หอพัก ห้องเช่า

ก่อนหน้านี้ คุณแม่ของผม มีห้องให้เช่า อยู่ 2 ห้อง เวลาแกจะไปเก็บค่าเช่า ก็หนีบผมติดไปด้วย จนโตแล้ว แกก็ให้ผมช่วยไปเก็บแทน ผมเคยได้ยินว่า คนมีห้องให้เช่าบางราย พอทำสัญญาเช่าแล้ว เขาก็ให้คนเช่าห้องโอนเงินค่าเช่าผ่านบัญชี ผมเคยถามแกตามประสาซื่อว่า ทำไมแม่จะต้องถ่อมาดูห้องที่อยู่ไกลจากบ้าน อยู่สูงถึงชั้น 5 (อาคารนั้นไม่มีลิฟท์ ต้องใช้บันไดเท่านั้น) แถมบางครั้งยังซื้อของมาฝากคนเช่าห้องด้วย แกจึงอธิบายเหตุผลว่า

          1) ซื้อของมาฝาก ทำให้ผู้เช่ารู้สึก เหมือนเราเป็นญาติมิตร มีอะไร จะได้บอกเราอย่างเต็มใจ ไม่ปิดบัง

          2) ถือโอกาสส่องดูห้อง ว่าเขาอยู่อย่างไร ทำห้องเราเสียหายไหม

          ก่อนนี้ พอผู้เช่าเก่าออกไป ก็ไหว้วานให้ผู้ดูแลตึกช่วยหาผู้เช่าใหม่ให้ เจอผู้ดูแลรายหนึ่ง บุคลิกดูผู้ดี เช้าเย็นเขาจะไปวิ่งออกกำลังกาย แถมอำนวยความสะดวกว่า หากมีประชุมผู้อาศัย ขอแค่สำเนาบัตรประชาชนใบเดียว เขาก็จะดำเนินการให้ (น่าจะเกี่ยวกับการลงมติต่างๆ แต่เราไม่ได้ให้เขาช่วย) ภายหลังมารู้โดยบังเอิญว่า เขาเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างที่รับงานซ่อมแซมอาคารเล็กๆน้อยๆ วันหนึ่งผม แอบแวะไปดูห้องเปล่า (ยังไม่มีคนเช่า) กลับได้ยินเสียงคล้ายมีคนอยู่ จึงไขห้องเข้าไป ปรากฏว่า มีร่องรอยเหมือนมีคนมาพักอาศัยสัก 2-3 คน ผมโมโห จึงเอาที่นอนและข้าวของไปทิ้ง และรอดูลาดเลานิดนึง ระหว่างเดินกลับลงมาจากห้องเช่า ผมแวะซื้อน้ำ ที่ร้านค้าชั้น 3 และลองโยนหินถามทางว่า ถ้าพี่ปล่อยห้องเช่า แล้วมีคนมาแอบมาอยู่ พี่จะทำยังไง แม่ค้ากลับบอกว่า ก็คงจะให้เขาออกไป แต่ก็ไม่ควรเอาของเขาไปทิ้ง นั่นแน่ เป็นเครือข่ายข่าวสารของผู้ดูแลเสียด้วย ผมถามว่า พี่รู้ได้ไง นางก็เฉไฉไปคุยเรื่องอื่น ภายหลังผมมาทราบจากผู้ดูแลชุดใหม่ที่เข้ามาแทนชุดเก่าว่า ชุดเก่าโดนคดีทุจริตเกี่ยวกับเอาเงินงบประมาณจากเงินค่าส่วนกลางไปใช้โดยมิชอบ แต่ผมก็เห็นเขายังอยู่ในอาคารชุดนี้นะ เก่งจัง!

          ตั้งแต่มีคนเช่ามามากหน้าหลายตา แรกๆก็กังวลกับกลุ่มวัยรุ่น เพราะเห็นว่า วัยรุ่นมักทำเสียงดัง หรือเหตุเดือดร้อนรำคาญให้กับผู้อาศัยข้างเคียง และให้ความเชื่อถือกับผู้เช่าที่เป็นคนทำงาน หรือครอบครัว สามี ภรรยา มิวาย แต่พอตกสงทำสัญญาจริง หลายครั้งสิ่งที่เราคาดไว้ มันก็มักไม่ตรงกับที่คาด ขอยกตัวอย่าง 2 รายที่ตราตรึงจิต

          รายแรก เป็นหนุ่มโสด ทำงานบริษัทเอกชน แรกๆอยู่คนเดียว หลังๆ พาแฟนมาอยู่ด้วย แถมมักชวนเพื่อนมาสังสรรค์ที่ห้อง พออยู่นานวัน ก็ชอบอ้างว่า ต้องซ่อมหน้าต่างประตู ก๊อกน้ำ สารพัด แล้วมาใบเสร็จมาเบิก พอถามว่าทำไมไม่แจ้งก่อน ก็แถไปว่า เขารู้จักกับช่างซ่อมบำรุงที่ตึก แต่ช่างไม่ว่าง ก็เลยหาช่างอื่นมาแทน พอขอเดินเข้าไปดูจุดที่มีการซ่อมก็เกิดจะไม่สะดวก จะออกไปข้างนอก พอกลับมาอีกที แฟนเขาอยู่ พอเข้าไปดู ปรากฏว่า ไม่มีอะไรเสียให้ซ่อมสักกะอย่าง ก่อนย้ายออก ยังทิ้งทวนด้วยการเอาถังน้ำที่เป็นปูนขนาดใหญ่ เทน้ำทิ้งแล้วยกออกมาคว่ำไว้เป็นโต๊ะนั่งกินเหล้าหน้าห้องให้เกะกะทางเดินชาวบ้านอีก ..เหลือจะเชื่อ!

