บึงขังวิญญาณตอนที่ 1

ตอนที่ 1: การกลับมาของสายไหม 

สายลมร้อนผ่าวหอบเอาความแห้งแล้งของทุ่งนามาปะทะผิวหน้า ขณะที่รถโดยสารประจำทางสีส้มมอซอเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตหมู่บ้านหนองน้ำนิ่ง สายไหม ทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง มองดูทิวทัศน์ที่ไม่ได้เห็นมานานนับสิบปี ทุกอย่างยังคงดูเหมือนเดิมในความทรงจำ ทั้งต้นก้ามปูใหญ่ที่ยืนต้นตายซาก และบรรยากาศที่เงียบสงัดจนน่าประหลาด 

เธอลงจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทางใบย่อย ในใจเต็มไปด้วยความสับสนและคำถามมากมายถึง "คำขอสุดท้าย" ของคุณยายที่สั่งเสียผ่านจดหมายว่าให้เธอกลับมาดูแลเรือนไทยริมบึงน้ำหลังเก่า ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ของตระกูล 

ทางเดินเข้าสู่หมู่บ้านดูวังเวงกว่าที่คิด แม้จะเป็นเวลาบ่ายแก่ๆ แต่กลับไร้ผู้คนสัญจรไปมา เมื่อเดินมาถึงปากทางเข้าเขตบ้านสวน กลิ่นคาวอ่อนๆ ของน้ำนิ่งและดอกบัวที่โรยราก็ลอยมาทักทาย สายไหมหยุดชะงัก เธอรู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งคอยจับจ้องมาจากพงหญ้ารกชัฏข้างทาง แต่เมื่อหันไปมอง กลับพบเพียงความว่างเปล่าและเสียงจิ้งหรีดที่กรีดร้องระงม 

"กลับมาจนได้นะ... ทายาทคนสุดท้าย" 

เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับเสียงลมลอดผ่านใบไม้ทำให้สายไหมขนลุกซู่ เธอรีบก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังเรือนไทยที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมบึงน้ำกว้างใหญ่ ผิวน้ำที่นิ่งสนิทราวกับแผ่นกระจกสีดำในตอนนั้นดูมีเสน่ห์ลึกลับ แต่ในขณะเดียวกัน มันกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกของการถูกจองจำที่อธิบายไม่ได้ 

โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ทันทีที่ฝ่าเท้าสัมผัสลงบนผืนดินของบ้านหลังนี้ พันธนาการบางอย่างใต้บึงน้ำลึกที่ถูกสะกดไว้ด้วยอาคมโบราณกำลังเริ่มสั่นคลอน และดวงวิญญาณอาฆาตที่รอคอยการกลับมาของเธอมาเนิ่นนาน... กำลังจะตื่นขึ้น 

จบตอนที่ 1