และแล้วก็ถึงวันออกสู่โลกกว้าง

เผยแพร่: 8 สิงหาคม 2554 เวลา 23:13 น.โพสท์โดย

"บล็อกนี้ทำขึ้นเพื่อบอกลาครอบครัวนก 3 ตัวแม่ลูก ที่มาทำรังอยู่หน้าห้องเรา หลังจากแอบดูการพัฒนาของครอบครัวนี้ ตั้งแต่แม่นกเริ่มทำรัง ออกไข่ ฟักไข่ ได้ลูกนกออกมา จากตัวที่ไม่มีขน จนขนขึ้นทีละหน่อยจนเต็มตัว และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่แม่นกพาลูกออกจากรัง ไปสู่โลกกว้างอย่างแท้จริงต่อไป"

ก่อนลาบล็อกนี้ไป ขอรวบรวมภาพไว้อีกซักครั้ง พร้อมคำลา

ภาพในวันที่แม่นกมาทำรังและกำลังนอนออกไข่อยู่

ผลงานของแม่นกตัวนั้นคือไข่ใบลายๆสองฟอง

ไข่สองฟองนั้นได้รับความอบอุ่นจากแม่นกจนกลายมาเป็นลูกนกตัวแดงแดงสองตัว

ลูกนกสองตัวนอนรออาหารแสนอร่อยที่แม่นกออกไปหามาป้อนทุกวันทุกวัน

แล้วเจ้าสองตัวก็ได้เกียรติจากคนใจดีตั้งชื่อให้ว่า "ภูผา แล้วก็ วาริน"

ดูดิ...ขนจริงที่ปลายปีกเริ่มขึ้นแล้ว

ขนเยอะกว่าเมื่อวานน่ะเนี่ย ตัวก็โตขึ้นด้วย

เจ้าสองตัวนอนกันเต็มรังเลย ตอนนี้แม่นกไม่ได้มานอนที่รังแล้ว

หันหน้าเข้าหากล้องซ่ะด้วย แววเป็นดาราตั้งแต่เด็กเลยน่ะเนี่ย

พอขนขึ้นเต็มตัวความน่ารักก็เริ่มมาให้เห็นแล้ว

มุมนี้ก็น่ารักชิมิ ชิมิ ใกล้แล้ว ใกล้จะได้บินแล้ว

พร้อมแล้วแม่มาเมื่อไหร่ไปกันเล้ย...ย แต่เรายังไม่มีหางมันจะบินได้มั้ยหว่า
แล้วนี่ก็เป็นภาพสุดท้ายแล้วน่ะ ที่เราจะเห็นเค้าใกล้ๆ

เช้าวันนี้เสียนกร้องดังกว่าทุกๆวันเลยเปิดประตูออกมาดู แม่นกนั่นเองมันส่งเสียงร้องเรียกลูกนก เดาเอาว่าน่าจะบอกว่าบินอย่างนี้ซิลูก วันนี้แม่นกไม่ได้มาตัวเดียวน่ะ เดาอีกนั่นแหละว่าอีกตัวน่าจะเป็นพ่อนก ที่มาช่วยกันพาลูกนกหัดบิน ไปด้วยกัน วันนี้จึงเป็นวันครอบครัวของพวกมันเลย ก็ได้อยู่กันครบ พ่อ แม่ ลูก เลยนิ แล้ววันที่เจ้าสองตัวต้องออกสู่โลกกว้างก็มาถึงแล้ว