          อีกรายหนึ่ง เป็นสองสาวพี่น้อง คนพี่เป็นพยาบาล คนน้องเป็นนักศึกษามหาลัย วันหนึ่งที่ผมไปเก็บค่าเช่าก็เห็นพฤติกรรมแปลกๆ คือ นางเพิ่งกลับมาจากทำงาน ยังใส่ชุดขาวอยู่เลย แล้วก็กำลังทำความสะอาดห้อง แล้ววางกระเป๋าตังที่มีเงินเป็นฟ่อนไว้ที่พื้น ผมจึงเตือนว่า วางกระเป๋าไว้อย่างนี้ พี่ไม่กลัวเงินหายหรือครับ ถ้าผมเป็นโจร พี่จะทำอย่างไร นางหันไปเจอ ก็ทำท่าเอามือเขกหัวตัวเอง ประมาณว่า ‘ว้า แย่จัง’ แหมถ้าเจอโจรจริง จะมีอารมณ์คิขุอาโนเนะ แบบนี้ไหม นับว่าเป็นหนึ่งในผู้เช่าที่ดูแลห้องได้เรียบร้อยมาก และก็ใสซื่อมาก

          นั่นคือ ประสบการณ์ในฐานะเจ้าของห้อง

          ต่อมาผมได้งานที่จังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออก ลองสืบค้นข้อมูล และไปสำรวจหาหลายที่จนเหนื่อย ส่วนหนึ่งอาจเพราะเงื่อนไขของผมเอง คือ ต้องการที่จอดรถ ตู้เย็น และเครื่องปรับอากาศ และอีกส่วนหนึ่งเป็นเงื่อนไขของห้องเช่า บางแห่งไม่อนุญาตให้ทำอาหาร เพราะเคยมีการร้องเรียน สุดท้ายมาได้ที่หนึ่งอยู่ใกล้ที่ทำงาน ในอีก 1 วัน ก่อนเริ่มงานพอดี

          พอเอาสัญญามาดู พบว่า ระยะเวลา 6 เดือน ค่าเช่า 4,000 มัดจำรวมค่าประกันข้าวของและจิปาถะอื่นๆอีกรวมประมาณ 10,000 รายละเอียดยิบย่อยยาว 3 หน้า A4 font 14 เพ่งอ่านจนปวดตา จึงขอให้เขาอธิบายแบบสรุปมาให้ เขาก็บอกว่า กฎระเบียบไม่มีอะไรมาก แค่อย่าทำเสียง ดังรบกวนห้องอื่น ที่นี่คัดกรอง ไม่ให้ผู้เช่าที่มีเด็ก หรือ live สดขายของ online มาอยู่อาศัย

          ระหว่างที่อยู่ที่หอพักนี้ สังเกตว่ามีสวนด้านหลัง มีพืชหลายชนิดที่ทานได้ เช่น ตะไคร้ มะละกอ มะยม จึงไปถามผู้ดูแลว่า ขอเก็บได้ไหม แรกๆบอกอยากเก็บพืชผลอะรัยก็เก็บได้ หลังผมไปเก็บก็มีผู้เช่ารายอื่นไปเก็บบ้าง จนมะละกอแทบจะหมดต้น อยู่ๆ ผู้ดูแลก็เอาแผ่นผ้าใบมาหุ้มมะละกอ แถมเอารั้วมากั้นไม่ให้คนเข้าสวน จริงๆบอกกันดีๆก็ได้ว่า ช่วงนี้ ของดเก็บ ให้เวลามันออกดอกผลก่อน

          พอสิ้นเดือน ค่าเช่า ค่าน้ำ ค่าไฟฟ้า กับอื่นๆ รวมแล้วกว่า 5,000 บางรายการ ผมไม่เข้าใจที่มาที่ไป ผมจึงไปสอบถามผู้ดูแล จึงทราบว่าเขาคิดค่าเช่าวันที่ผมย้ายมาด้วย  เอาค่าเช่ารายเดือนมาเฉลี่ย ก็เข้าใจได้ ส่วนค่าน้ำค่าไฟฟ้าคิดแบบเหมา ถึงจะใช้น้อย ก็จะคิดเหมา 3 หน่วย

          อยู่ต่อไปอีกหน่อย ผมก็เริ่มได้เห็นว่า กฎระเบียบที่แจ้งไว้ ไม่ตรงปกสักกะอย่าง เช่น

          วันหนึ่งระหว่างเดินออกไปรับของที่สั่ง online พบแม่กับเด็กมาเตะบอลเล่นที่โถงทางเดิน ผมเหลือบมองแวบหนึ่ง คุณแม่ก็ไม่มีท่าทีจะเกรงใจ หรือห้ามลูกเล่น (ถ้ามีสามัญสำนึก ก็คงไม่ออกมาเล่นเสียงดังกันตรงนี้) วันอื่นที่ออกไปทำงาน หรือรับของที่มาส่ง ก็ยังเจออยู่

          นอกจากนี้ ยังมีห้องเช่าที่อยู่เหนือขึ้นไป มักทำเสียงดัง ซึ่งคาดว่า น่าจะเป็นหนุ่มนักเพาะกาย เพราะเสียงคล้าย dumbbell วางกระแทกพื้น ตอนออกกำลังยกของหนักนั้นพอเข้าใจ แต่ตอนเดินก็คล้ายจะลงส้นเท้าด้วยนี่ หรือว่า เขายกน้ำหนักอยู่ตลอดเวลา เพื่อเตรียมตัวลงแข่ง Hyrox ป่าวหว่า

          จากเรื่องราวที่ผ่านมา ทำให้ผมพอเข้าใจความลำบากใจในฐานะเจ้าของห้องและผู้เช่าอยู่บ้าง ไม่มากก็น้อย