มารู้จัก Touhou กันก่อนดีกว่า _1

Touhou Project คืออะไร ?

โทวโฮว 東方 (ตะวันออก) (ในไทยนิยมเขียนแค่ โทโฮ) คือเกมชูตติ้งที่ถูกรังสรรค์ขึ้นโดย ZUN (ชื่อจริง : โอตะ จุนยะ)
(ตามหลักแล้วควรเขียนว่า Touhou และมักถูกย่อเป็น Toho ซึ่งที่จริงเหนือตัว o ต้องมีขีดด้วย (ō) เพื่อแสดงว่าให้รู้ว่าเป็นเสียงยาว)
(แต่ด้วยข้อจำกัดด้านการแสดงผล ทำให้หลายครั้งมักถูกเขียนง่ายๆว่า Toho ไปเลย แต่ในบล็อกนี้จะเน้นใช้ Touhou เป็นหลัก)



โดยอาจพูดได้ว่า เกือบทั้งเกมนั้นเกิดจากฝีมือของเขาเพียงคนเดียว
งานประจำของเขาคือการเป็น 1 ในทีมงานสร้างเกมของค่าย Taito
และงานอดิเรก(?)ของเขาก็คือ การสร้างโทโฮนั่นเอง

โทโฮเป็นเกมแนว Shooting ที่อาจกล่าวได้ว่าโด่งดังมากถึงมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา และถูกเล่นโดยผู้คนมากมายหลายประเทศ
และไม่ว่าจะถูกนำไปเล่นที่ใด ก็สามารถตรึงใจของผู้เล่นจนเป็นที่นิยมได้เสมอ
นอกจากนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจและแม่แบบให้กับเกมชูตติ้งยุคใหม่ในปัจจุบันอีกด้วย
อาจกล่าวได้ว่าทั้งตัวเกมและผู้สร้างนั้น มีผลสะเทือนวงการในวงกว้างเลยทีเดียว

จุดเด่นของโทโฮ คือ
- ภาพ 2 มิติกับฉาก 3 มิติที่ลงตัวอย่างสวยงาม ทั้งดอกไม้ร่วงโรย หิมะโปรยปราย ประกายแสงระยิบระยับ
หมอกสดับลับตา และที่สำคัญก็คือ...กระสุนมากมายที่สวยงามราวกับเทศกาลดอกไม้ไฟ
- เนื้อหาที่ดุเดือดชวนติดตาม และยังมีมุขตลกอยู่ตลอดทาง
ไปจนถึงจุดกำเนิดของเรื่องวุ่นวายที่แสนจะง่ายดายเพราะความเอาแต่ใจของตัวละครแต่ละตัว
- ตัวละครที่มีเสน่ห์และเอกลักษณ์ที่น่าสนใจ
นอกจากนี้แต่ละคนก็มี "ความสามารถ" ที่แข็งแกร่งยากจะคาดเดาอยู่เสียด้วย
- การเล่นคำ การใช้ศัพท์โบราณ และการอ้างอิงเนื้อหาจากแหล่งต่างๆอย่างน่าอัศจรรย์
ผู้เล่นจึงได้รับทั้งสาระ ความรู้ และความบันเทิงในเวลาเดียวกัน
- ระบบของตัวเกมอันหลากหลาย แต่ไม่ซับซ้อนจนยากเกินจะเข้าใจ
เมื่อใช้ประโยชน์จากระบบได้ดี ก็สามารถเล่นได้อย่างสนุกยิ่งขึ้น
- และที่ขาดเสียมิได้ก็คือ เพลงที่ถูกแต่งขึ้นมาอย่างไพเราะยิ่ง และไม่ใช่แค่ไพเราะเท่านั้น
แต่ยังบรรเลงได้เข้ากับฉาก ตัวละคร เรื่องราวที่กำลังดำเนินไป และกระสุนที่ถูกสาดออกมาด้วย !

ด้วยองค์ประกอบเหล่านี้ ทำให้โทโฮกลายเป็นเกมที่มีจำนวนภาคเยอะมาก ถึงขนาดได้รางวัลจากกินเนสบุ๊คเลยทีเดียว
นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นเกมชูตติ้งที่ถูกนำมาเขียนเป็นโดจินเยอะที่สุดในโลก และมีเพลงโดจินเป็น Arrange / Remix อัลบั้มมากที่สุดในโลกอีกด้วย
และยังเป็นที่นิยมจนมีงานเทศกาลโดจินประจำปีเป็นของตัวเองที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ Comic Market เลยทีเดียว
และยังมีงานเล็ก (ประมาณ 50-500 เซอร์เคิล) อีกหลายงานในระหว่างปีนั้นๆ
และทำสถิติสุดยอดด้วยการเขมือบพื้นที่งาน Comic Market ครั้งที่ 75 ไปถึงครึ่งงาน
เรียกได้ว่าไม่เคยมีการ์ตูนหรือเกมใดที่ทำได้ขนาดนี้มาก่อนเลยทีเดียว

นอกจากนี้ Touhou Project นั้นยังได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมัลติมีเดียเผยแพร่วัฒนธรรมญี่ปุ่นครั้งที่ 11
โดย Touhou Project นั้นแม้จะไม่สามารถชิงรางวัลชนะเลิศสูงสุดมาได้ แต่ก็สามารถชิงรางวัลขวัญใจผู้โหวตมาได้ ร่วมกับผลงานอีก 4 อย่าง
โดยหนึ่งในสี่นั้นคือ สุดยอดนวัตกรรมเครื่องเล่นเกม Wii
การที่ Touhou Project ซึ่งเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาด้วยตัวคนเดียว สามารถยืนเทียบเคียงกับ Wii ได้นั้น มันช่างเหนือคำบรรยายจริงๆ !
ปล.รางวัลชนะเลิศประจำปีนั้น ซิวไปโดย Wii Sport ซึ่งถูกเสนอชื่อลงแข่งคนละชื่อกับ Wii อย่าเข้าใจผิดไปเชียวล่ะ


โทโฮในยุคแรก (PC-98)


東方靈異伝　～ Highly Responsive to Prayers
โทวโฮวเรย์อิเดน (ตำนานวิญญาณประหลาดแห่งตะวันออก)　～ การตอบสนองอย่างรุนแรงต่อผู้สวดภาวนา
เรย์มุผู้สนใจอยากจะลองของและทดสอบพลังของตน ได้อ้างเหตุผลรั่วๆ มั่วปลดผนึกประตูสู่โลกปิศาจ
และเข้าไปอาละวาดอย่างสนุกสนานในฐานะตัวเอก...


