ฟาร์มสัตว์น้ำ คร้ามยุทธภพ

ช่วงที่ผมทำงานบริษัทที่ปรึกษาแห่งหนึ่ง งานจ้าง outsource อย่างหนึ่งที่ใช้บริการประจำ คือ GIS; Geographic Information System ซึ่งเจ้าประจำที่ใช้ ก็เป็นน้องคนนึง ที่เพื่อนผมแนะนำมา วันนึงนางก็ chat มาปรึกษาจะให้ผมช่วยหาคนไปเซ็นเล่มรายงานให้นาง ซึ่งนางเล่าให้ฟังว่า ตอนนี้นางรับงานศึกษาวิจัยอย่างนึง เป็นการรับรองมาตรฐานฟาร์มสัตว์น้ำตามมาตรฐานสหภาพยุโรป (EU; European Union)

          สมัยก่อนมาตรฐานสินค้าและบริการต่างๆ เดิมอาจจะพิจารณาแค่คุณภาพของผลิตภัณฑ์ แต่ปัจจุบัน เริ่มมองกว้างออกไป เช่น องค์กรของคุณกดขี่แรงงานไหม ดูแลผลกระทบจากการดำเนินกิจการให้กับชุมชนโดยรอบโครงการหรือไม่ ซึ่งเมื่อพิจารณาขอบเขตงานแล้ว มันก็คล้ายกับงานวิชาการที่ผมทำอยู่ ผมกับภรรยาจึงเดินทางไปหานางที่บ้าน ซึ่งนางก็คุยโวว่า นางรับงานโครงการๆหนึ่ง มีมูลค่าราว 300,000 บาท ในระยะเวลา 4-6 เดือน เท่ากับรับเงินสบายๆ เฉลี่ยเดือนละ 50,000 บาท ส่วนในช่วงที่งานชุกชุม จะให้ค่าจ้างคนช่วยเขียนเล่มละ 70,000 บาท แบ่งจ่าย 2 งวดๆละ 35,000 บาท ฟังดูก็น่าสนใจ พวกเราจึงตกลงรับงาน

          ก่อนที่จะเดินทางไปเก็บข้อมูลต่างจังหวัด นางก็โทรมาแจ้งภรรยาผม (ผู้มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดในครอบครัว) ว่าให้จองเครื่องบิน ภรรยาผมถามกลับว่า งานนี้เราไปทำงานด้วยกันใช่ไหม ทำไมเธอไม่จองให้ทีมงานทั้งหมดเลย จะได้ไม่ต้องวุ่นวายหลายรอบ นางก็เออออ พร้อมให้เบี้ยเลี้ยงพวกเราสำหรับงานภาคสนามนี้ 7 วัน รวม 10,000 กว่าบาท

          พอไปถึงสนามบิน เราก็นึกว่านางจะ brief งานให้ฟัง นางก็ผลัดว่า เด๋วค่อยให้ผัวนาง brief ให้ตอนเครื่องลง มีแค่ส่งกำหนดการคร่าวๆให้ทาง Line ซึ่งนางก็แจ้งว่า วันแรกไปติดต่อหน่วยราชการ 2 แห่ง ให้คนประสานงานขอข้อมูลไว้แล้ว พอไปถึงสนามบินปลายทาง ก็พบกับผู้ร่วมทางอีก 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้แทนจากเจ้าของฟาร์ม กับผู้แทนตู้แข่แข็ง ซึ่งผัวนางอธิบายคร่าวๆว่า ระบบคือ ทีมเราจะไปขอข้อมูล และสัมภาษณ์หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง  แล้วนำข้อมูลไปเขียน จัดทำเล่มรายงาน จากนั้นจะมีผู้สอบทาน (Auditor) มาตรวจหน้างานว่า สิ่งที่เรารายงานนั้น มันถูกต้องหรือไม่ แล้วจึงรวบรวมข้อมูลทั้งหมด ไปขอใบรับรองมาตรฐาน ซึ่งหากผ่านการพิจารณาและได้รับรอง มันก็จะเป็นใบเบิกทางให้ทั้ง เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์น้ำ เจ้าของบริษัทตู้แข่แข็ง นำสินค้าของพวกเขาไปเจิดจรัสในเวทีระดับนานาชาติ ระหว่างทางก็ไม่บอกว่า ค่าใช้จ่ายต่างๆเหล่านี้ ไม่รวมค่ากิน ต้องให้ถามเอง จึงจะรู้ วันแรกก็เข้าที่พักกันในอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่ง

