บ้านร้างกลางดง

นี่เป็นเรื่องที่คุณลุงเล่าให้ผมฟัง สมัยก่อนคุณตาขับรถไฟ คุณยายขายกับข้าวและขนม สมัยนั้นทั้งคู่เพิ่งจะมีลูก 3 คน ได้แก่ คุณลุงคนโต ป้าคนรอง และลุงคนที่ 3 ซึ่งลูกๆ ก็อายุ 10 8 และ 6 ชวบตามลำดับ ต่อมามีสงคราม มีทั้งเครื่องบินทิ้งระเบิด กองทหารเข้ารบ ผู้คนแตกตื่น หนีกันไปคนละทิศละทาง ทำให้หลายครอบครัว ต้องพลัดหลงกัน ซึ่งบ้านคุณตาก็เป็นหนึ่งในนั้น ครั้งนั้น ลุงคนโต อยู่กับคุณตา ส่วนป้ารองและลุง 3 อยู่กับคุณยาย

          ระหว่างที่พลัดหลง ยายกับลูกอีก 2 คน ก็ไปเจอบ้านร้างหลังหนึ่ง เป็นบ้านไม้ 2 ชั้น พวกเขาจึงอาศัยเป็นที่หลบฝนและตั้งหลัก ป้าและลุง รู้สึกว่า บรรยากาศของบ้านหลังนี้ ดูเผินๆ เหมือนจะร่มรื่น เพราะมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาอยู่รอบๆ แต่พอถึงกลางคืน ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนมีใครจ้องมองอยู่

          วันนึง มีพายุฝนฟ้าคะนอง ลมพัดแรง จนหน้าต่างตีกระแทกวงกบดังปึงปัง คุณยายจึงใช้ให้ 2 พี่น้องขึ้นไปปิดหน้าต่างชั้นบน ซึ่งสภาพหน้าต่างก็คล้ายบ้านโบราณทั่วไป คือ เป็นแผ่นไม้ มีตะขอไว้เกี่ยวยามเปิดหน้าต่าง และกลอนเป็นแท่งไม้ขนาดใหญ่ ไว้ Lock ยามปิดหน้าต่าง 2 พี่น้องไม่อยากทำหน้าที่นี้ สักเท่ารัย เพราะเวลานั้นก็เริ่มจะค่ำแล้ว จึงชวนกันถือตะเกียงเดินขึ้นบันไดไปตามคำสั่งแม่

          ทั้งสองขึ้น เดินขึ้นมาเอาตะเกียงวางไว้กลางห้อง แล้วแยกกันรีบปิดหน้าต่างทุกบาน ใส่ดาน จากนั้นสังเกตว่า มีบันไดลิงให้ปีนขึ้นไปห้องใต้หลังคา แต่ไม่มีใครสนใจรีบพากันหยิบตะเกียงและรีบเดินลงบันไดอย่างไว พอก้าวลงไปได้ 2-3 ก้าว ก็ได้ยินเสียงปัง..หน้าต่างบานนึงที่เพิ่งปิดไป เปิดออกคล้ายโดนลมพัดกระแทก

          ‘อ้าว’ ป้าเอ่ยขึ้นมา ‘ฉันปิดหน้าต่างหมดแล้วนี่’ แล้วหันมามองลุงสาม คล้ายจะถาม ลุงก็รีบบอกว่า ‘ฉันก็ปิดหน้ต่างหมดแล้ว’ ทั้งคู่ก็พากันเดินไปปิดหน้าต่างบานนั้น กลายเป็นว่า พอเดินลงไปได้ 2-3 ก้าว หน้าต่างบานอื่นก็เปิดกระแทกเสียงดังอีก เป็นอย่างนี้ 3-4 รอบ จนลุงบอกว่า ‘ไม่ต้องปิดมันแล้วล่ะ’ แล้วพากันวิ่งลงไปชั้นล่าง พอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้แม่ฟัง แม่ก็บอกว่า แม่ก็สังเกตว่า บ้านนี้มีอะรัยแปลกๆ เหมือนกัน แต่บอกไม่ถูก และยังไม่ได้เจออะรัยเหมือนที่ลูกเจอ

          วันรุ่งขึ้น โชคดี มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง ราวๆ เกือบ 10 คน ซึ่งมีคุณพ่อ หรือคุณตาติดตามด้วยมา พอคุณตามาถึงหน้าบ้าน คำแรกที่แกถาม คือ ทุกคนสบายดีกันใช่ไหม ส่วนคำที่สอง คือ มีใครถางหญ้าให้หรือเปล่า ตอนนั้นทั้งยาย ป้า และลุง จึงเพิ่งจะสังเกตว่า พวกเขาอยู่ที่นี่มาเกือบ 3 สัปดาห์ แต่หญ้าบริเวณรอบบ้าน ไม่เคยยาวขึ้นสูงกว่าตาตุ่มเลย!

          สักพักเขาก็คุยอะรัยกันสักอย่าง แล้วก็มีคนแยกจากกลุ่มไป 2 คน พักใหญ่ ก็มีคนตามมา 1 พระอีก 1 แล้วเขาก็พากันเข้าไปในบ้าน มีคนปีนขึ้นห้องใต้หลังคา แล้วเรียกให้คนมาช่วยยกของหนักลงจากห้องนั้น สิ่งที่อยู่กับเรามาตลอดหลายวัน และต้องใช้ผู้ชาย 3-4 คนช่วยกันเอาออกมา มันคือ โลงศพ!