東方封魔録　～ Story of Eastern Wonderland
โทวโฮวฟูวมะโระคุ (บันทึกผนึกมารแห่งตะวันออก)　～ เรื่องราวของดินแดนมหัศจรรย์แห่งตะวันออก
เรย์มุขึ้นเขาไปฝึกวิชา (หรืออู้งาน) แต่ไม่ทันไรก็ง่วงเลยกลับศาลเจ้า
มาถึงก็เจอฝูงผีโขลงใหญ่ในศาลเจ้า เลยได้ออกไล่ล่ากันอีกครา
แต่ว่าตัวเองยังบินไม่ได้ เลยต้องขี่เจ้าเต่าเกนจิอิ เพราะเจ้าเต่าซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของเรย์มุตัวนี้มีความสามารถพิเศษคือ : บินได้
แล้วออกเดินทางจนได้ปะทะกับมาริสะและมิมะในที่สุด


東方夢時空　～ Phantasmagoria of Dim.Dream
โทวโฮวยูเมะจิคูว (ห้วงเวลาเพ้อฝันแห่งตะวันออก)　～ ภาพมายาของความฝันอันเลือนลาง
จู่ๆก็มีโบราณสถานและป้ายประหลาดมาโผล่อยู่ข้างๆศาลเจ้าฮาคุเรย์
และบอกว่าจะมอบความสุขให้กับคนที่อยู่ที่นั้นเพียงคนเดียวเมื่อถึงเวลาที่กำหนด
เหล่าสาวน้อยจึงห้ำหั่นกัน เพื่อแย่งชิงสิ่งที่ไม่รู้ว่าจะจริงหรือไม่ !


東方幻想郷　～ Lotus Land Story
โทวโฮวเกนโซวเคียว (ดินแดนมายาแห่งตะวันออก)　～ เรื่องราวของดินแดนบัวบาน
เรย์มุผู้กำลังเบื่อหน่ายที่ไม่มีอะไรสนุกๆให้ทำ (ไม่มีเรื่องวุ่นวายให้ถล่มเล่น)
จู่ๆก็ถูกบุกถล่มศาลเจ้าจนอยู่เฉยไม่ได้
เธอจึงออกลาดตระเวนจนพบบริเวณที่น่าสงสัย
และได้บุกเข้าถล่มมุเกนคัน (คฤหาสน์เพ้อฝัน) ของคาซามิ ยูกะ


東方怪綺談　～ Mystic Square
โทวโฮวไคคิดัน (เรื่องราวสยองขวัญแห่งตะวันออก)　～ จตุรัสเวทมนตร์
เรย์มุรู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น
จึงสืบจนพบว่าปิศาจจำนวนมากที่ปรากฏตัวออกมาในช่วงนี้มีต้นตอมาจากถ้ำหลังศาลเจ้านี่เอง
โดยมีประตูสู่โลกปิศาจถูกตั้งขึ้นในนั้น
เรย์มุและสามมหาโหด มาริสะ มิมะ ยูกะ จึงบุกเข้าไปถล่มโลกปิศาจด้วยเหตุผลต่างๆกัน
(ซึ่งก็ไม่ได้มีสาระเท่าไหร่ อย่างที่น่าจะเดากันได้) (ฮา



อาจจะน่าทึ่งนิดๆ แต่ว่าภาคแรกนั้นเป็นเกมที่เขียนส่งงานอาจารย์
ทั้งนี้เพราะท่าน ZUN เป็นสมาชิกของชมรมเกมในมหาวิทยาลัยโตเกียวการไฟฟ้านั่นเอง
โดยชมรมนี้มีชื่อว่า Amusement Makers ซึ่งมีการพัฒนาสมาชิกชมรมเพื่อก้าวไปสู่นักสร้างเกมอย่างจริงจัง
จากนั้นก็เอาเกมที่ทำไปวางขายในงาน"ภูเขาพิราบ" (งานเทศกาลประจำปีของมหาวิทยาลัยโตเกียวการไฟฟ้านั่นแล) ในนามของค่ายเกม ZUN soft
และต่อมาได้ทำภาคสองไปขายพร้อมกับภาคแรกในงาน Comic Marget ครั้งที่ 52 (C52)
จากนั้นก็ทำภาคต่อๆมา วางขายในงาน C53 C54 C55
จากนั้นก็ได้หยุดทำโทโฮไป เนื่องจากจบการศึกษา และหางานทำได้แล้ว
แต่ว่าทำไปทำมา ท่าน ZUN ก็ไม่สามารถทิ้งโทโฮได้ลง
จึงเริ่มมองหาแนวทางจะกลับมาทำโทโฮอีกครั้ง
แต่ทว่า ระบบ PC-98 นั้นเก่าเกินไปแล้วสำหรับยุคนี้
ท่าน ZUN จึงได้เริ่มศึกษาการสร้างเกมบนระบบวินโดวส์
โดยในระหว่างนั้น รุ่นน้องของท่าน ZUN นั้นได้สร้าง Seihou Project (เซย์โฮว = ตะวันตก) ขึ้นอีกกลุ่มหนึ่ง
โดยได้รับแรงบันดาลใจจากโทโฮนั่นเอง
เกมในกลุ่มนี้จะคล้ายๆกับโทโฮ และบางครั้งท่าน ZUN ช่วยสร้างเกมเป็นบางส่วนบางจุดให้
จนเป็นเกมออกมาขายในงาน C อีก 2 เกม โดยมีตัวละครจากโทโฮเป็นบอสรับเชิญในด่านพิเศษด้วย

