ชีวิตเราไม่ได้มีมุมเดียวเสมอไปหรอกครับ

ชีวิตเราไม่ได้มีมุมเดียวเสมอไปหรอกครับ 

ชายคนหนึ่งจอดรถข้างถนนเพื่อลงไปซื้อน้ำ หลังจากที่เดินทางมากไกลข้ามจังหวัด แต่พอเค้าออกมาจากร้านขายน้ำ เค้าก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นล้อรถของเค้า ถูกเจาะปล่อยลมยางออกหมดทั้ง 4 ล้อ

ชายคนนั้นรีบสอบถามจากผู้เห็นเหตุการณ์รอบข้าง โดยได้เนื้อความเดียวกัน ว่าทุกคนเห็น ชายอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวตัวหนึ่งที่อยู่ถัดรถเค้าไปห้าสิบเมตร เป็นคนทำ

เมื่อได้ยินดังกล่าว ชายคนนั้นไม่รอช้า ขว้างน้ำทิ้งโดยที่ยังไม่ได้กิน และตรงไปหาชายคนที่นั่งบนเก้าอี้นั้น พร้อมกับชกต่อยเตะถีบอย่างเต็มแรง

คนรอบข้างที่เห็นเหตุการณ์จึงช่วยกันเข้าไปห้ามและนำชายเจ้าของรถมานั่งสงบสติอารมณ์

หลังจากนั้นประมาณสองนาที เมื่อชายเจ้าของรถเห็นว่าทุกคนเริ่มถอยห่าง จึงทะยานตัวไปหาชายอีกคนอย่างรวดเร็วเพื่อทำร้ายร่างกายเค้าต่อ แต่ยังไม่ทันทำได้ เพราะทุกคนห้ามไว้เช่นเดิม

“ทำไม...ทำเช่นนี้” ชายเจ้าของรถถาม
.... ไม่มีเสียงตอบรับจากชายผู้นั้น
“กูถามว่า ทำไม...ปล่อยลมยางรถกูอย่างนี้” ชายเจ้าของรถถามขึ้นอีกรอบ

.... ไม่มีเสียงตอบรับเช่นเดิม

ชายเจ้าของรถโกรธและอารมณ์เสียมาก ฟิวส์ขาดพยายามพุ่งเข้าไปทำร้ายชายคนดังกล่าวอีกรอบแต่ก็ไม่สำเร็จ

เวลาผ่านไปชั่วครู่ ชายเจ้าของรถจึงเดินกลับไปที่รถ เพื่อหยับโทรศัพท์โทรเรียกตำรวจ ครั้นแล้วก็เหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งแปะไว้กระจกหน้ารถ ก็อดสงสัยไม่ได้ จึงหยิบขึ้นมาดู  ชายเจ้าของรถถึงกับอึ้งเมื่อได้อ่านเนื้อความข้างใน

“ขอโทษน่ะครับ ผมเป็นคนจรจัด เป็นคนใบ้และหูหนวก ผมเห็นรถที่คุณขับมามีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งมาตัดเบรกเมื่อกี้ ผมไม่รู้ว่าจะเตือนคุณทันรึป่าว ไม่รู้ว่าคุณจะเข้าใจผมมั้ย ไม่รู้ว่าผมจะเตือนคุณได้อย่างไร ผมจึงต้องขอโทษอย่างแรง ที่ต้องเจาะยางรถคุณ เพื่อไม่ให้คุณขับรถที่อันตรายคันนี้ออกไป เพื่อชีวิตของคุณ เพื่อชีวิตของผู้อื่นบนถนน ขอโทษจริงๆครับ”

ชายเจ้าของรถหันกลับไปที่ชายคนดังกล่าวหลังจากอ่านข้อความในแผ่นนี้จบ พร้อมกับน้ำตาไหล เมื่อเห็นสภาพของชายคนนั้น ทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผลที่เค้าเป็นทำทำ ทั้งแผลที่หน้าที่แขนที่ขา หรือแม่กระทั่งเลือดที่ซึมออกมาจากหัวไหลมาตามหน้า

เค้าไม่รู้ว่าจะขอโทษชายคนนั้นได้อย่างไร ไม่รู้ว่าจะขอโทษขนาดไหนถึงจะสาสมกับสิ่งที่เค้าทำ และไม่รู้ว่าจะขอบคุณเค้ามากแค่ไหนถึงจะพอ ที่ได้ช่วยชีวิตของตัวเองไว้จากรถที่โดนตัดเบรก

ยังไม่ทันที่เค้าจะเอ่ยอะไร ชายคนนั้นก็พยายามเดินมาที่เค้า และส่งภาษามือ เพื่อสื่อให้เค้ารู้ว่า

“ผมดีใจน่ะครับ ที่คุณไม่ได้ขับรถคันนั้นออกไป และดีใจมากที่คุณมีชีวิตอยู่”

ชายเจ้าของรถถึงกับน้ำตาไหลอีกรอบ เมื่อรู้ว่าชายคนนั้นไม่ได้คิดที่จะว่า ไม่ได้คิดที่จะโกรธ หรือไม่คิดที่จะตำหนีเค้าเลย ทั้งๆที่เค้าทำร้ายร่างกายของชายคนนั้นไปอย่างมาก

คุณลองคิดดูสิครับ หากคุณเป็นชายเจ้าของรถคุณจำทำเหมือนหรือต่างจากเค้า เมื่ออยู่ในสถานการณ์เดียวกันมั้ย???