มะเขือเทศจากโพรวองซ์ ฝรั่งเศส vs มะเขือเทศท้อของไทย

เพื่อนคนหนึ่งของพี่ปูมีธุรกิจที่ต้องไปโพรวองซ์ ฝรั่งเศสบ่อยๆ จึงนำเมล็ดพันธุ์พืชต่างๆของที่นั่นมาฝากให้เพื่อนๆลองปลูก มะเขือนี้พ่อปลูกครั้งแรกก็ได้ผล แต่ผลผลิตน้อยมากและเป็นเช่นนี้อยู่สองสามปี เพราะคนสวนไม่ค่อยดูแลเรื่องปุ๋ยและแมลง แต่คนสวนคนใหม่พยายามทำ ปีนี้จึ่งได้ผลผลิตถึงขณะนี้หลายกิโลแล้ว

ต้นมะเขือเทศชนิดนี้ก็เหมือนพันธุ์อื่นๆ ดอกก็เป็นแบบเดียวกัน แต่สีและรสชาติต่างไปอย่างมาก คือสีเมื่อสุกจนงอม จะเป็นสีแดงคล้ำ รสหวานแทบไม่รู้สึกว่าอมเปรี้ยว ส่วนผลอ่อนก็เป็นสีเขียวตามปกติ





สำหรับต้นที่พ่อเพาะที่กรุงเทพฯจนโตราวหนึ่งคืบ ก็ส่งมาให้คนสวนปลูกและทำค้างให้ยึด เรื่องนี้จำเป็นมากเพราะทีแรกเราไม่คิดว่าผลจะใหญ่ขนาดบางผลเกือบครึ่งกิโล ก็ไม่ได้ทำค้างให้ เป็นเหตุให้ต้องทำทีหลังซึ่งยากกว่าทำเสียเมื่อต้นยังเล็กๆ แล้วเมื่อผลโตขึ้นเรื่อยๆ บางผลก็ต้องผูกรั้งรับน้ำหนักไว้บ้างมิฉะนั้นกิ่งจะฉีก


ตามวงจรภาพไปเลยครับ



































































เท่าที่เรามีต้นอยู่เท่านี้ เก็บได้อาทิตย์ละประมาณกิโลกว่าๆ

















ไม่เคยเอาไปทำกับข้าว เพราะกินที่แช่เย็นไว้ จิ้มเกลือหรือราดน้ำสลัดข้นหรือใส หรือแค่น้ำส้มบัลซามิคก็โจ้ได้ทีละเกือบๆครึ่งกิโล อิ่มแปล้ ขอบอก อิ่มแบบหอมเย็นชื่นใจนั่นเลย


ส่วนมะเขือเทศท้อที่เราปลูกมาเรื่อยๆนั้น สุกคาต้นเนื้อแน่น รสเปรี้ยวๆหวานๆ พายในไม่เป็นโพรงเหมือนที่ซื้อมาจากตลาด เชิญชมภาพเปรียบเทียบทั้งสองชนิดที่เพิ่งตัดมาได้สักครู่ มะเขือเทศท้อจะเก็บได้นานกว่าที่มาจากโพรวองซ์ซึ่งสุกงอมเละง่าย












ขอลาไปเพียงเท่านี้ อัพบล็อกด้วยเน็ตที่บ้านป่ามันโคดชีช้ำกะหล่าปลี

ซ้ำขออภัย