เมื่อเข้าสู่ระบบวินโดวส์แล้ว โทโฮก็ได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างมาก ในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นระบบเกม, Graphic, Sound
รวมไปถึงตัวละครและเนื้อเรื่องความเป็นมาด้วย
แม้ว่าท่าน ZUN ผู้สร้างเกมจะเคยพูดไว้ว่า เนื้อเรื่องยังคงต่อเนื่องมาจากภาค 1-5
แต่ประวัติของตัวละครและเนื้อหาในภาคก่อนๆก็ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย
เพื่อให้เป็นระบบระเบียบมากขึ้น เพื่อให้โทโฮมีความเป็น "โลก" เป็นของตัวเองอย่างสมบูรณ์จริงๆ จนเกิดเป็น "เกนโซวเคียว" นั่นเอง
ทำให้โทโฮมีเนื้อหาสาระความบันเทิง น่าติดตามยิ่งกว่าเดิมอย่างมาก
แต่ก็ส่งผลให้ตัวละครเก่ามากมายถูกฆ่าตัดตอนจนหายไปจากสารบบโทโฮเลยก็มี ^ ^)"



ก่อนที่จะไปต่อกันที่ภาค 6 เรามารู้จักส่วนสำคัญของโลกของโทโฮกันก่อนดีกว่า จะได้ไม่งงกัน เวลาพูดถึงต่อไป

เกนโซวเคียว 幻想郷 (ดินแดนมายา) Gensoukyou
(มักย่อเป็น Gensokyo แต่ที่จริงเหนือตัว o ต้องมีขีดด้วย (ō) เพื่อแสดงว่าให้รู้ว่าเป็นเสียงยาว)
สถานที่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ที่ไหนสักแห่งในทิศตะวันออกของประเทศญี่ปุ่นและห่างไกลจากหมู่บ้านของผู้คน
ที่แห่งนี้มีเหล่าภูตผีปิศาจสัตว์ประหลาดนานาชนิดมาอาศัยอยู่มากมาย และคอยเล่นงานมนุษย์ในบริเวณนั้นไปทั่ว
ผู้ใดโชคร้าย ล้วนถูกจับกินไม่เหลือรอดสักราย ผู้คนต่างพากันขนานนามที่แห่งนี้ว่า "เกนโซวเคียว"

เพื่อดับความหวาดกลัวของชาวประชา เหล่ามนุษย์ผู้มากด้วยวิชาและความกล้า จึงเข้ามาต่อสู้กำราบปราบปรามเหล่าภูตอย่างรุนแรง
และได้ตั้งหลักปักฐานในเกนโซวเคียว เพื่อเฝ้าระวังเหล่าภูตมิให้ออกไปทำร้ายผู้คน จนกลายเป็นหมู่บ้านมนุษย์ขึ้น
ในช่วงเวลานั้น เหล่าผู้กล้าต้องต่อสู้กับเหล่าภูตอยู่ทุกราตรีร่ำไป

1000 ปีล่วงเลยไป...เหล่าภูตถูกตีต้อนจนไม่อาจกำแหงออกมานอกเกนโซวเคียวได้
เหล่ามนุษย์เลิกกลัวรัตติกาล เพราะสามารถสร้างแสงสว่างในยามราตรีได้
มนุษย์ศึกษาวิทยาศาสตร์และหลงใหลในวัตถุนิยม จนหลงลืมความเชื่อและตัวตนของเหล่าภูตผีปิศาจ
เกนโซวเคียวค่อยๆถูกลืมเลือนไป จนไม่มีผู้ใดในโลกภายนอกที่รู้จักมัน
หากแต่ผู้คนในเกนโซวเคียวยังคงต่อสู้เรื่อยมา หาได้มีวันสิ้นสุดไม่

ในที่สุด เหล่านักบวชก็ได้ตัดสินใจทำการผนึกเกนโซวเคียวมิให้เข้าออกได้โดยง่าย
จึงรวมพลังกันสร้าง "มหาเขตแดนฮาคุเรย์"
โดยมี "ศาลเจ้าฮาคุเรย์" ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของเกนโซวเคียว
เป็นตัวกำหนดขอบเขตของเขตแดนนี้ และเป็นทางเข้า-ออกอย่างถูกต้องเพียงทางเดียว
โดยมี "มิโกะแห่งฮาคุเรย์" คอยดูแลศาลเจ้าแห่งนี้อย่างกล้าแข็ง
เหล่าภูตผีปิศาจรวมทั้งเหล่าผู้กล้าหาญที่อาศัยอยู่ในนั้นล้วนถูกกักขัง
ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับพวกเค้าทั้งหมด ล้วนถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา

ปัจจุบัน.. เกนโซวเคียวก็คือสถานที่ซึ่งใช้ดำเนินเรื่องราวของโทโฮนั่นเอง โดยมี เรย์มุ ฮาคุเรย์ เป็นตัวเอกของเรื่อง

