บึงขังวิญญาณตอนที่ 9

ตอนที่ 9: บันทึกเก่าของบรรพบุรุษ 

ท่ามกลางเสียงไม้ลั่นโครมครามจากแรงลมที่พัดกระหน่ำ สายไหมยังคงกอดบันทึกปกหนังที่เปื่อยยุ่ยไว้แน่นราวกับเป็นที่พึ่งสุดท้าย เธอและทศรีบถอยกลับเข้ามาในโถงเรือนไทยเพื่อเปิดอ่านข้อความข้างในอย่างละเอียด ภายใต้แสงตะกอนริบหรี่ ตัวอักษรลายมือหวัดๆ ของคนรุ่นทวดเริ่มเปิดเผยความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าดวงวิญญาณที่ตามหลอกหลอน 

บันทึกเล่มนี้ไม่ได้บอกเพียงเรื่องสร้อยนิลกาฬ แต่ยังมีบันทึกการทำพิธี "จองจำวิญญาณ" ที่เขียนไว้อย่างเป็นขั้นตอน ทวดของเธอไม่ได้เพียงแค่สั่งให้หมอผีฆ่ายายทอง แต่ยังสั่งให้ทำพิธีสะกดดวงจิตด้วยการตอกตะปูอาคมลงบนกะโหลกก่อนจะถ่วงลงน้ำ เพื่อให้นางกลายเป็น "ข้าเฝ้าทรัพย์" ที่ไม่มีวันปลดปล่อยตัวเองได้ จนกว่าจะมีสายเลือดเดียวกันมาเป็นตัวตายตัวแทน 

"หากวันใดที่ทายาทสายตรงกลับมาเหยียบเรือนบึง... พันธนาการจะเริ่มเสื่อมสลาย และความแค้นจะนำพานางกลับมาทวงคืน" 

สายไหมอ่านประโยคนั้นด้วยมือที่สั่นเทา เธอเพิ่งเข้าใจว่าการที่เธอรู้สึกเหมือนถูกจับจ้องตลอดเวลา และการที่หน้าต่างถูกเปิดออกเองบ่อยครั้ง ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือสัญญาณว่ายายทองรู้ถึงการมาของเธอตั้งแต่วันแรก 

"ทศ... ในบันทึกบอกว่ายังมีเหรียญอีกกึ่งหนึ่งที่ต้องใช้ในการคลายอาถรรพ์" สายไหมเอ่ยขึ้น "มันถูกฝังไว้ใต้เสาเอกของเรือนไทยหลังนี้" 

ทศมองไปที่เสาไม้ขนาดใหญ่กลางบ้านที่ดูมั่นคงที่สุด ทว่าในวินาทีนั้นเอง พื้นเรือนใต้เสาเอกกลับเริ่มมีน้ำโคลนสีดำไหลซึมขึ้นมา พร้อมกับเสียงขูดไม้จากเบื้องล่าง ราวกับบางสิ่งกำลังพยายามจะงัดเสาเรือนขึ้นมาเพื่อขัดขวางไม่ให้พวกเขาค้นพบความลับที่เหลืออยู่! 

เสียงไม้ลั่นจากใต้ถุนเรือนดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีพละกำลังมหาศาลกำลังบิดเสาเอกของบ้านให้พังทลายลง ทศไม่รอช้าเขาใช้ชะแลงที่ยืมมาจากลุงมั่นเริ่มงัดพื้นไม้รอบโคนเสาเอกอย่างเร่งรีบ ขณะที่สายไหมคอยถือตะเกียงส่องไฟให้ มือของเธอสั่นเทาจนแสงไฟวูบวาบไปมาตามจังหวะการเต้นของหัวใจ 

"ต้องรีบแล้วสายไหม! น้ำโคลนมันเริ่มนองขึ้นมาสูงแล้ว!" ทศตะโกนบอกท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของลมพายุ 

เมื่อแผ่นไม้กระดานแผ่นสุดท้ายถูกงัดออก สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องล่างไม่ใช่ดินโคลนธรรมดา แต่เป็นหีบเหล็กขนาดเล็กที่ถูกพันด้วยโซ่ตรึงอาคมที่มีสนิมเขรอะ ทันทีที่ทศสัมผัสหีบใบนั้น เสียงกรีดร้องสยองขวัญของยายทองก็ดังขึ้นมาจากทางบึงน้ำ ดังก้องกัมปนาทจนแก้วหูแทบแตก ร่างพรายน้ำที่น่าสยดสยองพุ่งตัวขึ้นจากผิวน้ำ มุ่งตรงมายังเรือนไทยด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติ 

สายไหมรวบรวมความกล้าหยิบเหรียญปากผีกึ่งหนึ่งที่ทศเก็บได้ก่อนหน้านี้ออกมา และเมื่อเปิดหีบเหล็กออก เธอก็พบกับเหรียญอีกกึ่งหนึ่งที่เหลือจริงๆ แต่มันไม่ได้วางอยู่เฉยๆ มันถูกปักติดอยู่กับ "เศษกะโหลกมนุษย์" ที่มีรอยจารึกอักขระสาปแช่ง 

"นี่คือเศษกระดูกของยายทองที่ถูกทวดของเจ้าชิงมาเพื่อทำพิธีสะกด!" ลุงมั่นที่เพิ่งตามขึ้นมาอุทานด้วยความตกใจ "ที่นางต้องเป็นพรายน้ำจองจำ เพราะวิญญาณของนางถูกตรึงไว้กับกระดูกชิ้นนี้ที่บ้านของเจ้าเอง!" 

ความจริงที่ปรากฏต่อหน้าทำให้สายไหมเข้าใจทุกอย่างอย่างแจ่มแจ้ง ยายทองไม่ได้ต้องการชีวิตเธอเพียงเพราะความแค้น แต่ต้องการให้เธอ "ปลดปล่อย" ชิ้นส่วนที่ถูกกักขังนี้กลับคืนสู่ร่างที่ก้นบึง ทว่าในวินาทีนั้นเอง มือที่เปียกชุ่มและเหม็นสาบของพรายน้ำยายทองก็เอื้อมมาคว้าขอบหน้าต่างเรือนไทยไว้ได้สำเร็จ พร้อมกับนัยน์ตาสีเลือดที่จ้องเขม็งมาที่สายไหมอย่างหมายเอาชีวิต! 

จบตอนที่ 9