คำสั่งสอนของอาจารย์ :)

กาลครั้งนั้น เห้ย ครั้งสอง เห้ย ครั้งหนึ่ง มีอาจารย์อยู่ 1 คน ลูกศิษย์ 3 คน วันหนึ่งท่านต้องการสั่งสอนลูกศิษย์ทั้ง 3 จึงบอกกับลูกศิษย์ทั้ง 3 ว่า
อาจารย์ : เอ้า เจ้า 1 เวลาเจ้าเปรียบความทุกข์ของเจ้าเหมือนสิ่งใด
ลูกศิษย์ 1 : เหมือนหินครับอาจารย์ ข้ารู้สึกว่ามันหนักหน่วงและทำให้ข้าทรมานตลอดเวลา
อาจารย์ : อืม ฟังดูดี เจ้าล่ะเจ้า 2
ลูกศิษย์ 2 : เหมือนน้ำครับอาจารย์ ข้ารู้สึกว่ามันนิ่ง สงบแต่ก็ทำให้ข้าร้อนใจเสมอ
อาจารย์ : อืม แล้วเจ้าละ เจ้า 3
ลูกศิษย์ 1 : เหมือนทรายครับ ท่านอาจารย์ มันไม่หนักมาก แต่ก็มีอยู่จริง
อาจารย์ : อืม ถ้างั้นพร่งนี้เช้า ก่อนออกมาจากบ้านให้ทุกคนนำสิ่งเหล่านี้ที่ตัวเองคิด ใส่ลงกระเป๋าและแบกมันมากับเจ้าด้วย

เช้าวันรุ่งขึ้นเด็กทั้ง 3 คนก็ได้ทำตามที่อาจารย์สั่ง เดินทางออกมาจากบ้านตอนกลางวัน มีแดดรำไร และลมพัดหนักประมาณหนึ่ง โดยเมื่อมาถึงห้องเรียน
อาจารย์ : เอ้า ไหนเจ้าทั้ง 3 คนลองบอกสิ ว่าความรู้สึกของเจ้าตอนเดินทางมาหาข้านี้รู้สึกอย่างไร
ลูกศิษย์ 1 : หนักมากครับอาจารย์ หินทั้งหนักทั้งกระแทกหลังผม จนผมปวดไปหมดแล้วนี่
ลูกศิษย์ 2 : ผมก็โครตหนักเลยครับท่านอาจารย์ ไหนแดดร้อนๆ จะทำให้น้ำในกระเป๋าผมร้อนขึ้น จนมันจะลวกหลังผมหมดแล้วเนี่ย
อาจารย์ : แล้วเจ้าละ เจ้า 3
ลูกศิษย์ 1 : ข้าต้องขอโทษท่านอาจารย์ด้วยครับ ตอนแบกออกจากบ้าน ข้าก็หนักเหมือนเพื่อนทั้งสามเนี่ยแหละ แต่ระหว่างเดินทางมา แดดที่ร้อนมากทำให้กระเป่าของข้าแห้งกรอบจนเป็นรู ทรายค่อยๆ รั่วไปทีละน้อย ไหนจะลมพัดแรง พัดทรายข้าปลิวออกจากกระเป๋าอีก พอมาถึงที่นี้ ข้าเลยเหลือทรายไม่เท่าไร
อาจารย์ : แล้วเจ้ารู้สึกอย่างไรล่ะ
ลูกศิษย์ 3 : ตอนนี้รู้สึกสบายกว่าตอนออกจากบ้านเยอะเลยครับท่านอาจารย์

เอาล่ะเจ้าลูกศิษย์ทั้ง 3 เอ๋ย สิ่งที่เจ้าแบกมาก็เหมือนกับความทุกข์ที่เจ้าแบกรับไว้อยู่ เจ้า 1 หากเจ้าเลือกที่จะแบกความทุกข์ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้ไว้ตลอดไป เจ้าก็จะต้องทนทุกข์กับมันไปตลอดกาล เจ้า 2 ความทุกข์ของเจ้าแม้จะดูเบาบางกว่าของเจ้า 1 แต่เมื่อเจ้ามีความทุกข์ใหม่เข้ามา ดังเช่นแสงแดด เจ้าก็จะยิ่งทนทุกข์ไปมากขึ้น หากเจ้าไม่รู้จักปล่อยวางเช่นกัน ส่วนเจ้า 3 การที่เจ้าเปรียบความทุกข์ของเจ้าเหมือนทราย มันแสดงให้เห็นว่าเจ้าไม่ได้หนักใจกับเรื่องเหล่านั้นมากหนัก ยิ่งหากมีความทุกข์ใหม่เข้ามา เจ้าก็สามารถที่จะ "เลือกทิ้งความทุกข์ที่ไม่จำเป็นต้องแบกรับออกไป" เหลือแต่ความทุกข์ที่เจ้าจะต้องแก้ไข มันเลยทำให้เจ้าสบายตัวสบายใจขึ้นยังไงล่ะ...