โยวไค Youkai
ในแง่ของภาษาญี่ปุ่น โยวไค แปลว่า ภูตผีปิศาจสัตว์ประหลาดยักษ์วิญญาณ ฯลฯ หรือก็คือ อะไรก็ตามที่ไม่ใช่สิ่งปกติที่มีอยู่ตามธรรมชาติ
แต่ในโทโฮนั้นได้มีการแบ่งแยกเผ่าพันธุ์ต่างๆโดยสมบูรณ์ ทั้ง ผี วิญญาณ ยักษ์ ภูต ยมทูต ยมบาล จอมเวท สัตว์ภูต มนุษย์สัตว์(Ware-) แวมไพร์ เทนกุ ฯลฯ
คำว่า โยวไค ในโทโฮนี้จึงใช้เป็นคำทับศัพท์เพื่อหมายถึง โยวไคที่มีจำนวนเพียง 1 ตัวต่อ 1 เผ่าพันธุ์เท่านั้น
เช่น คาซามิ ยูกะ โยวไคแห่งดอกไม้ , รูเมีย โยวไคแห่งความมืด , ริกเกิ้ล โยวไคหิ่งห้อย , มิสเทีย โยวไคนกกระจอกราตรี ฯลฯ
ซึ่ง พวก"โยวไค"นี้เอง ที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในเกนโซวเคียว
สำหรับท่านที่อ่าน คงต้องคอยระวังสังเกตเรื่องคำว่า โยวไค(ญี่ปุ่น) กับ โยวไค(โทโฮ) สักเล็กน้อย ว่าจังหวะนั้นกล่าวถึงอะไร แต่เดี๋ยวก็จะชินไปเองล่ะครับ

ความสามารถ
ตัวละครในโทโฮ(ที่มีบท) ล้วนแล้วแต่มีความสามารถติดตัวมาด้วยกันทั้งนั้น
ทั้งความสามารถที่สามารถฝึกฝนกันได้ ความสามารถที่ติดมากับไอเทม หรือแม้แต่ความสามารถที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด
ซึ่งความสามารถบางอย่าง ก็ดูไม่มีพิษสงอะไรเลย
ยกตัวอย่างเช่น เรย์มุ - บินได้
ซึ่งอันที่จริงตัวละครหลักในโทโฮทุกคนก็บินได้อยู่แล้ว = w=)"
(แต่อย่างไรก็ดี.. ในภายหลังได้มีการอธิบายความสามารถนี้เพิ่มเติม ทำให้ดูดีขึ้นมาก)
มาริสะ - ใช้เวทมนตร์ได้ , โยวมุ - ใช้วิชาดาบได้....ซึ่งที่จริงไม่ว่าใครฝึกก็ใช้ได้ทั้งนั้น
ในขณะที่... ริกเกิ้ล - ควบคุมแมลง, เทวิ - ควบคุมดวง, ยูกะ - ควบคุมดอกไม้ ฯลฯ
...กลุ่มนี้เป็นพวกที่มีความสามารถแต่เกิด และสามารถนำมาพลิกแพลงใช้ในการต่อสู้ได้อย่างน่าสะพรึงกลัวยิ่ง (ถ้าพวกเธอเอามาใช้ตอนสู้น่ะนะ)

สเปลการ์ด Spell Card
เกมชูตติ้งแทบทุกเกมในอดีตที่ผ่านมา มักจะมีสิ่งที่เรียกว่า บอมบ์ ให้ผู้เล่นใช้อยู่เสมอ
ประโยชน์โดยทั่วไปของมันก็คือ การทำลายศัตรูและลบกระสุนทั้งหน้าจอ
แต่กระนั้นมันก็เป็นเพียง บอมบ์ เท่านั้น ไม่มีอะไรน่าจดจำเป็นพิเศษ
ส่วนฝ่ายศัตรูหรือบอสนั้น ก็มีท่าโจมตีหลากหลาย แต่สุดท้ายผู้เล่นก็ไม่รู้จะเรียกท่าเหล่านั้นว่าอะไร
ไม่พ้นต้องเรียก ท่าที่ยิงกระจายๆพร้อมเลเซอร์ ท่าที่ยิงลำแสงใหญ่ๆแล้วปาดซ้ายขวา ฯลฯ
แต่ในที่สุด วงการเกมชูตติ้งก็บังเกิดสิ่งที่น่าอัศจรรย์ขึ้น นั่นก็คือ สเปลการ์ด ครับ
อันที่จริงมันก็คือ การใส่ชื่อให้กับ บอมบ์ และท่าต่างๆของเหล่าบอสนั่นเอง
แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นเกิดคาด เพราะมันทำให้โทโฮมีเสน่ห์และโด่งดังขึ้นอย่างมาก

อนึ่ง, สเปลการ์ดเป็นเพียงกระดาษที่ระบุชื่อของท่าต่างๆเท่านั้น และมีไว้ใช้ประกาศว่าจะใช้ท่าอะไรเท่านั้น
ไม่ได้เป็นไอเทมวิเศษที่สามารถยิงนั่นปล่อยนี่ออกมาได้แต่ประการใด
และบ่อยครั้งที่เป็นเพียงการตั้งชื่อให้ฟังดูโอเวอร์เท่านั้น มิใช่ว่ามีสิ่งนั้นอยู่ในครอบครองจริงๆ (เช่น สเปลการ์ดที่ตั้งเป็นชื่ออาวุธเทพต่างๆ)

กฎของเกนโซวเคียว
เนื่องจากที่นี่ไม่มีรัฐบาล ไม่มีรัฐประหาร ศาลเจ้าไม่ใช่ศาลเตี้ย (แต่ก็คล้ายๆว่าจะเป็นอย่างนั้น)
จึงอาจเรียกว่าเป็นแดนมิคสัญญีโดยสมบูรณ์ก็ว่าได้
ที่นี่อุดมไปด้วยเหล่าโยวไคที่แข็งแกร่ง และมนุษย์(บางคน)ที่ไม่ด้อยไปกว่ากัน ดังนั้น...
หากการเจรจาครั้งใดไม่เป็นผลแล้วล่ะก็....ต้องตัดสินกันแพ้ชนะด้วยการ ดันมาคุ เท่านั้น !

