เชื่อมั่นในศักยภาพตน

เคยมีอาจารย์ท่านหนึ่งที่ผมเคยร่วมงานเล่าให้ฟังว่า เขาได้ทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ มีเพื่อนเป็นชาวต่างชาติหลายคน พอได้พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน ทั้งเรื่องวิชาการ และด้านอื่นๆของชีวิต เพื่อนต่างชาติคนหนึ่งก็ถามว่า ทำไมประเทศคุณจึงให้คุณค่า บุคลากร หรือผลงานวิชาการของต่างประเทศมากนัก ทั้งที่จริงๆแล้ว คนบนโลกใบนี้ มันก็มี 1 สมอง และ 2 มือเหมือนกัน ไม่ได้มีใครวิเศษวิโสกว่าใครสักหน่อย นับว่าที่เพื่อนอาจารย์เค้าพูด มีก็เหตุผล

          สมัยเรียนมหาวิทยาลัย อาจารย์ท่านนี้เล่าให้ฟังว่า แบบจำลองสภาพอากาศ ที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ เกิดจากนักวิทยาศาสตร์คนนึง ไปเฝ้าถ่ายรูปควันที่ลอยออกมาจากปล่องไฟ แต่ละฤดูกาล ต่อเนื่องกันหลายปี และนำข้อมูลมหาศาลเหล่านั้นมา สร้างเป็นแบบจำลอง ซึ่งจะต้องกรอกข้อมูลตัวแปรต่างๆ เช่น ความเร็วลม ทิศทางลม ความชื้น เป็นต้น ก่อนแบบจำลองจะนำไปคำนวณและแปรผล คาดการณ์ความเข้มข้น และขอบเขตการแพร่มลสารออกมา ต่อมา ประเทศไทยขายข้อมูลดิบไปให้ต่างประเทศในราคาถูก ก่อนเขานำไปพัฒนาแบบจำลอง แล้วเราก็ซื้อมันกลับมาในราคาแพง (สมัยนี้ น่าจะผลิตเองได้แล้วมั้ง) ซึ่งพิจารณาแล้ว มันก็คล้ายกับเนื้อเพลงเพื่อชีวิตเพลงหนึ่ง ก็บอกว่า เราผลิตกางเกงประเภทหนึ่ง แล้วต่างประเทศแค่เอาป้ายยี่ห้อมาแปะ ก็ขายกินกำไรกันได้อย่างเป็นล่ำเป็นสัน