรม ได้ด้วยอานุภาพแห่งบารมีอันเป็นมหากุศลนี้อย่างแท้จริง

6. ทำให้กายใจ สลัดออกจากภูมิเปรต เดรัจฉาน ทั้งบันดาลให้จิตหลุดจากโคตรปุถุชน พ้นอบายภูมิได้

7. ทำให้ไม่ลืมตัว หลงตัว ลดทิฐิมานะ ได้เป็นที่รักของมนุษย์ พรหม และเทวดาทั้งหลาย

8. ทำให้ตัดกรรม ตัดเวร ทางจิตได้โดยพลัน

9. การบำเพ็ญความดีเลิศครั้งนี้ เพื่อเป็นการสะสมอารมณ์พระนิพพานอย่างแท้จริง

 

พระธรรมนั้นมีลักษณะสำคัญอยู่ 6 อย่างคือ

1.สวากขาโต พระธรรมไม่ใช้ปรัชญาที่ปรุงแต่งขึ้น แต่เป็นกฎธรรมชาติที่พระพุทธเจ้าท่านวิเคราะห์,สรุป,และอธิบาย ออกมาอย่างเที่ยงตรง ดังนั้นจึงเป็นคุณทั้งจุดเริ่มต้น--ศีล , (หลักการของความถูกต้อง),เป็นคุณทั้งตอนกลาง--สมาธิ (ความมุ่งมั่นจดจ่อ) และเป็นคุณทั้งตอนปลาย--ปัญญา (ความเฉลียดฉลาด การรู้คิด การไตร่ตรอง ความรู้ซึ้ง)

2.สันทิฏฐิโก  พระธรรม สามารถถูกทดสอบและตรวจสอบได้ด้วยการปฏิบัติ ดังนั้นผู้ที่ปฏิบัติจะเห็นผลได้ด้วยตนเอง

3.อะกาลิโก พระธรรม นั้นมีคุณค่า และผลของการปฏิบัติสามารถรับรู้ได้ โดยไม่จำกัดกาลเวลา (พระธรรม มีคุณประโยชน์ 2,500 ปีก่อน มีคุณประโยชน์ในปัจจุบันและจะยังมีคุณประโยชน์ในอนาคต)

4.เอหิปัสสิโก พระธรรม นั้นมีคุณค่าไม่จำกัดกับบุคคล สามารถปฏิบัติและรับรู้ผลได้ทุกๆผู้คน (พระธรรม มีคุณประโยชน์กับผู้ปฏิบัติ ไม่ว่าผู้ปฏิบัติจะเป็นหญิง เป็นชาย เกิดในชาติตระกูลใด มีสถานะเป็นอย่างไร)

5.โอปะนะยิโก  พระธรรม นั้นปฏิบัติได้และดังนั้น ควรนำมาปฏิบัติเพื่อประโยชน์ของตนเอง (พระธรรม เป็นหลักการที่นำมาปฏิบัติได้ ไม่ได้ยากเกินไป)

6.ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วัญญู...ติ  พระธรรมนั้น จะรู้แจ้งได้ก็เฉพาะตนผู้ปฏิบัติเองจนรู้แจ้ง (อริยะ) ดังนั้นเพื่อเข้าใจพระธรรมอย่างแท้จริง จึงควรปฏิบัติเอง (การอ่านหรือฟังธรรมจากอริยะก็ไม่อาจทำให้เข้าใจแจ้งได้ หากไม่นำพระธรรมไปปฏิบัติ)

การปฏิบัติพระธรรมจะนำมาซึ่ง ความสงบและความสุขแก่ผู้ปฏิบัติ ดังนั้นจึงเป็นความรับผิดชอบของตนเองในการปฏิบัติพระธรรม

                               

                                                  ถือพระพุทธเป็นที่ตั้ง ยึดพระธรรมเป็นแสงสว่างชี้นำทาง