...หากแต่...

พวกเธอนั้นแข็งแกร่งมากเสียจนเกนโซวเคียวน้อยๆ ไม่อาจทนรับความเสียหายจากการต่อสู้ของพวกเธอได้
การต่อสู้อย่างเอาจริงจึงเป็นสิ่งต้องห้าม
มิโกะจึงได้ตราบทบัญญัติชื่อ Spell Card Rule ขึ้น เพื่อให้การต่อสู้ มีลักษณะคล้ายการแข่งขัน
และสามารถรู้ผลได้โดยที่ไม่ก่อความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมมากนัก
โดยทั้งสองฝ่ายจะต้องประกาศจำนวนสเปลการ์ดที่ตนจะใช้ในการประลอง
และเมื่อใช้สเปลการ์ดจนหมดแล้ว ก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี ส่วนผู้ชนะก็ไม่มีสิทธิโจมตีซ้ำแก่ผู้แพ้

ดันมาคุ Danmaku
แปลกันตรงๆเลยว่า ม่านกระสุน , ห่ากระสุน
ในโทโฮนี้ก็คือ การต่อสู้กันไม่ว่าจะแบบยิงหรือแบบประชิดตัวก็ตาม (เพราะยังไงก็มีกระสุนเป็นองค์ประกอบเสมออยู่ดี)
คำคำนี้เป็นคำที่มักจะได้ยินคู่กับเกมโทโฮอยู่เสมอ

หลังจากที่ภาค 5 จบลงเป็นเวลาถึง 4 ปี ในที่สุด โทโฮก็กลับมาอีกครั้ง !

โทโฮในยุคใหม่ (Windows)


東方紅魔郷　～ the Embodiment of Scarlet Devil.
โทวโฮวโควมะเคียว (ถิ่นฐานมารแดงแห่งตะวันออก)　～ รูปธรรมของมารแดง
หมอกปริศนาสีแดงเลือดปกคลุมไปทั่วทั้งเกนโซวเคียว ยังผลให้ความมืดมิดและหนาวเย็นเข้าครอบคลุมเกนโซวเคียวไปทั่ว
ร้อนถึงมิโกะผู้ชื่นชอบการนั่งจิบชาที่เฉลียงของศาลเจ้า และเกลียดอากาศหนาวเป็นที่สุด
ประจวบกับเธอกำลังเบื่อพอดีที่ช่วงนี้ไม่มีอะไรทำ (ไม่มีอะไรให้ยิงถล่มเล่น)
มิโกะจึงออกบินไปตามทางที่สังหรณ์อันแม่นยำนำพาไป
ในขณะเดียวกัน มาริสะได้คาดคะเนว่า ผู้ร้ายคงอยู่ใกล้น้ำเป็นแน่แท้ เพราะแม้แต่สัตว์ประหลาดก็ยังต้องกินน้ำ
เธอรู้ว่าเรย์มุได้ออกเดินทางแล้ว เธอจึงออกเดินทางเช่นเดียวกัน
คฤหาสน์มารแดงจึงถึงคราวต้องวุ่นวายอย่างร้ายแรงที่สุด เท่าที่เคยก่อตั้งมา


東方妖々夢　～ Perfect Cherry Blossom.
โทวโฮวโยวโยวมุ (ความฝันอันเย้ายวนแห่งตะวันออก)　～ ซากุระบานสะพรั่งไร้ที่ติ
เดือนพฤษภาคมแล้ว แต่ว่าฤดูหนาวยังคงอยู่
"อา-- หนาวจังเลยน้า---" หลุดออกมาจากปากมิโกะผู้เกลียดอากาศหนาวเป็นที่สุด
เธอคิดว่าน่าจะมีอะไรสักอย่างเป็นสาเหตุของเหตุวิปลาสคราวนี้ (ถึงแม้ว่ามันจะนานไปหน่อยกว่าจะรู้ตัวก็เถอะ)
เรย์มุจึงออกบินไปตามทางที่คิดว่าใช่ และมุ่งหน้าไปอย่างไร้ปรานีต่อทุกสิ่งที่น่าสงสัย
ในขณะเดียวกัน มาริสะกำลังคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา แต่ว่าถ้าเป็นอย่างนี้ก็ไปเล่นที่ศาลเจ้าไม่ได้
เธอพบว่ามีกลีบซากุระร่วงลงมา จึงนึกขึ้นได้ว่า นี่มันเดือนห้าแล้วนี่หว่า ที่ผ่านมามัวแต่หนาวจนไม่รู้ตัวเลย
เธอจึงมุ่งหน้าไปยังทางที่ซากุระร่วงลงมา และหวังว่าจะเจอต้นตอที่นั่น
อีกด้านหนึ่ง ซาคุยะกำลังเครียดสุดขีด เพราะถ่านหินเชื้อเพลิงและเมล็ดกาแฟกำลังจะหมดลง
เธอเป็นมนุษย์ คงทนหนาวไม่ไหวถ้าไม่มีเตาผิง และถ้าไม่มีของกิน คุณหนูของเธอก็จะอารมณ์บูดจนน่ากลัว
เธอขออนุญาตออกเดินทาง ซึ่งเรมิเลีย จ้าวแห่งคฤหาสน์มารแดง ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
เพราะเรมิเลียเองก็อยากให้ฤดูใบไม้ผลิมาเยือนสักที
หายนะจึงมาเยือนแก่ตำหนักหยกขาวของตระกูลไซเกียวจิ ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมย์ไค (โลกวิญญาณ)
เหล่าสาวน้อยทั้งสามต่างมีเป้าหมายเดียวกัน นั่นคือ... ซากุระบานสะพรั่งไร้ที่ติ Perfect Cherry Blossom...


