คฤหาสน์กระสือสวาท ตอนที่1

บทที่ 1: แขกผู้มาเยือนคฤหาสน์สีเลือด 

​เสียงล้อรถยนต์บดเบียดไปตามถนนลูกรังที่ขรุขระ ดังแทรกความเงียบของผืนป่าทึบที่โอบล้อมทางเข้าคฤหาสน์ตระกูลจันทราภา ร.ต.อ. ธนัท หรี่ตาลงมองผ่านกระจกหน้าฝ่าสายหมอกหนายามเย็นที่เริ่มโรยตัวลงมาปกคลุม รถจี๊ปคู่ใจของเขาคำรามต่ำขณะปีนขึ้นเนินเขาที่ตั้งของสิ่งก่อสร้างโอ่อ่าขัดกับสภาพแวดล้อมรอบข้าง 

​"คฤหาสน์สไตล์โกธิคกลางป่าลึกแบบนี้... เจ้าของคงไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ" ธนัทพึมพำกับตัวเอง 

​เขาได้รับคำสั่งด่วนให้มาสืบคดีการหายตัวไปอย่างปริศนาของชายหนุ่มในหมู่บ้าน ซึ่งเบาะแสสุดท้ายชี้มายังอาณาเขตของคฤหาสน์หลังนี้ ทันทีที่รถจอดสนิทหน้าประตูรั้วเหล็กดัดขนาดใหญ่ที่ขึ้นสนิมเขรอะ ความรู้สึกเย็นเยียบอย่างประหลาดก็แล่นพล่านไปตามสันหลัง ราวกับมีสายตานับสิบคู่กำลังเฝ้ามองเขาจากมุมมืดของสวนที่ขาดการดูแล 

​"เชิญค่ะ คุณตำรวจ" 

​เสียงแหบพร่าดังขึ้นที่ข้างรถ ธนัทสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะพบหญิงชราในชุดไทยย้อนยุคสีหม่นยืนอยู่ ป้าสาย ส่งยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาให้เขา มือที่เหี่ยวย่นผายไปยังประตูบานใหญ่ของคฤหาสน์ที่เปิดอ้าออกช้าๆ ราวกับปากของสัตว์ร้ายที่รอเขมือบเหยื่อ 

​เมื่อก้าวเข้าสู่ห้องโถงกลาง กลิ่นอายของกำยานจางๆ ผสมกับกลิ่นอับชื้นโชยมาแตะจมูก แสงเทียนบนเชิงเทียนทองเหลืองวับแวมเผยให้เห็นภาพเขียนสีน้ำมันของบรรพบุรุษที่ติดเรียงรายอยู่บนผนัง และที่ปลายสุดของบันไดวนไม้สักทอง... เขาได้พบกับเธอ 

​จันทราภา ยืนอยู่ตรงนั้น ในชุดกี่เพ้าสีแดงเข้มที่ขับเน้นผิวขาวซีดให้ดูราวกับส่องแสงได้ ใบหน้าสวยสะกดใจนั้นเรียบตึง ดวงตาคู่สวยจ้องมองแขกผู้มาเยือนด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก 

​"ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์ของเราค่ะ คุณตำรวจ" เสียงของเธอหวานล้ำทว่าเย็นเยียบ "หวังว่าที่นี่... จะมีคำตอบที่คุณกำลังตามหานะคะ" 

​ธนัทรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นผิดจังหวะ ไม่ใช่เพียงเพราะความงามที่หาที่เปรียบไม่ได้ของหญิงสาวตรงหน้า แต่เป็นเพราะความรู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างที่เตือนว่า ภายใต้ท่าทางสง่างามนี้ มีบางสิ่งที่ 'ไม่ใช่มนุษย์' ซ่อนอยู่ข้างใน 

​"ผมหวังว่าอย่างนั้นครับ คุณจันทราภา" ธนัทตอบพลางขยับปืนที่เอวอย่างลืมตัว "เพราะผมจะไม่กลับไปมือเปล่าแน่นอน" 

​คืนแรกในคฤหาสน์หลังนี้พึ่งจะเริ่มต้นขึ้น... และนั่นอาจเป็นคืนสุดท้ายที่เขาจะได้เห็นแสงอาทิตย์ 

จบบทที่ 1