          วันที่ 2 มีการแบ่งกลุ่มออกเป็น 2 ทีม เพื่อติดต่อเก็บรวบรวมข้อมูลทั้งจากหน่วยราชการและชุมชนหลายแห่ง ทีมนึงจะประกอบด้วยผู้แทนจากฟาร์ม ตู้แช่ และที่ปรึกษา ปรากฏว่า ทีมของผมกับภรรยาเก็บข้อมูลเสร็จก่อน จึงโทรถามนางว่า จะให้ช่วยอะรัยอีกไหม และทีมนางดันไปเจอมวลชน ประเด็น คือ ฟาร์มที่นางไป มีประชาชนที่อาศัยใกล้เคียงร้องเรียนว่า ระบายน้ำออกสู่ลำคลองสาธารณะ โดยไม่พัก หรือบำบัดน้ำก่อน ทำให้ฟาร์มที่อยู่ปลายน้ำได้รับผลกระทบ ชาวบ้านที่ไปรวมกันมีราวๆ 20-30 คน กว่าจะปลีกตัวออกมาได้แบบชิ้นส่วนครบถ้วน ก็ปาเข้าไปบ่าย 3 เป็นอันว่าเราก็เก็บข้อมูลในส่วนที่นางไม่สามารถไปเก็บได้ตามกำหนดการอีกหลายแห่ง

          พอกลับมาถึงที่พักมาประชุมงานกัน นางก็บ่นว่า ทีมผมเก็บข้อมูลไม่ครบ คือ ไม่ได้เก็บที่นึง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พัก และนำมาขยี้อีกหลายครั้งว่า ทำงานไม่ได้ตามเป้าหมาย ผมเริ่มสังเกตว่า นางคล้ายเป็นพวก perfectionist และเพ่งโทษคนอื่นด้วย คือ เมิงเม้ามอยอะรัยได้สารพัด แต่เรื่องสำคัญ เรื่องงาน เมิงบอกไม่ละเอียด บอกไม่ครบ แล้วก็เอาแต่โทษพวกกรู ส่วนความดีที่ไปเก็บข้อมูลแทนที่นางไปไม่ได้ หรือหา connection คนมาเซ็นเล่มรายงาน ไม่มี credit ค่ะ ไม่พูดถึง จากนั้น ก็พาไปแวะฟาร์ม 7 แห่ง ที่นางรับงานมา ทำเอางงไปหมดไม่รู้ฟาร์มไหนเป็นฟาร์มไหน แถมมีความใส่จัยเสนอแนะว่า ผมไม่ควรใส่เสื้อตัวใหญ่ๆ โคร่งๆ ขอโทษย่ะ ไม่ต้องเผือก! ทีผัวเมิงใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นรัดไข่ปลิ้น เมิงไม่ดู มาสนใจผัวคนอื่นเพื่อ?

          นอกจากนี้ วันท้ายๆ ก็มีเหตุเร้าใจ คือ รถทีมเรายางรั่ว โชคดีที่มีร้านปะยางรถ tractor อยู่ใกล้ๆ ระหว่างทางนางก็มีการโทรเม้ากับลูกค้า และมีการใส่ไฟคู่แข่ง อีกหลายอย่าง ซึ่งทำให้ผมนึกถึงก่อนหน้านี้ ที่นางเคยเล่าว่า ลูกค้าส่วนนึง นางดึงมาจากกลุ่มลูกค้าที่นางเคยทำบริษัท  ส่วนรถอีกคันก็ไปเหยียบสมอบกเกี่ยวจนท่อไอเสียห้อย ภรรยาพวกก็แนะนำว่า ให้ไปหาร้านซ่อมรถอะรัยก็ได้ แล้วให้เขาเอาลวดยึดท่อไอเสียที่ห้อยให้มันมีสภาพเหมือนกับก่อนเช่ารถ

          หลังกลับจากเก็บข้อมูลภาคสนาม ผมก็เอาฝิ่น (งานนี้) ไปนั่งทำในบริษัทที่ไม่มีงานเข้า เพื่อใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ ระหว่างนี้ นางก็ยุยงให้ผมลาออกจากบริษัทนี้ จะได้รับงานนางแบบเต็มตัว (และโดนเมิงจิกใช้แบบเต็มเหนี่ยวด้วยสินะ) และถอดบทเรียนได้ว่า นี่ถ้าให้เมียผมวางแผนเก็บข้อมูลงานนี้นะ ไม่อยากจะคุย 4 วันก็เก็บข้อมูลครบแล้วย่ะ วันที่เหลือก็เที่ยวสิคะ

          พอจะเบิกเงิน ซึ่งนางเคยอ้างว่า จะจ่าย เดือนแรก กับเดือนที่ 3 ผ่านไปเกือบ 6 เดือนก็ยังไม่จ่ายสักงวด จนวันนึง นางโทรมาหาภรรยาผม แล้วโวยว่า ผัวพี่มันโง่ ให้เขียนรายงานแค่นี้ ก็ทำไม่ได้ แล้วก็จ่ายเงินมาเพียง 35,000 หรือครึ่งนึง จากที่ตกลงกันไว้ 70,000 เพราะผมเขียนเล่มสำหรับ 2 ฟาร์ม