東方萃夢想　～ Immaterial and Missing Power. (7.5)
โทวโฮวซุยมุโซว (ชุมนุมจินตนาการแห่งตะวันออก)　～ พลังที่สูญหายไร้ตัวตน
เนื่องด้วยความดังหลุดฉุดไม่อยู่ของโทโฮ ทำให้ค่ายเกมชื่อดัง Tasogare Frontier (Twilight Frontier)
ซึ่งมีชื่อเสียงจากการสร้าง Eternal Fighter Zero สุดยอดเกมไฟท์ติ้งแห่ง Comic Marget
สนใจที่สร้างโทโฮให้เป็นเกมไฟท์ติ้งสไตล์ดันมาคุขึ้น
ในที่สุดก็เกิดความร่วมมือระหว่างค่าย กลายเป็นเกมไฟท์ติ้งสายพันธุ์ใหม่ที่มันส์ระเบิดเถิดเทิง
ทั้งยังคงความเป็นโทโฮอยู่อย่างเต็มที่ และได้นักวาดชั้นเลิศอย่าง Alphes กับทีมสร้าง Pallette ระดับ TasoFro
ทำให้ โทโฮซุยมุโซว ต้องตาทุกคนที่ได้เห็น แม้แต่คนที่ไม่เคยเล่นเกมแนวนี้ก็ตาม

ในที่สุด ฤดูหนาวก็จากไป ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน พร้อมกับเหตุการณ์ประหลาดที่ยาวนานถึง 3 เดือน
เหล่าผู้คนทั้งมนุษย์และโยวไค ต่างเลี้ยงฉลองชมดอกไม้กันอย่างเฮฮา ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาที่ฤดูใบไม้ผลิมาเยือน
หากแต่...มันเกิดขึ้นทุกๆ 3 วันอย่างต่อเนื่องจนผ่านมานานมากแล้ว
ทุกคนต่างเหนื่อยล้า แต่ว่าไม่สามารถหยุดการจัดงานเลี้ยงได้
ปราณภูต(พลังเวท)ยังคงถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง
เมื่อปราณภูตนี้เพิ่มพูนขึ้น ผู้คนก็จะเริ่มจัดงานเลี้ยงขึ้นอีกครั้ง
เพื่ออะไร ? ใครทำ ? ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
ไม่มีใครทำท่าจะหยุดงานเลี้ยง และต่างคนต่างก็น่าสงสัย
อีก 3 วันจะถึงนัดงานเลี้ยงครั้งต่อไป
"ก่อนจะถึงงานเลี้ยงครั้งต่อไป ฉันจะถล่มเจ้าตัวการของปราณภูตนี้ให้ราบคาบให้จงได้ !"


東方永夜抄　～ Imperishable Night.
โทวโฮวเอย์ยะโชว (บทสรุปรา...ิรันดร์แห่งตะวันออก)　～ ราตรีที่ไม่สิ้นสุด
เวลาผันผ่านไป แต่พระจันทร์นั้นไม่เปลี่ยนแปลง
สำหรับมนุษย์อาจเป็นเพียง 1 คืนที่ผ่านไปโดยไม่ทันสังเกต แต่ไม่ใช่สำหรับเหล่าโยวไคในเกนโซวเคียว
จันทร์เพ็ญเป็นสิ่งที่พวกเขาเฝ้ารอคอยมาตลอดหนึ่งเดือน... ทว่า มันไม่มาถึงเสียที่
มีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติเกิดขึ้นแล้ว หากแต่เหล่ามนุษย์นั้นไม่ได้สนใจจะรู้ตัวกันเลย
ยูคาริ ยูยูโกะ เรมิเลีย อลิส, 4 โยวไคผู้แข็งแกร่งสุดล้ำแห่งเกนโซวเคียว
ผู้ซึ่งสังเกตเห็นและต้องการแก้ไขมันให้เป็นดังเดิมได้เลือกคู่ของตน
แล้วฉุดกระชากลากถูไปกอบกู้เกนโซวเคียวแบบแทคทีม....
จันทร์กระจ่างฟ้าที่ถูกซ่อนในเรือนนิรันดร์ จะต้องนำกลับมาให้ทันก่อนรุ่งตะวันสาง
การต่อสู้ที่มีพระจันทร์เป็นเดิมพัน และมีเวลาเป็นไม้ค้ำคอ จึงได้เริ่มต้นขึ้น


東方花映塚　～ Phantasmagoria of Flower View.
โทวโฮวคะเอย์ซึกะ (เนินบุปผาสะท้อนลักษณ์แห่งตะวันออก)　～ ภาพมายาแห่งทัศนียบุปผา
วันคืนอันสงบสุข(?)ของเกนโซวเคียวยังคงดำเนินไปตามปกติ
หากแต่ครานี้ดอกไม้ต่างๆเบ่งบานมากมายเหลือเกิน
ทั้งดอกไม้ในฤดู ดอกไม้นอกฤดู ดอกไม้หายาก ดอกไม้ประหลาด ล้วนแต่เบ่งบานขึ้นพร้อมเพรียงกัน
และบานสะพรั่งไปทั่วทั้งเกนโซวเคียว
...เหตุวิปลาสได้เกิดขึ้นอีกครั้งแล้ว...
เหล่าสาวน้อยต่างออกเดินทางตามเป้าหมายของแต่ละคน
แม้ว่าปลายทางของพวกเธอ จะเป็นหนทางสู่นรกก็ตามที (ทางสู่นรกจริงๆนะ ไม่ได้ล้อเล่น ^^)


