บท สำนึกวันเกิด...เพื่อแม่

วันเกิดลูกเกือบคล้ายวันตายแม่         เจ็บ ท้องแท้เท่าไรไม่เคยบ่น
กว่าอุ้มท้องกว่าจะคลอดรอดเป็นคน      เติบโตจน บัดนี้ก็เพราะใคร

แม่เจ็บเจียนขาดใจในวันนั้น            กลับเป็นวันลูกฉลองกันผ่องใส
ให้ชีวิตแล้วก็หลงระเริง ใจ             ลืมผู้ให้ชีวิตอนิจจา

ไฉนจึงเรียกกันว่าวัน เกิด              วันผู้ให้กำเนิดประเสริฐกว่า
คำอวยพรที่เขียนควรเปลี่ยนมา          ให้มารดาคุณเป็นสุขจึงถูกแท้

เลิก จัดงานวันเกิดกันเกิดกันเถิดนะ      ควรที่จะคุกเข่ากราบเท้าแม่
ระลึก ถึงพระคุณอบอุ่นแล               อย่ามัวแต่จัดงาประจานตัว..!!

----------------------------------------------------------------------------------

**พอดี จขกท. ไปค่ายธรรมมะถือศีล 8 ที่ว่าป่าเจริญราชธรรมมาราม  อยู่ที่คลอง11
เขาให้อ่านบทสวดนี้ตอนสวดทำวัตรเย็น อ่านบทนี้แล้ว ก็ลองพิจารณา
ดูว่า  มันก็จริงอย่างในบทสวดไหม มันก็จริง บางทีเราอาจไม่ได้มองลึกเข้าไป
ว่า คำว่าวันเกิดมันเกิดจากอะไร เกิดจากใคร?..

ซ้ำก็ขออภัยนะ
คห.30 จ้า
จขกท.หลังจากได้รู้ได้อ่านก็ไม่ทำพิธีอะไรมากนะเพราะ
ปกติก็ไม่เคยจัดงานวันเกิดอยู่แล้วแหละ
สงสัยคุณจะจัดบ่อยเกิน แต่จขกท.ก็ไม่ได้ว่าคุณ
มันเป็นบท สำนึกวันเกิด เอามาให้อ่านแล้วตรึกตรองเฉยๆจ้า