東方文花帖　～ Shoot the Bullet. (9.5)
โทวโฮวบุนคะโฉว (บันทึกอักขระบุปผาแห่งตะวันออก)　～ ถ่ายกระสุน
ภาคนี้แหวกแนวมาด้วยระบบการเล่นที่ไม่เหมือนภาคไหนเลย (หรือเกมชูตติ้งไหนเลยก็ว่าได้)
ว่ากันว่าท่าน ZUN ได้แรงบันดาลใจจากเกมถ่ายภาพผี Fatal Frame จึงตัดสินใจสร้างภาคนี้ขึ้น

เรื่องราวของการเดินทางถ่ายภาพและสัมภาษณ์สาวๆทั่วเกนโซวเคียวของ ชาเมย์มารุ อายะ
ควงกล้องคู่ใจ ใส่ฟิล์มทีละใบ ยิงแฟลชสลายกระสุน ลุ้นถ่ายโดนตัวบอส เพื่อเก็บภาพให้ได้ครบตามเป้า
ชะตากรรมของหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษ อยู่ในกำมือของเราแล้ว !


東方風神録　～ Mountain of Faith.
โทวโฮวฟูวจินโระคุ (บันทึกเทพวายุแห่งตะวันออก)　～ ขุนผาแห่งศรัทธา
ศาลเจ้าฮาคุเรย์เผชิญกับวิกฤตศรัทธา
เหล่าโยวไคชื่นชอบมาอาศัยหลับนอน
ผู้คนหวาดเกรง ไม่กล้ามาทำบุญ
เคราะห์ซ้ำกรรมซัด เจอศาลเจ้าจากโลกภายนอกบุกเข้าเกนโซวเคียว
แถมยังสั่งมิโกะขาวแดงให้ปิดศาลเจ้า เพื่อหวังรวบรวมศรัทธาแต่เพียงผู้เดียว !
มิโกะขาวแดงผู้ไม่ย่อยอม ออกเดินทางเพื่อตามหาเทพเจ้ามาสถิตศาลเจ้า หวังกู้วิกฤตศรัทธา
โดยหารู้ไม่ว่าปลายทางจะต้องเข้าปะทะกับเทพเจ้าจากโลกภายนอก
ชะตากรรมของศาลเจ้าทั้งสองจะเป็นอย่างไร จักได้รู้กัน.....


東方緋想天　～ Scarlet Weather Rhapsody. (10.5)
โทวโฮวฮิโซวเทน (สวรรค์ชั้นมโนคติสีแดงเพลิงแห่งตะวันออก)　～ บทเพลงแห่งภูมิอากาศสีแดงฉาน
หลังจากผ่านเหตุการณ์มิโกะบุกถล่มภูเขาโยวไคมาได้หนึ่งปี
เกนโซวเคียวก็ต้องเผชิญหน้ากับเหตุวิปลาสครั้งใหม่ ที่ดำเนินมาอย่างยาวนานโดยที่ไม่มีใครสนใจ
แต่ละผู้แต่ละคนนั้นล้วนมีสภาพอากาศที่เข้ากับบุคลิกของตน รายล้อมรอบตัวเองอยู่ตลอดเวลา
และยามที่คนมากกว่าหนึ่งเข้าใกล้กัน สภาพอากาศจะตีกันเองจนเกิดอากาศวิปริตแปรปรวนขึ้น
ครั้นเมื่อมิโกะสังเกตเห็น เสียงแห่งการประกาศสงครามครั้งใหม่ก็ดังขึ้นมาจากปฐพี...
...เสียงของแผ่นดินไหวที่รุนแรงจนศาลเจ้าฮาคุเรย์ถึงกับพังพินาศ !
แม้จะไม่ทราบสาเหตุว่าทำไมจึงมีแต่มิโกะที่อยู่ที่ศาลเจ้าตอนนั้นเท่านั้นที่รู้สึกถึงแผ่นดินไหว
แต่ก็เป็นเหตุผลมากพอที่จะทำให้เธอบินออกไป...
เกนโซวเคียวจึงถึงคราวจะต้องสั่นสะเทือนอีกครา !!


東方地霊殿　～ Subterranean Animism.
โทวโฮวฉิเรย์เดน (วังวิญญาณพิภพแห่งตะวันออก)　～ ความเชื่อว่ามีวิญญาณอยู่ใต้พื้นพิภพ
น้ำพุร้อนผุดขึ้นมาที่บริเวณใกล้ศาลเจ้า มิโกะเริงร่าเพราะว่ามีของดีไว้ใช้เรียกคนให้มาทำบุญ
หากแต่หายนะที่มิโกะมองข้ามไปนั้นคือ เหล่าวิญญาณอาฆาตจากขุมนรก ที่ผุดขึ้นมาพร้อมกับน้ำพุร้อน
เหล่าโยวไคไม่พลาดที่จะสังเกตเห็น จึงหมายมั่นจะทำการตรวจสอบว่าเกี่ยวข้องกับโลกใต้พิภพอย่างไร
หากแต่โยวไคใต้พิภพนั้นมีสังคมที่ต่างไปจากโลกเหนือพิภพ เหล่าโยวไคจึงไม่ต้องการที่จะลงไปตรวจสอบเอง
ไม่วายต้องไหว้วาน(และหลอกล่อ)ให้สองมนุษย์สุดแกร่ง ลงไปทำการตรวจสอบแทนตน โดยเหล่าโยวไคจะคอยซัพพอร์ทจากเหนือพิภพ
น้ำพุร้อน วิญญาณอาฆาต แผนการ เป้าหมาย ตัวการ ... ... คำตอบทั้งหมดรออยู่ที่ใต้พิภพนั่น !


東方星蓮船　～ Undefined Fantastic Object.
โทวโฮวเซย์เรนเซน (เรือบัวดาวแห่งตะวันออก)　～ วัตถุมหัศจรรย์ที่ไม่แน่ชัด
เงาสีดำของเรือยักษ์ขนาดใหญ่บินไปมาอยู่เหนือน่านฟ้าเกนโซวเคียว
ผู้คนร่ำลือกันว่ามันคือเรือสมบัติของเทพแห่งโชคลาภทั้งเจ็ด ซึ่งหากผู้ใดได้ครอบครองจะสุขสบายไปตลอดชาติ
มิโกะขาวแดง ใจหนึ่งก็หมายปองสมบัติ อีกใจหนึ่งก็เชื่อว่าเป็นฝีมือของโยวไค
แม่มดขาวดำ ใจหนึ่งมุ่งหวังสมบัติ อีกใจหนึ่งก็เพียงอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น ไม่ได้ต้องการสมบัติ
มิโกะเขียวฟ้า มาตามคำบอกของเทพเจ้าทั้งสอง ... เทพงูบอกให้เธอมากำราบโยวไค ส่วนเทพกบบอกว่าเธอจะเจอสิ่งที่ดียิ่งกว่าสมบัติ
ทั้งสามจึงมุ่งหน้าไล่ตามวัตถุบินลึกลับ เพื่อจุดประสงค์อันแสนสับสนในตัวเองของตน !


東方非想天則　～ 超弩級ギニョルの謎を追え (12.3)
โทวโฮวฮิโซวเทนโซะคุ (มิอาจคิดตามกฎสวรรค์แห่งตะวันออก)　～ จงไล่ตามปริศนาแห่ง Guignol ขนาดสุดมหึมา
ทั้งที่เป็นฤดูร้อน แต่กลับมีสายหมอกยามเช้าหลงฤดูมาบดบังพระอาทิตย์จนท้องฟ้ามืดลงเล็กน้อย
ครั้นเมื่อออกมาดู ก็พบเห็นเงารูปร่างมนุษย์ขนาดยักษ์ กำลังโยกเยกไปมาราวกับมีชีวิต พร้อมกับปล่อยไอน้ำอุ่นๆที่น่าขยะแขยงออกมา
มันคอยมองภูเขาโยวไค และหมู่บ้านมนุษย์อยู่เป็นครั้งคราว จากนั้นสักครู่หนึ่งก็ถูกหมอกปกคลุมแล้วหายตัวไปอย่างเงียบงัน
เหล่าผู้สงสัยใคร่รู้ จึงออกเดินทางค้นหาความจริง !


ダブルスポイラー　～ 東方文花帖 (12.5)
Double Spoiler (คู่แข่งขัดขา)　～ โทวโฮวบุนคะโฉว (บันทึกอักขระบุปผาแห่งตะวันออก)
การกลับมาอีกครั้งของภาคถ่ายรูปที่แสนจะโหดหินทมิฬชาติ
พร้อมคำการันตีจากท่าน ZUN ว่าเกมภาคนี้จบยากกว่าภาคที่ผ่านมาแน่นอน !

เรื่องราวการเดินทางหาข้อมูลและภาพถ่ายเพื่อทำหนังสือพิมพ์ของเทนกุนักข่าวสาว ชาเมย์มารุ อายะ
ทว่าคราวนี้มีคู่ปรับปรากฏตัว เป็นเทนกุสาวอีกหนึ่งอนงค์ นามว่า ฮิเมะไคโดว ฮาตาเตะ
การแข่งขันระหว่างทั้งคู่จะเป็นเช่นไร !?


妖精大戦争　～ 東方三月精 (12.8)
มหาสงครามภูต　～ สามภูตจันทราแห่งตะวันออก
เรื่องราวสืบเนื่องจากตอนแถมพิเศษท้ายรวมเล่ม 2 ของมังกะสามภูตจันทราแห่งตะวันออก ภาค 2
เหล่าสามภูตได้ทำลายบ้านของใครบางคน และปักธงที่มีรูปของพวกตนเอาไว้
ปรากฏว่าเจ้าของบ้านคือชิลโน่ ซึ่งจำหน้าพวกเธอได้ ชิลโน่จึงประกาศสงคราม และก่อให้เกิดเรื่องราวในภาคนี้ขึ้น
(รายละเอียดของเรื่องราวในตอนต้น ตามอ่านได้ในหนังสือ)


東方神霊廟 ～ Ten Desires.
ฮวงซุ้ยวิญญาณเทพแห่งตะวันออก　～ ความปรารถนาทั้งสิบ
พอเห็นว่ามีวิญญาณมากหน้าหลายตาผุดออกมาโดยทั่ว, ปรากฏว่ามันคือสิ่งที่เรียกว่า ชินเรย์ (วิญญาณเทพ) ต่างหาก
เหล่าสาวน้อยจึงออกเดินทางเพื่อค้นหาความจริงของเหตุวิปลาสครั้งนี้
เมื่อเกี่ยวข้องกับวิญญาณ ก็ต้องสงสัยโลกวิญญาณเป็นอันดับแรก แต่ปรากฏว่าไม่ใช่ที่นี่
ยูยูโกะได้ชี้แนะว่าที่เกิดเหตุที่แท้จริงคือที่ สุสานของวัดเมียวเรนจิ วัดโยวไคของเบียคุเรนที่เพิ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่นานมานี้
ครั้นเมื่อไปตรวจสอบก็พบว่า มีบางอย่างที่เหนือความคาดหมายอยู่ที่นั่น ทั้งสถานที่อันลึกลับและคู่ต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว
การต่อสู้เพื่อยับยั้งความทะเยอทะยานของสาวน้อยผู้หวังจะเป็นเทพเจ้าองค์ใหม่ของญี่ปุ่น ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว !

โดย เซเบอร์คุง สาวกโทโฮทำมะด๊า~ธรรมดา(?)

http://sabre.exteen.com/20080124/touhou